Bokt.nl

Citaat:

Hoofdstuk 1:

“Michelle, doe die oortjes nou is uit!” riep haar moeder nu een volume harder. Michelle zag dat haar moeder haar richting op keek en wat zei dus deed zuchtend haar oortjes waar keihard “Pop lock and drop it” uit. “Ja?” vroeg ze lichtelijk geïrriteerd. “Je moet die herrie niet zo hard doen, dat is niet goed voor je en je zusje wordt er wakker van” Michelle zuchten nogmaals. “Nou weetje wat, speciaal omdat je het zo aardig vraagt zal ik hem ietsje zachter doen” Boos keek ze haar moeder aan, deed haar oortjes weer in, draaide zich om en ging verveeld naar buiten kijken. Ze waren op weg naar de middle of No where. Kortom, samengevat tot een boerengehucht in Noord-Brabant, waar misschien 3 winkels stonden en waar hun zelf tig km vandaan op een verveelde boerderij gingen wonen. Hoe verzinnen ze het. Ze weet nog zo goed, nu precies 7 maanden geleden. Haar vader kwam verassend met een vrolijk gezicht thuis. Ja verassend, want hij kwam de laatste tijd alleen maar sacherijnig thuis. Mijn 1e gedachte was, die gaat vreemd. Maar goed dat was dus verkeerd gedacht. In 1e instantie leek het minder erg toen haar vader over een boerderij begon. Tot het door haar door drong, ze zou alles verliezen en op een, een of ander oord gaan wonen met allemaal vieze stinkdieren. Er was maar 1 middelbare school, waar ze naar toe ging waar dan allemaal boeren op zaten. Michelle doet haar ogen weer open en kijkt de auto rond. Haar vader zit met een vrolijk gezicht achter het stuur terwijl haar moeder (zoals altijd) hysterisch aan het doen is of ze niet perongeluk verkeerd rijden. (Ookal zijn ze met zijn 2e al een triljoen keer heen en weer gereden om te behangen) Ze had dan wel haar eigen behang uit mogen kiezen, maar verder was het een grote ramp. Ze keek opzei naar haar zusje van 11 jaar oud. Ze reed nu 3 jaar paard op een manege, en zou een eigen pony krijgen. Die vond dus de verhuizing absoluut niet erg. Nou zei wel! Ze had afscheid moeten nemen van haar vriendinnen, vriendje, school en hockeyclub! En wat zeiden haar ouders. Ach je komt er wel weer over heen. Nee natuurlijk komt ze dat niet! Ze wist zeker dat ze t hier zou haten, ze voelde weer kwade gevoelens op komen en wierp haar ouders een boze blik op. Kennelijk keek net haar vader naar achter en zag de blik van zijn dochter en begon te lachen. “Niet zo vrolijk hé Michelle” Michelle zuchten zoals ze waarschijnlijk al vaak had gedaan nog een keer diep, schudde triest haar hoofd en keek weer naar de groene grasvelden.

“Michelle, je pizza wordt koud! Kom nou!” Michelle wierp een blik vanuit haar kamer naar de trap, waar onder haar moeder riep. Het liet haar koud, stik pizza. Ze vergeten het maar. Toen ze eindelijk na 3 uur bij de boerderij aangekomen te zijn was ze zich dood geschrokken. Niks mooie grote villa, nee echt een boerderij. Ze had gedacht dat misschien haar ouders nog wel een grapje met haar uitgehaald hadden en dat ze misschien toch nog in een gigantische villa zouden wonen, maar nee. Haar zusje had haar ogen uitgekeken, wat natuurlijk haar ouders geweldig vonden. Toen ze Michelle naar haar mening vroegen en zei simpel weg antwoordde dat het een verschrikking was, hadden ze ruzie gekregen. Mokkend had ze nog geholpen wat dingen uit te pakken wat er nog niet stond, en was toen naar boven gegaan om haar kamer wat meer een eigen sfeer te geven. Ze had al een triljoen foto’s opgehangen van haar vrienden, en zelfs van hun oude huis. Daarna had ze een potje lopen janken, tot slot had ze haar laptop maar aan gesloten en was ze op zoek gegaan naar een site over de school. En dat zonder resultaat.
Nu zaten haar ouders beneden aan de pizza, maar ze weigerde om naar beneden te gaan om gezellig pizza te eten in hun nieuwe geweldige huis. Not! Ze vergeten het maar, en ze moeten vooral niet denken dat ze vrolijk gaat lopen doen. “Pooinnttt” snel wierp Michelle een blik op haar laptop en zag dat haar internet het eindelijk weer deed. “Yes, MSNtijd!” Vlug klikte ze MSN aan en melde zich aan. Al snel ging het draaiende poppetje op groen en was ze aangemeld. Al snel zag ze dat Manuel tegen haar praatte. Verheugd klikte ze op het gesprek.

