Geplaatst Ik wilde eventjes mijn verhaal met jullie delen. Zin in een écht meidenverhaal vol humor, problemen en dilemma's? Dan moet je dit lezen!
Sorry voor de mannelijke bokkers.. natuurlijk zijn zij ook van harte, om dit verhaal te lezen! Veel leesplezier!
Laat eventjes iets achter. Verder schrijven of niet?
Deel 1
Nerveus keek ze in de spiegel, waarna ze afkeurend haar hoofd schudde. Ze draaide zich weg van de spiegel en bekeek hoe haar keurig opgeruimde kamer, binnen no time was veranderd in een rommelige zwijnenstal.
Sana zuchtte verslagen. Waarom was alles niet zo simpel als het leek? Dacht ze. Zoals als je vriend voor de deur staat en jij open doet, perfect gestyled! Maar zo simpel is het niet! Eerst moet je perfecte outfit vinden, met daarbij passende schoenen. Die natuurlijk weer aan moeten sluiten met jouw kapsel! Je kunt niet een sportieve staart hebben met daarbij een sexy topje, dat is écht fout! Dan heb je ook nog de sieraden die moeten passen, noch bij je kleding, noch bij de gelegenheid. Een chique gelegenheid? Neem dan zoveel mogelijk geglinster. Iets sportiefs? Neem dan liever iets simpels en fijntjes. En dan tenslotte, maar misschien wel je grootste dilemma: Je make-up! Wil je, je ogen laten stralen of je lippen laten spreken? Beide? No Way, dat is te veel van het goede!
Een gestresst gilletje ontsnapte uit haar keel. Geërgerd draaide ze zich om naar haar mobieltje, die ergens daar tussen de bende lag en die een vreselijke irritante ringtone afspeelde. Ze gooide wat kleren aan de kant terwijl ze graaide naar haar mobiel. ‘’Ja?’’ In haar stem was duidelijk te horen hoe gestresst ze werkelijk was. ‘’Sana! Hoe gaat het meid?!’’ sprak een vrolijke meidenstem aan de andere kant van de lijn. Sana hield haar mobiel een eindje van haar oor af, om het getetter een beetje duidelijker te kunnen verstaan. ‘’Karlijn.’’ Verzuchte ze geïrriteerd. ‘’Ik ben druk bezig, ik moet ophangen.’’ Haar stem trilde van nervositeit. ‘’Ho, ho! Wacht eens even!’’ Klonk Karlijns getetter weer door de hoorn, deze keer een beetje zorgelijk. ‘’Wat is er aan de hand? Je klinkt zo gestresst.’’ Sana draaide wanhopig met haar ogen. Ze wist dat Karlijn woedend zou worden als ze nu op zou hangen. ‘’Ik had je verteld over Dylan...’’ Voordat ze verder kon gaan, kakelde Karlijn er alweer tussen door. Ze was het gewend, zo was Karlijn nou eenmaal. ‘’Dat stuk van school? Wat is er met hem? Heb je een date?’’ ongeduldig had Sana gewacht tot Karlijn uitgesproken was, zodat ze haar volgende vragenlijst kon beantwoorden. ‘’Ja en hij is hier over een half uur. Ik moet me nog omkleden, me haren doen, alles!’’ Sana verhoogde gestresst haar stem. Ze hoorde hoe Karlijn diep ademhaalde. Vervolgens begon ze rustiger te praten, zodat Sana haar mobiel weer bij haar oor kon houden. ‘’Kalm aan meid. Hij vind je toch wel leuk, ook al zou je kleding niet bij je tas passen.’’ ‘’Dat is waar ook! Ik moet nog een tas hebben! Karlijn mag ik jouw tas lenen? Je weet wel, die zwarte leren Gucci? Alsjeblieft?!’’ smekend en wanhopig klonken Sana’s woorden door de telefoon. ‘’Ik ben al onderweg!’’ sprak Karlijn. Vrijwel meteen daarna hoorde ze een piep, waarna de verbinding werd verbroken.
