Geplaatst Ergens op deze wereld
In een land
Is een weg met duizend paadjes
De weg is onwerkelijk mooi
Het ruikt er heerlijk, zoet
De lucht is strak blauw
Het gras appeltjes groen
En alle kleuren zijn zo helder
Dat het pijn doet aan je ogen
Elk paadje
Staat los van de weg
En heeft zijn eigen verhaal
Zijn eigen kleuren
En zijn eigen toekomst
Een man en een vrouw,
Onbekend van elkaar
Lopen over deze weg met duizend paadjes
Ze komen elkaar tegen
Lopen langs elkaar
Kijken, maar zeggen niks
Er is iets bijzonders
De man vraagt zich af, wie de vrouw was
En waar haar weg naar toe zou leiden
De wegen splitsen zich van elkaar en de vrouw verdwijnt
In het onzichtbare
De man loop verder en begint te twijfelen over de weg
Moet hij deze weg blijven volgen
Of een van de duizend paadjes inslaan
Hij kan niet meer terug
De man besluit het eerste paadje aan zijn rechter hand te nemen
De kleuren veranderen en de omgeving wordt anders
Hij hoopt de goede weg gekozen te hebben
Na een eeuwig lijkend durende wandeling
Stopt de man met lopen
Overal om hem heen is groen weiland te zien
Naast het paadje waar hij op loopt staat 1 enorme eik
De enige boom te zien in de gehele omgeving
Hij zoekt verkoeling en gaat zitten
Er komt een andere man langs gelopen
Een boer met zijn koe en trekkar
Zou hij de man vragen waar deze weg naartoe leid
Hij is te moe om zijn ogen open te houden
En valt in slaap
In de schaduw onder de grote eik
De man wordt na enige tijd weer wakker
De boer is weg
De man heeft nog geen antwoord op zijn vraag
Plots komt er in de verte iemand aangelopen
Het komt dichterbij
Het komt telkens beter in zicht
Het is een zij
Ze straalt
Ze is prachtig
Het is de vrouw die hij tegen kwam op de grote weg
Ze heeft dezelfde weg gekozen
De vrouw spreekt hem aan
En vraagt of de man het goed vind een stuk samen verder te lopen
De man vind dit goed
Hij is blij met zijn stralende gezelschap
Hij vraagt zich af wat zij hier doet
Je komt niet zomaar op de weg met duizend paadjes
De man en de vrouw lopen zwijgend naast elkaar
De vrouw zou het liefst honderd uit willen praten
Maar vraagt aan de man waar hij aan loopt te denken
De man antwoord
Ik loop al een hele tijd op dit paadje
Ik heb geen idee meer of het uren, dagen of weken zijn
Ik zou graag willen weten waar dit paadje naartoe leid
Of ik het goede paadje heb gekozen
En hoelang het nog gaat duren
De vrouw antwoord
Dit is het paadje naar de toekomst
En zolang je dit paadje blijft volgen
Komt er nooit een einde aan
Zou voor een man duidelijk zijn wat er verkapt bedoeld wordt met dit gedicht/verhaal?
Bedankt voor het lezen