Geplaatst Leuk dat je even kijkt. Ik moet voor school in een programma verhaaltjes schrijven. Nu heb ik een verhaaltje over mijn hondje geschreven en mijn zusje en een vriendin vonden het heel mooi.
Nu wil ik natuurlijk wel eens weten wat jullie allemaal te zeggen hebben
Wees alsjeblieft niet ál te kritisch, commentaar beetje opbouwend. Manon Vermeulen, 06-01-2008
Een raar gevoel
Bing is mijn naam. Ik ben een kruising met een Boerenfox. Sinds kort woon ik bij een gezin thuis. Het gezin bestaat uit een moeder en twee dochters. Het is gezellig hier. Helaas weten mijn baasjes niet wat er in mijn hoofd spookt.
Ik woonde hiervoor in een asiel in Roosendaal. Daar was ik gebracht door mensen die zeiden dat ze mij gevonden hadden. Voor het asiel was het niet duidelijk of de mensen de waarheid spraken. Ik zat daar een week toen er mensen kwamen. Ze kwamen naar mij kijken! Ik was heel lief voor ze en ze wilden samen met mij en hun andere hond gaan wandelen. Layco, die andere hond, mocht loslopen. Ik moest vastlopen, maar ik vond dat niet erg. Het klikte, dus ik mocht mee naar huis. Na wat afspraken gemaakt te hebben, gingen we op weg naar hun huis. Wat een vreselijke reis was dat! Ik werd helemaal misselijk en moest een beetje spugen. De reis leek úren te duren.
Thuis gekomen, mocht ik overal rondsnuffelen. Wat een grote tuin hadden ze, daar kon ik lekker in ravotten! Ik voelde me thuis en de meiden waren gek op me.
Zo ging het een aantal weken heel goed tussen mij, Layco en de meiden. Toch voelde ik me niet helemaal lekker in me vel. Ik weet niet precies waarom, maar af en toe werd ik heel boos op een van de dochters. Op hun moeder werd ik nooit boos, want zij was de grote baas hier in huis. De meiden gingen met mij op cursus om mij zo misschien rustig te krijgen. De cursus hielp niet, ondanks alles wat ze probeerden. De cursusleiders kwamen een keertje bij ons thuis langs om te kijken hoe ik me hier gedroeg. Ik was het er niet mee eens en werd boos op ze. De cursusleiders lieten niet merken dat ze een beetje van mij schrokken en liepen gewoon ons huis in! Ik was beledigd, maar besloot om toch aardig tegen ze te zijn. Ze namen trouwens alles op film op, zodat ze het later terug konden kijken. Een van de cursusleiders vroeg of mijn baasje aan de buurman kon vragen of hij bij ons aan wilde bellen. Dit werd gedaan en de buurman kwam ook even langs. Ze wisten alleen niet dat ik van mannen niks moet hebben. Ik probeerde hem te bijten om hem buiten te houden en het lukte! De cursusleiders gingen ook weer naar huis, ik zou ze donderdag op de cursus zien.
Naarmate ik langer bij de meiden woonde werd het gevoel in mij steeds erger. Telkens moest ik iemand aanvallen. Een keer op vrijdag werd ik zo boos op een van de dochters dat ik mijn hok in moest en er de rest van de avond niet uit mocht. De dochter was overstuur en bang voor mij. Die avond werd er veel gepraat tussen de meiden en ze belden ook de cursusleiders weer op. Zij wisten niet meer wat ze moesten doen. Blijkbaar was er iets met mij aan de hand wat niet te verhelpen was. De dierenarts werd ook gebeld, de volgende ochtend gingen we erheen. Bij de dierenarts was het rustig, het was tenslotte zaterdag en alleen noodgevallen mochten komen. Kennelijk was ik ook een noodgeval.
Ik mocht binnenkomen bij de dierenarts. Ik was lief voor haar, want ik wist dat ik gister fout was geweest. De dierenarts was ook lief voor mij, maar de meiden deden niets anders dan kroelen met mij en huilen. Ik kreeg van de dierenarts een spuitje en werd een beetje draaierig en moe. Ik liet me vallen op de grond en ging lekker slapen. Wat er toen is gebeurt weet ik niet meer.
Dag lieve Bing!
Dit was het, bedankt voor het lezen! Laat je nog een berichtje achter??
Ach, heel mooi verhaal maar moet er echt van huilen.. Doodzonde natuurlijk maar met een valse hond is niks te beginnen 
Hoelang geleden is dat? 
(Zusje van Manon reageerd even 
) Hij was gewoon psychisch niet in orde 