Nog geen vijf minuten later weerklonk er een schel gerinkel door het huis. Sana stormde de trap af en opende de grote, zware deur. Karlijn stond daar, zoals altijd, met haar brede glimlach en haar licht blauwe ogen, die altijd vrolijk twinkelde. Haar blik gleed keurend over Sana’s lichaam waarna ze Sana terug duwde uit de deuropening het huis in. ‘’Kom! We hebben nog veel te doen!’’ Ze liep voor Sana de grote, marmeren trap op terwijl ze vrolijk door kwebbelde en met de zwarte Gucci tas zwierde. ‘’Je moet dat sexy topje aan doen, je weet wel met die glinsterende steentjes. Je gaat op een date, niet naar een begrafenis!’’ Lachend keek Karlijn even om. Karlijn kreeg Sana op welk moment dan ook weer aan het lachen. Vrolijk liep Sana achter haar vriendin aan naar boven.
Karlijn floot tussen haar tanden door, toen ze de enorme berg rotzooi zag. ‘’Échte crisis.’’ Verontstelde Karlijn. Ze plukte een zwart shirtje tussen de puinhoop uit. Na enkele zwarte dingen er tussen uit geplukt te hebben, had ze eindelijk het juiste topje. ‘’Nou trek die jurk uit en doe dit aan met die skinny-jeans daar. ’’Ze knikte in de richting van de donkere broek die op haar bed lag.
Twintig minuten later stond Sana tevreden voor de spiegel. Haar donker, bruine haren waren netjes opgestoken, maar haar losse, gekrulde plukken maakte het ook nog eens speels. Het topje glinsterde in het licht en lieten haar slanke lichaam en vrouwelijke rondingen perfect uitkomen. Zeker niet hoerig. Eerder speels, verleidelijk en sexy. Precies wat haar bedoeling was om vanavond uit te stralen. Ze had ervoor gekozen om haar ogen te laten spreken en haar lippen af te maken met een lichte lipglos. Haar bruine ogen twinkelde nu zwoel vanachter haar zwarte lange wimpers. Sana stapte in haar zwarte pumps die haar weer net iets groter deden maken. Als laatste koos ze voor subtiele oorbellen die mysterieus achter haar bruine krullen glinsterde. Karlijn klapte opgewonden in haar handen toen ze Sana tevreden bekeek.
Een schok ging door haar heen toen de deurbel klonk. Verschrikt keek ze Karlijn aan. ‘’Ow nee! Hij is er!’’ Ze keek Karlijn hopeloos aan. ‘’Kom op meid, je date wacht.’’ Karlijn glimlachte bemoedigend naar haar en duwde de zwarte tas in Sana’s handen. Haar bezwete handen klemde ze om de hengsels van de tas waarna ze zenuwachtig de trap af liep. Karlijn opende de deur en knipoogde naar de jongen. ‘’Ik ben weg!’’ schreeuwde ze over haar schouder waarna ze zich langs Dylan naar buiten wurmde. Daar stond Sana dan. Oog in oog met misschien wel de knapste jongen van het heelal! ‘’Hoi.’’ Was het enige wat ze nog uit kon brengen. Hij haalde zijn hand door zijn zwarte haar en keek haar aan met zijn lachende licht bruine ogen. Ze zuchtte. Wat was hij toch knap! ‘’Klaar om te gaan?’’ Glimlachend keek hij haar aan en pakte haar perfect gemanicuurde hand vast waarna hij haar naar buiten begeleide. Een koel avondbriesje speelde met hun haren terwijl ze in de richting van zijn auto liepen. Hij mocht dan wel 3 jaar ouder dan haar zijn, maar zelf was ze dan ook veel volwassener dan 16. Haar ouders zouden haar nooit laten gaan. Zij waren nog zóó 2000! Gelukkig waren ze nu op vakantie en had zij het rijk alleen.
