Geplaatst Ik heb een verhaal geschreven!
Hopelijk vinden jullie het wat. het is een leuk en grappig verhaal maar het eindigt heel anders
dan de meeste mensen zouden verwachten.
op een positieve manier natuurlijk.
Veel leesplezier!
deel 1
‘’Maaike raad eens, de vakantie die we 5 maanden geleden terug hadden geboekt gaat gewoon helemaal door!’’ riep Dayen gefrustreerd. ‘’Dat meen je
niet.’’ Schreeuwt enthousiast terug. Binnen No time was de hele clik op de hoogte van het nieuws.
‘’Mooi dan vertrekken we al over anderhalf week.‘’ Zegt Maaike. ‘’Ze komen er wel laat mee aan.’’ riep Sanne aarzelend. ‘’Ò ik kan niet wachten de zon, de zee, de rust en the boys’’ riep Deborah sierlijk. ‘’Voor het eerst alleen op vakantie, dat mag dan wel als je 18 bent’’ Riep Tara opgelucht.
Het goede nieuws werd meteen door verspreid aan de ouders. ‘’En natuurlijk gaan we met z'n alle! Als er iemand niet mee mag houd het snel op. Ik bedoel, we hebben met zijn alle afgesproken en dan vertrekken we ook met zijn alle.’’ spreekt Lyanne de groep toe. Nieuwsgierig wacht Valleen op de hele clik boven op haar perfecte en chique kamer. Niet klein, niet smal, niet fijntjes, maar echt gewoon mijn stijl. ‘’Ò Maaike, Dayen, Tara tel me ??!!’’ Zegt Valleen toen de meiden de kamer op kwamen gehold. ‘’Hmm tja.. Maar natuurlijk gaan we
Mee!’’ En ze pakte elkaar als de wieden weer in elkaars armen. Even later kwamen Lyanne en Sanne naar boven gestormd. Iedereen wachtte met zweet en spanning op het antwoord van Lyanne en Sanne. ‘’Jullie denken natuurlijk dat wij niet mee gaan!!?? maar we gaan wel mee, YEAH’’ riepen ze als Deborah de trap rustig op loopt en niemand in de ogen aan durft te kijken. ‘’Wat is er Deborah!!??!!'' Vroeg Maaike meteen. ‘’Er waren wat problemen thuis, maar ik kan natuurlijk gewoon met jullie mee gaan.’’ Antwoordde Deborah droog. Als gekke gaan ze helemaal te keer, maar Deborah zit niet helemaal lekker in haar vel. Maar daar komt snel verandering in.
Later die dag als ze in de stad zijn komt Tara met een idee. ‘’Laten we een terrasje pikken!’’ Riep Tara tegen de meiden. ‘’Ja goed idee!’’
‘’Pardon mevrouw. Wilt u wat drinken?’’ Vroeg de ober van het restaurant. Met glinsterende ogen en perfecte make-up keek Dayen hem in zijn ogen. ‘’Doe mij maar een wijntje.’’ Riep ze charmant. ‘’Witte zoete wijn graag. En voor de rest hetzelfde.’’
Sierlijk keek ze om en vertelde tegen de meiden dat ze echt toe is aan nieuwe ontmoetingen in haar leven. En daar is iedereen het mee eens. ‘’Maar de mensen daar zijn ook anders dan wij. En vooral in Tunesië vallen ze op blond zoals Lyanne, Deborah en Tara.’’ Vertelt Maaike. ‘’Het is niet bij alle jongens daar zo, maar bij sommige gaat het maar om 1 ding. En natuurlijk niet altijd ‘nee’, maar we moeten uitkijken en met elkaar, bij elkaar de vakantie door brengen. Gaat dat lukken meiden!!??!!'’’ ‘’Ja tuurlijk! Oké Lets go. ‘’
3 dagen voor vertrek en iedereen is al druk bezig met kopen, inpakken, verzamelen en van alles en nog wat. De dagen gaan snel voorbij en de zenuwen komen steeds dichterbij. Dat geld vooral voor de groep. ''Eey Maaike, ik ben er helemaal klaar voor. En heb je al iets van de rest gehoord?‘’ Vroeg ze. ‘’Ja, Sanne en Lyanne zijn onderweg , en Deborah komt naar jou toe. Tara is al bij mij, valleen komt iets later en zie ik jou over 1 uur verschijnen met Tara dan.’’ Antwoordde ze. ''ja natuurlijk! Bye bye! tot straks!’’
