Geplaatst 
Je reis was goed verlopen, 9 uur in het vliegtuig, maar je had je niet verveeld want er zat zon lekkerding naast je!! Je keek je ogen uit! Je had ook je 06 gegeven zodat je op de cruise ook nog kon afspreken (Heeél toevallig ging hij natuurlijk ook op die cruise mee)
Toen jullie op Curacao kwamen was er niet veel tijd want je ging morgen al op de cruise.. Je ging ff snel dolfijnen zwemmen, een kleurtje kweken op het strand, duiken, snorkelen en lekkere cocktails drinken..
De volgende dag moest je op de cruise! Je hebt al heel wat gekocht op Curaçao, tis ook super duur daar dus je was al behoorlijk blut.. Eenmaal op de boot ga je opzoek naar je kamer.. Gevonden! Een prachtige kamer, een groot ROND bed, als een soort boei. Een super groot raam met super uitzicht (op een kale zee ) Je gaat even op onderzoek uit en 3 keer raden wie je dan tegenkomt.. DÉ jongen uit het vliegtuig !! Jullie zouden gaan zwemmen, dus een maal lekker aan 't dobberen in het zwembad boven op de Caribische zee. Inene trekt de lucht weg.. Helemaal zwart plotseling.. Er word omgeroepen via de luidsprekers door een zware maar bezorgde stem: "Iedereen graag naar de kamer gaan. Het boven dek verlaten. Geen paniek en instructies volgen..."
"Geen paniek?!!" Denk jij. "We worden allemaal omgeroepen om naar de kamers te gaan, wat een meloot" Iedereen was aan het rennen en mekaar aan het zoeken. Jij en je lover pakte je spullen.. Liepen naar zijn kamer. En dan kwam weeér die stem via de luidsprekers: "Beste mensen, er is een lichte *kuch kuch* storm op komst, geen rede tot paniek. Als u een groot raam heeft in de suite's 125 t/m 225 dan graag daar een kast voor zetten. Ivm wind. U wordt op de hoogte gehouden."
Wat een banketstaaf denk jij, een kast voor het raam voor de lol.. oliebol komen er dus wel erge Orkanen hier..
Je lover zegt dat hij in kamer 183 zit, dus wij ook even een kast voor 't raam moeten schuiven. Zo gezegd zo gedaan. Dan besluit jij om toch maar even je familie te bellen die op kamer 072 zitten. Alles is goed, en je moet nou maar van je moeder op deze kamer blijven, voor de veiligheid. Dan inene valt de telefoon uit je handen.... Je kijkt uit het raampje naast je.. Dat kleine ronde raampje... Een grote zwarte water tornado! Aan de andere kant van de telefoonlijn roept je moeder: "Veraa! Ben je er nog??!!" Je pakt snel de telefoon terug.. Ja mam.. kijk eens uit je raam.. Er valt een stilte...
Je lover ziet het nu ook. Plotseling komt de omroeper weer, "Mensen, de situatie is verslechterd. We zitten midden in een orkaan. We komen nu een Tornado tegemoet. Graag iedereen gaan zitten onder het bed. Ik hou jullie op de hoogte, geen paniek" Dit keer klonk de man zijn zware stem erg paniekerig..
Jullie gingen onder het bed zitten.. In ene kantelde het cruise schip, je hoorde overal geschreeuw, gekrijs en gekraakt.. Het voelde even of jullie vlogen.. Toen hoorde jullie een harde klap.. Alle lichten vielen uit.. En er werd niks meer omgeroepen..
Het bleef een minuut stil, toen begon iedereen paniekerig te roepen en te schreeuwen.. Ze waren totaal hopeloos.. Vera en haar lover klommen onder het bed vandaan.. Wat ze toen zagen overweldigde hun totaal..
De kast, die voor het raam had gestaan was totaal weg, het raam ook, gewoon een groot gat met uitzicht op de oceaan die was gevuld met wrak stukken..
Je deed de deur open die naar de gang leiden... Overal schreeuwende mensen, bloed, huilende kinderen.. Het eerste waar je aan dacht, "oliebol waar is me moeder" Snel grijp je je mobiel uit je zak! Geen bereik.. Goh eigelijk ook logisch midden op de oceaan..
Dan klinkt weer de omroeper: "Dames en Heren, iedereen graag zich verplaatsen naar het upperdeck. Voor evaluatie. Gewonden hebben voorrang, geen paniek, we komen der wel.."
Jij en je lover gaan door de gang, overal ligt puin.. De schilderijen die op de muur gehangen hadden lagen op de grond, glas van de prachtige wand lampen die er hingen.. Alles was kapot.. Je kijkt zo een kamer naar binnen, een moeder huilend op een bed, met haar baby in de armen.. Even dacht je: "Jesus, dat kind is dood.." Dan kijk je verder, en ziet dat er een bebloede man naast licht.. Je moet even slikken, maar je lover trekt je al mee, verder door de gang..
Jullie zijn op het upperdeck. Dan pas zie je de ravage.. Bebloede mensen, gillende mensen, die hun familie kwijt zijn... Je kijkt over de rand van de railing, allemaal brok stukken zie je.. Je kijkt naar het cruise schip.. Dan pas besef je wat er gebeurt is... Een groot deel van het schip is gewoon WEG??!!