Toen ze de grote voordeur achter zich sloot keek ze op haar horloge. Kwart voor 2, wezen de wijzers aan. Met een glimlacht leunde ze tegen de muur en zakte naar beneden. Wauw! In haar hoofd herhaalde ze de hele date en genoot opnieuw. Ze voelde hoe zijn lippen tegen de hare aan duwde en ze zachtjes opende. Een rilling liep over haar rug. Een rilling van genot. Ze vond haar telefoon in de zwarte tas tussen alle briefjes, make-up, sieraden, tampons en andere bende. Behendig toetste ze een voor een de cijfers in. Ze wist Karlijn’s nummer nou eenmaal uit haar hoofd. ‘’En en?!’’ Gilde Karlijn door de telefoon toen ze op nam. ‘’Wauw..’’ Was het enige woord wat ze over haar lippen kon krijgen. ‘’Hebben jullie gezoend? Hebben jullie iets?’’ Nieuwsgierig vroeg Karlijn door. Sana kon enkel glimlachen. ‘’Hij zoent geweldig..’’ Weer enkele woorden die haar lippen verlieten. Aan het eind van de avond zou ik het begin van de date hebben verteld. Ze glimlachte om haar eigen humor. ‘’Hij is van mij..’’ Zei ze als verduidelijking van hun verkering. Voortaan was het Sana en Dylan. Misschien zou ze later wel Mevrouw Rozenburg heette. Wauw, wat klonk dat geweldig. Aan de andere kant hoorde ze Karlijn alleen nog maar gillen met daar tussendoor enkele haast onverstaanbare woorden. ‘’Ja!......... Geweldig……...! Is het goed als ik nu kom?’’ Voordat Sana ja kon zeggen was er al opgehangen.
Sana danste door huis. Nog nooit voelde ze zich zo gelukkig. Ze sprong, danste en zong mee op het nieuwste liedje van Karlijn’s en Sana’s lieveling zangeres, Rihanna. Ook toen de bel ging stopte ze haar verleidelijke danspassen niet. Vrolijk en dansend opende ze de deur waarna Karlijn meteen om haar hals viel. Samen danste ze de gang in waarbij Sana snel een trap tegen de deur gaf zodat die dicht viel. Gillend, lachend, zingend en dansend gingen ze naar de woonkamer. ‘’Dit moeten we vieren!’’ Schreeuwde Sana lachend terwijl ze een van haar vaders dure wijnen opentrok. Karlijn liet zich neerploffen op de leren banken waarna ze haar gezicht begroef in de zachte, witte kussens om haar gegil te dempen. Sana zette de fles aan lippen en nam enkele slokken. Hoestend gaf ze de fles over aan Karlijn. Zo vaak dronk ze niet en na één glaasje was ze altijd al érg gezellig. Ze voelde hoe de wijn naar haar hoofd steeg terwijl ze de huiskamer rondrende. De enige waar ze nu nog aan dacht was Dylan. Iedereen op school zou zo jaloers zijn en zou haar aanzien stijgen. Iedereen zou haar na kijken als hij haar op kwam halen en in zijn dure auto stapte. Hij was dan niet alleen knap, rijk was hij ook nog eens. Ze beelden zich al helemaal in. Zij als volwassen vrouw aan zijn zijde. Bedolven onder gouden sierraden en diamanten. Dure kleding en natuurlijk een chauffeur. Nooit zou zij nog zelf ergens heen hoeven te rijden. Karlijn zag de glinstering in Sana’s ogen. ‘’Die wijn stijgt al naar je hoofd.’’ Zei ze met een brede glimlach op haar perfect gestifte lippen terwijl ze Sana nog eens te fles aanreikte.
Na een half uur was de fles leeg en lage de 2 zeer aangeschoten meiden op de bank. Giebelend over van alles en nog wat. Sana keek op de klok die haar vertelde dat het 5 uur was. ‘’Zwemmen?’’ met een vragende, maar vooral uitdagende blik op haar lippen keek ze Karlijn aan. ‘’Maar.. maar ik heb geen bikini bij!’’ Toen Karlijn haar woorden had uitgesproken en de blik van Sana zag, begon ze te grijnzen. ‘’Kom op dan!’’ Lachend rende Karlijn voor Sana uit de trappen van de kelder af. Ze knipte behendig het licht aan zoals ze al vaker hier had gedaan. Het grote zwembad werd sprookjesachtig verlicht. Giebelend trokken ze hun kleren uit en stonden uiteindelijk tegenover elkaar, enkel gehuld in een slipje en bh. ‘’3, 2 ,1!’’ Gilde Sana waarna ze sierlijk het water in dook. Beide spetterde ze wat in het rond. Afgekoeld klommen ze uit het zwembad en rende naar de keuken waar al snel een voedsel gevecht begon. Toen Karlijn de laatste roze koek naar Sana gooide viel er een dodelijke stilte. Hun adem stokte in hun keel toen ze oog in oog stonden met een vreemde man.
En wat vinden jullie?