Net toen ze de koffers in de auto bak wilden gaan zetten kwamen Deborah en Maaike aan gelopen en schreeuwde ''Hebben we er allemaal zin in?!’’ ‘’Absoluut! De koffers worden verdeeld over 2 auto's. Wie gaat er rijden?‘’ Roept Lyanne. ‘’Tara jij kan goed rijden.’’ ‘’Vooruit ik doe het.’’ Lachte Tara. ‘’En dan nog hmm.. Valleen!!??!! Vroeg Lyanne. ''Joehoe! Kom er net aan rennen!’’ Riep Valleen. ‘’Gelukkig, heb je zin om te rijden??!’’ Vroeg Lyanne weer. ‘’Natuurlijk!‘’ De laatste koffers werden in de auto gezet. ‘’Tunesië, here we come!’’
Op weg naar schiphol in Amsterdam is het vrij rustig in de auto’s, maar bij Tara en Valleen zit de sfeer er goed in. ‘’We zijn er ongeveer over 3 kwartier!’’ Roept Maaike achterin. ‘’Mooi! Ik neem dadelijk een stop voor de wc. Dus voor de mensen die ook moeten...’’ Deelt Dayen mee. ‘’O gelukkig.’’ zucht Dayen. ‘’Een wc.’’ Na 10 minuten zien ze zicht voor een stop voor de wc. Dayen stapt met haar mooie bruinen krullen uit de auto en loopt met haar mooie jurk naar de wc toe. ‘’Valleen??!!? Waar is de wc !! Ik hou het niet meer!’’ Gilt ze. ‘’Er is hier geen wc. Ga achter het muurtje, ik let wel op je.’’ Antwoorde Valleen. ‘’Ik achter het muurtje? Moet ik je nu serieus nemen??!’’ Verbaasd keek Dayen Valleen aan. ‘’Ja, ga nu maar.‘’ Als ze om het muurtje staat trekt ze haar jurk op een rare manier omhoog. ‘’Gadver.. Als mijn jurk vies wordt, dan kan ik niet meer verder met jullie. Ik ga niet voorschut lopen en niemand mag me dan nog zien.’’ zeurt Dayen. Achter het muurtje vandaan zien ze Dayen verschijnen. ‘’Ik ga nooit meer zo naar een wc toe.’’ Zegt ze met een opluchting. ‘’Oké zullen we !!?’’ Iedereen stapt weer in bij wie die in de auto zat. Deborah vertelt aan Maaike dat ze hoopt dat bij haar thuis goed komt ook al is ze 18. En heeft bijna meer verstand dan haar ouders zelf, dat maakt niet uit Het gaat om het principe dat ze ook met mij mee leven. Maaike omhelst haar nog een keertje en vertelt dat deze vakantie goed voor haar is. Na 3 kwartier rijden komen ze aan bij het Amsterdamse vliegveld.
Met z’n alle laden ze de auto uit met de koffers die ze achterin de kofferbak
hadden gelegd. de tijd vliegt voorbij, maar ze zijn ruim op tijd voor in te
Checken. Een voor een zetten ze de koffers op de rollers en het paspoort laten zien gaat allemaal uitstekend. ‘’Zo we zijn klaar met inchecken. Laten we wat gaan eten met z’n allen.’’ riep Sanne. Bij het eten op schiphol verloopt alles goed, Tara was met Lyanne op het bord kijken hoe laat we in de lucht zitten. ‘’Over twee uur zitten we in de lucht, dus rond half een. En we komen om vier uur aan, net voor het Avond eten.’’ ‘’Helemaal perfect!’’ Roept Dayen. Van het eten vandaan lopen ze winkel in en winkel uit. Dayen met haar nieuwe ketting en doorzichtige nagellak is meteen verkocht. Valleen gaat voor de zwarte pumps en groene oogschaduw. ‘’Het straalt mooi bij je Bruine ogen.’’ Roept Deborah. Sanne komt met een Bikini van gouden diamantjes en lichtbruin fluweel er op.
