Geplaatst Wat hoort er wel/niet bij?
Sowieso wil ik nog de volgende rassen neerzetten die absoluut in de planning staan:
* Kaspische paard
* Yabou
* Iomud (alweer)
* Nog een aantal takken van het Perzisch Plateau Paard (term bedacht door L. Firouz, gebruik hem voor het gemak even)
* Asil Arabier/Perzische Arabier/Tazzi/Tazi
* Chenaran (kruising Turkoman-Arabier)
Mogelijk (steppenpaarden en oostelijke paarden):
* Kabardin
* Karabaier
* Karabach
* Marwari
* Kathiawari
* Yakut
* Mongoolse paard
* Kirgiz
* Kazach
* Xilingol
* Lokai
* etc?
Midden Oosten:
* Berber
* Berber-Arabier
* Egyptische Arabier
* Bahrain Arabier
* etc?
Historische paarden uit het Oosten/Uitgestorven rassen:
* Bucephalus
* Paarden van Fergana
* Nisaean
* Karacabey (onlangs uitgestorven Turks paardenras)
* nog een aantal?
Welke lijsten vinden jullie wél in de serie passen en welke niet? Waarom?
Jullie zouden mij er enorm mee helpen! Suggesties zijn ook welkom (met motivatie)!
Ik had er nog twee onder de scanner gelegd, die zal ik hier ook plaatsen.
Materiaal voor beide is een mengvorm van de volgende pastels: wax, olie en zacht pastel. Daarnaast heb ik markerstiften gebruikt en olie-medium op (onhandelbaar) papier.
1. De Yamoud.
De Yamoud of Yamout (er zijn veel spellingvarianten, dat krijg je met o.a. Farsi en Turkmeense invloeden dan verbastert het en is het moeilijk naar ons welbekende schrift om te zetten) is een moderne tak van de Turkoman, gefokt in Iran door de Yamoudi Turkoman nomaden (voor zover ze tegenwoordig nog nomadisch te noemen zijn). Yamoud hengsten worden net als de Akhal-Teke in vilten dekens ingepakt en aan een touw bij de tenten gehouden. De merries en veulens zwerven in taboenes (een soort kuddeverband) rond in de bergen, de woestijn of de steppe (afhankelijk van de locatie op dat moment).
De Yamoud wordt ernstig met uitsterven bedreigd. Gaat het in Turkmenistan al jaren niet goed met de Turkmeense variant (Iomud), in Iran is het vooral sinds de jaren 70 sterk bergafwaarts gegaan door de popularisering van paardenrennen in heel Iran waardoor de Yamoudi gingen kruisen met vooral de Akhal-Teke (Teke-Turkoman) welke op zichzelf steeds vaker gekruisd werd met Arabieren en Iraanse volbloeden vanaf de jaren 80. Gelukkig is sinds vorig jaar in Iran een speciaal programma opgezet met als doel het behoud van deze prachtige paardjes.
Voor dit werk heb ik naar aanleiding van vorige commentaren eens voorzichtig geprobeerd het tapijt erachter te hangen in plaats van voor het paard (al heb ik dat weer gecompenseerd met het tapijt over de rug van het paard).
De kleuren vind ik zelf vrij ingetogen. Ik weet niet of ik dat mooier vind ja/nee. De verhoudingen kloppen bij dit paardje, heeft echt een Yamoud uitstraling.
2. Het Koerdische Paard (Kurd, Persian Plateau Horse of the Kurd strain)
Dit werk is voor mij enorm wisselvallig. Het ene moment ben ik er redelijk tevreden over omdat hij echt die Koerdische uitstraling heeft, het andere moment vind ik hem alleen maar vreselijk slecht. Ik weet niet goed wat ik daarvan moet denken, maar qua kleurstelling (grijs-oranje) vind ik hem weer wel geslaagd. Anatomisch is er ook wel wat op aan te merken, maar daar kan ik mee leven.
Het Koerdische paard wordt nauwlettend in de gaten gehouden in Iran, maar in Turkije en Irak worden ze ernstig bedreigd door de vernietigende campagnes tegen het Koerdische volk aldaar. Vooral in Irak is de situatie kritiek te noemen.
Er zit overigens géén grijs in dit werkje.
Ik zou jullie mening over 1 van de genoemde punten (of werken, je hoeft niet overal een mening over te hebben) heel graag horen!
Voor de andere werken die tot nu toe in deze serie passen: [UK] [SCH] Goklan, equus orientalis serie.
).
. 
