Een niet rijmend gedicht. Inspiratie opgedaan tijdens een trainingsrondje hardlopen 's ochtends vroeg langs het IJselmeer.
L'heure bleu
in alle vroegte
tussen nacht
en dageraad
houdt de wereld
haar adem
vijf minuten in
het moment waarop
de duisternis
overgaat in
l'heure blue
en de wereld even
stopt met draaien
de wind verzwakt
en stopt met
het geselen van bomen
het water valt
rimpelloos stil
boven diepe gronden
het lijkt bijna
of de nacht
in gevecht is
met de zon
alsof hij niet wil
dat deze wordt toegelaten
dan komt alles
weer langzaam
in beweging
het l'heure bleu wist
het verleden
zachtjes uit