Dan raak je in paniek.. Je moeder?? Je tante?? Weer die omroeper: "Mensen, graag in rijen van 2 opstellen langs de railing, u word op gedeeld in groepen. Alle V.i.p.'s graag melden bij de staff. Onthoud het nummer goed wat u zometeen krijgt aangewezen." Nadat je dit hoort word je boos! "Hoe kunnen ze het nu nog hebben over V.i.p's??!! Terwijl veel mensen zwaar gewond, half dood zijn!" Er was niet veel tijd meer om boos te zijn, want jullie moesten je opstellen.. En nog steeds had je nog geen spoor gezien van je familie..
Jij en je lover hebben nummer 6, jullie lopen naar het oranje geval waar nr 6 op staat... Je lover begint zich ook zorgen te maken.. "Moeten we hier nou op de hele oceaan mee overzeilen.. Nou, dan kan ik nu meteen wel overboord springen en opgegeten worden door de haaien.."
Inmiddels zitten alle passagiers in hun aangewezen bootje.. 1 voor 1 worden de boten naar beneden gehaald.. Plons, Plons, Plons, Plons, Plons, en dan jullie.. Alle bootjes werden zo snel mogelijk weg geroeid, van het grote schip vandaan... Een paar minuten later zonk het Cruise schip.. Een moment van stilte, een moment van beseffen, dat alles, maar ook echt alles weg was...
Je keek om je heen in jullie oranje onderkomen, huilende mensen, die zich allemaal zorgen maakte.. Je zag de vrouw die je net in die kamer had zien liggen.. Ze lag gebogen om haar baby, die in haar armen lag.. Je vroeg je af of haar man nog zou leven, zou je het er vragen? Nee, niet echt het goede moment.. Ze snikte, en keek je aan... Je kreeg een brok in je keel. Je lover omarmde je, en jullie dobberde verder..
Je schrok wakker! Wat was er gebeurt? "Had ik geslapen?" Je besefte niet dat je een hele dag had geslapen, het zeezout en eindeloze uitzicht van oceaan deden je niet veel goed. Je boog over de rand van het reddingsbootje. Verderop zag je nog 3/4 oranje bootjes... Er klonk een luispreker, een megafoon, al snel was iedereen zijn aandacht gevestigd op het bootje nr 12, waar de kapitein in zat.. "Mensen, we drijven nu al een dag op de oceaan, we hebben nood signalen uitgezonden. Binnen 2 dagen komt er hulp... Volg onze boot, nummer 12. Houd moet...." De zware stem klonk niet meer zo als eerst, maar klonk nu moe, en machteloos.. Je had geen energie meer, niet meer om je druk te maken.. Het zou allemaal toch wel goed komen?
Er klonk hard gesnik, je keek rond, al snel zag je dat het die vrouw was met de baby.. Je besloot toch om even naar er toe te gaan.. "Mevrouw?? Alles in orde?" Snikkend antwoorde ze "Nee, mijn man is overleden, mijn baby is uitgedroogt, en een prachtige vakantie op een cruise door Carribisch gebied loopt uit op een oranje reddingsbootje overleven tussen de haaien.." Je knikte, wist niks te zeggen.. Ze had gelijk, waarom had ik het er gevraagt? Ik had het me zelf toch wel kunnen bedenken?.. Je krijpt terug naar je plekje en valt in een dieppe slaap..
Toen je wakker werd, wenste je dat je nog sliep.. Wat je nu zag.. Mensen die er groen uitzagen.. Opgedroogd bloed.. Alle hoop was weg. Iedereen sliep, je boog je weer over de rand van het bootje.. Wat zag je nu??!! Een eiland! Je schreeuwde het uit "Land, land, laaaáánd!!" Iedereen schok op. Ook op de andere bootjes kwam er beweging in.. Mensen keken allemaal naar 1 kant.. De kan van het eiland, jullie redding..!
Hoe dichter jullie bij het eiland kwamen, hoe meer de vrolijke stemming zonk. Al snel zag je dat er iets mis was..
Het was misschien wel een eiland.. Maar het zag er niet echt bewoont uit.. Alle bootjes meerden aan. De kapitein zei via de megafoon met een opgeluchte, maar toch onzekere stem "Iedereen graag hun boot het strand optrekken, tot aan de bomen, ivm met eb en vloed. Iedereen verzamelen bij boot nr 12"
Daar stonden ze dan, allemaal uitgedroogt, moe en verward... Al snel klonk de stem weer "Mensen, het is nu essensiel om drink water te vinden. Alle gewonden, jonge kinderen, ouderen en verzwakten blijven op het strand. We gaan in groepen van 15 versprijden en opzoek naar vruchtten en drinkwater. Markeer waar u bent geweest."
Al snel ging iedereen op pad, net zoals jij..
Je strompelde door het bos, een man genaamt Jack had de leiding genomen. Jullie volgden hem op de voet.. Na een uur wandelen hadden jullie aal wat vruchten gevonden.. maar nog steeds geen water. Iedereen begon moe te worden, jullie stopte even, om uit te rusten. Je keek omhoog "Wat een bomen.." Je drommde even weg.. De hitte, en al dat groen maakte je duizelig.. Maar toen "Huh, wat is dat?? Waatt? Een,.. een AAP??!!" Je wees naar boven, maar kon niks uitbrengen.. Jack zag het en keek ook.. "Een aap, waar dieren zijn is water! We zitten goed, kom op mensen nog even volhouden!"
Jullie vonden een beekje, het was niet veel maar oke, het was iets.. Jullie hadden allemaal al flesjes mee genomen en vulde ze gretig..
) een orkaan en tornado zijn twee verschillende dingen, zoals jij dit momenteel in je verhaal hebt verwerkt kan het niet. 
