zij
Het is de nacht die haar bekruipt
die stil en waakzaam in haar huilt
geen zicht daar waar ze naar kijkt
zwart zijn de muren die ze bestrijkt
Geluiden zijn donker
en maken haar bang
de angst voor het heden
voor dat wat nog kwam
Sluit ze haar ogen voor de donker'n nacht
laat haar slapen, een slaap die te lang wacht
angst bekruipt haar in haar lijf
geen rustplaats geen verblijf
De wolken, ze zijn te dik
Vochtig haar ogen
wordt er iedere dag
voor een beetje geluk gevochten
Vreugde putten uit de dag
het gevoel- dat zij dat niet mag
wanneer de zon voor haar niet meer schijnt
al de vreugde daar zo uit verdwijnt
Toch moet ze lachen
vrolijk moet ze zijn
geef haar dan die troost
verlost haar uit haar pijn
Laat haar zien waar zij voor leeft
waar zij al de enegrie aan geeft
woorden schieten te kort
daar waar leven niet gevonden wordt
Laat haar slapen
geef haar rust
breng haar een glimlach
zodat ze het leven weer kust.
-------------------------------------------------
Dag zon
Daar waar ik vrolijk zijn moet
Ben ik droevig en alleen
waar mensen staan te dansen
zijn mijn schoenen zo zwaar als lood
Een film waar men om zit te lachen
rollen blauwe tranen uit mijn ogen
Waar anderen van de zon genieten
lijkt ik in de schaduw te staan
Als ik slapen moet
heb ik nachtmerries
als de wekker gaat
begint mijn nacht.
Vol met schaduw en angst
maken wolken mij een donkere dag
zou ik alles willen doen
voor de zon en mijn lach.
Laatst bijgewerkt door Mireille op 25-02-08 12:51, in het totaal 1 keer bewerkt
Reden: [ged] > [GED]