‘’Het staat je goed Sanne’.’’ Roept Lyanne. En Tara en Maaike Hebben allebei een doorzichtig truitje die mooi langs hun slanke buik loopt en later met je mooie bruine benen Iedereen van het veld slaat. Lyanne houdt meer van Hotpants zo kort dat die nog net niet haar boven benen Raakt. Ze besloot er 3 te kopen met een grote zonnebril met bruine glazen. ‘’Zo hebben we allemaal iets. Hoe laat is het? Ò we hebben nog 7 minuten.’’ ‘’Dat meen je niet!’’ Riepen ze tegelijk. Ze sprinten achter elkaar aan. Rennen naar gate 14. Net toen ze er aan kwamen hadden ze nog 10 minuten. Maaike had haar klok niet goed staan. ‘’Maaike, hoe kan je dat nou zomaar zeggen?! Ik ren me kapot. Wij met z’n alle!’’ Roept Sanne op een zwaardere stem. ‘’Kom ga nou niet bekvechten. Ik bedoel, het is een fout, geen groot probleem maken alsjeblieft.’’ roept Deborah positief. ‘’Je hebt gelijk.’’ En ze wachten af tot het wordt om geroepen. Na 10 minuten en een half uur wachten kunnen ze het Vliegtuig in ‘’Fijn, we hadden gewoon vertraging, maar we kunnen nu vertrekken. Met een humeur van 78% vertrekken de meiden het vliegtuig in.
Maaike heeft een beetje moeite met vliegen gehad en valleen is ook niet zo’n meid daar in. Deborah was Maaike aan het gerust stellen met Vliegen. ‘’Kijk, hier zitten we dan en daar is het strand. Ò en ik gok dat hier een heel grote discotheek zit en die cocktails daar zijn onvergetelijk! Ik denk Maaike als we er aan komen dat je beter meteen dat doorzichtig truitje aan kan trekken. Het is daar 43 graden in de zon, Zag ik net op het scherm voorbij komen.’’ Dank je, dat is een goed idee.’’ Deborah kijkt naar achter. ‘’Alles goed daar met iedereen?’’ ‘’Ja tuurlijk, waarom niet?!’’ ‘’Kan niet beter.’’ ‘’Beetje misselijk, voor de rest houd me niks tegen.’’ Hoort ze achterin. Na 1 uurtje vliegen ligt iedereen in coma. Dayen is er al weer vroeg bij. ‘’Het slapen in een vliegtuig is niet zo makkelijk.’’ Mompelde ze. ‘’Gelukkig zijn we er over anderhalf uur.
Psst. De stewardess hebben net eten gebracht. En we zijn er over anderhalf uur.’’ Riep Dayen met een lage stem. Iedereen werd langzaam wakker en gingen wat eten. Na lange wachten kregen ze een melding binnen Dat het vliegtuig zou dalen en over enkele minuten op de grond staat. Dat valt niet mee zo’n rit. Dat houd Maaike maar voor zich. Na enkel minuten moeten wachten in de lucht is het eindelijk zo ver. Het vliegtuig komt met de wielen op de grond en gaat met snelle kracht naar voren. Uiteindelijk Is het vliegtuig af geremd. Met zijn zevenen stappen ze het vliegtuig uit, ze kijken hun ogen nu al uit. ‘’We gaan nu met de bus naar ons huisje!’’ Roept Tara. En iedereen haalt zijn koffers op bij de loopband en gaan In de bus zitten. De verwachtingen zijn heel hoog bij iedereen.
