Geplaatst 
) !_____
'Wat ga je doen?'
-'Is dat tegen mij?'
-'Ja.'
-'Ow dat vertel ik straks wel!'
Toen liep Katrien weg, zonder ook nog maar naar Hanne om te kijken.
Hanne bleef op het midden van de speelplaats staan, helemaal alleen.
Plotseling merkte ze dat er achter haar rug over haar geroddeld werd.
'Hé kijk die Hanne staat weer alleen!-Ik wist wel dat ze nooit vrienden zou vinden! Wie wil haar nu!'
Dat was ongeveer wat ze kon verstaan.
Ze durfde niet achterom te kijken, ze hoefde niet te weten wie dat was.
Tenslotte liep Hanne door, naar de toilleten.
Daar bleef ze dan maar even, er was toch haast niemand. Iedereen wilde liever tijdens de les gaan.
Want iedereen wilde zoveel en lang mogelijk op de speelplaats staan. Gewoon allemaal in groepjes.
Wat roddelen.
Maar Hanne wou dat er nooit pauze was, liever je vervelen in de klas dan helemaal alleen in een hoekje staan wachten tot de bel ging.
Vroeger was dat anders, vroeger... was een week geleden dan vroeger?
Toen stormde Hanne net als ieder ander het klaslokaal uit om als eerste buiten te zijn.
Toen stont ze ook niet alleen..., toen had ze ook haar eigen vriendengroepje. Maar zij roddelden niet.
Zij praatten over leuke dingen, zoals wat ze in het weekend gingen doen.
Maar opeens liepen Sarah, Katrien en Nora haar zijlinks voorbij.
Toen Hanne vroeg waar ze heengingen was het antwoord iedere dag hetzelfde 'Dat vertel ik je laten wel.'
Hanne wist wanneer ze ergens niet meer welkom was. Dus ging ze dan maar alleen in een hoekje zitten. Een hoekje waar niemand haar zag.
________________________________
Goed dit was hoofdstuk1, vervolgwaardig? Of zelfs niet bokt waardig?
Owja! Let niet op spellingfouten..
