
Vervloek de opkomende zon
Ik ben moe, zo moe
Maar ik wil niet gaan slapen
Onderdruk het gapen
Hou het beeld nog even vast
Ik durf mijn ogen niet te sluiten
Weg te zakken in de ruimte
Van mijn dromen
Ik ben zo bang voor het zwart
Dat me wegvoert naar morgen
Ik ben zo bang voor de dag
Die toch ooit aanbreken zal
Ik vecht tegen de tranen
En ik durf ze niet te tonen
Want ik wil je niet verraden
Dat ik ons afscheid accepteer
Vervloek de opkomende zon
Die mij vertelt dat het al snel is
Vervloek de pijn en het verdriet
En zet mijn harde masker op
Maar wat ik ook probeer
Om de morgen te verslaan
Om ons vaarwel nog uit te stellen
De tijd hier stil te laten staan
Het is zinloos, want met de wetten
Der natuur valt niet te twisten
En ooit zal de morgen komen
De dag waarop jij weg zult gaan
‘k weet dat je me niet wil verlaten
Maar dat de keuze niet aan ons is
Dat het lot het heeft bepaald
Dat we er niets aan kunnen doen
Maar toch kan ik het niet laten
Te denken dat zonder slapen
Dat de dag wel nooit zal komen
De dag waarop jij weg zult gaan
