De schuld die elke dag erger wordt,
Die elke dag meer mee speelt in je leven.
Waarom was zijn leven nou zo kort?
Waarom mocht hij ons niks meer geven.
Steeds weer denkend dat het je schuld is,
Ook al weet je dat het niet zo zou zijn.
Allemaal verdriet en pijn alleen om dat ik je mis.
Waarom is niet alles zoals vroeger nog fijn?
Ik weet niet waarom je weg moest,
Waarom dit gebeurt is kan niemand weten.
Maar weet dat jou'n herinnering nooit roest,
Ik zal je nooit meer vergeten.
Dit gedicht heb ik gemaakt voor mijn hond, die op een jarige leeftijd is overleden..
Laatst bijgewerkt door Mireille op 15-04-08 22:11, in het totaal 1 keer bewerkt
Reden: [Ged] > [GED]