Ik heb me tijdens het schrijven niet gehouden aan welke regels dan ook. Het is ontstaan uit een hersenspinsel waar ik lang over heb nagedacht om het op papier te krijgen in de juiste zinnen, woorden, etc. Ik heb dan ook geen rijmschema's gebruikt, aangezien ik dat als te dwingend ervaar. Ik ben benieuwd naar jullie commentaar. Alles is welkom.

Repetitie

Woorden met een extra lading.
Verhalen met een achterliggend doel.
Welke waarde zit vast aan deze zinnen,
welke gedachten zijn verborgen?

Alsmaar terugkeren naar
het vertrouwde, het bekende.
Vol verhalen van het nieuwe,
stekend naar dat oude gevoel,
achter het masker van een lach.

Wat willen we bewijzen aan elkaar,
aan anderen, aan onszelf?
Komen woorden overeen met daden
en hoe gaat dat andersom?

Ik probeer deze paden te volgen,
de zinnen af te pellen tot het hart
van de samenkomende woorden
zich aan mij tentoonstelt.

Vragen ontpoppen zich
tijdens mijn zoektocht naar antwoorden.
Elk omgeven door emotie van vroeger,
van nu, van de toekomst.

Onaantastbaar en toch zo sterk aanwezig.
Alsof mijn ziel in braille is opgetekend
en het schrift nog niet uitgevonden...