Manuel. MICHELLEE!(L) zegt: Schatje van me, hoe is het in dat gehucht? Leef je nog. Ik mis je lief.
Michelleeeee(L)Manueeell! Kloteverhuizing!:@ zegt: LEKKERTJEE! OHW ik mis je zo, het is zo poedersuiker hier, ik wil je hier hebben, het wordt echt niks hier!
Manuel. MICHELLEE!(L) zegt: rustig aan liefie, het komt wel goed. Zal ik je ffentjes belle? Heb je al een huistel?
Michelleeeee(L)Manueeell! Kloteverhuizing!:@ zegt: ja hebben we, maar heb ruzie met me pa&ma, bel maar op me mob.
Manueal. MICHELLEE!(L) zegt: isgoed honey, spreekjezo!(L)

Al snel ging haar mobiel over, ze pakte hem ging op haar bed liggen en nam op.
“Lieverd! Ik mis je zo, je moet snel komen en me beloven dat je me niet verlaat!” mijmerde ze toen ze op nam. Ze hoorde gelach aan de andere kant van de telefoon en uiteindelijk de warme stem van Manuel. “Honey, you know you’re the one for me! Schatje het komt goed, ik kom zo vaak mogelijk. Ik mis je nu wel al, normaal brachten we onze vakantie samen door, nu lag ik vanmiddag in bed en miste je zo erg en zou willen dat je naast me lag!” Michelle begon te glundere. “Ik jou ook, en we verhuizen ook nog eens in de herfstvakantie, dus kom in een klas waar iedereen elkaar al kent. En nog wel de examenklas!” “Het komt goed, ik zal binnenkort in je gehuchtje langs komen. Al zal je me dan wel van het station moeten halen met een auto, dus zou maar beetje lief toen tegen je pa schatje” hij lachte er achter aan. Michelle voelde zich al meteen stukken beter. Opeens hoorde ze een piep door de lijn. “Ohw wacht even schatje van me” “Is goed”. Al snel kwam hij weer aan de lijn. “Sorry lekkertje, ik moet gaan. Ik sms je vanavond nog wel. Doei liefie hou je taai!” “Is goed, doei. Hvj!” ze klikte de telefoon uit en bleef op haar bed liggen. Hij houdt echt van haar! En alleen van haar, hij kon iedereen krijgen maar koos haar. Het was geweldig die dag. Toen ze weg ging was ze even bang dat hij het uit zou maken, het is een populaire jongen die veel bekijks en geslijm van meiden had, en dat absoluut niet erg vond. Maar nee, hij was er voor haar en had er innig gekust, ook al waren haar ouders erbij. Daarom hield ze zo van hem, niks interesseerde hem en dat was precies was ze nodig had bij haar eigenwijze karakter.

Ze dacht nog even verder en liep toen terug naar haar laptop waar haar gesprek met Manuel nog aan stond die inmiddels offline was. Ze klikte op het gesprek er naast wat ze nog niet geopend had en zag dat Melissa tegen haar praatte, met een glimlach opende ze het gesprek met haar beste vriendin.

Melis(A) zegt: Meisjeeee, boerinnetjeee? If you don’t care of course! Hoee is het in dat oord daar? Hier is t greaat! Amerika, i love it!
[b]Melis(A) zegt: Whoeehoeeeh? Are you there? Jeaah right. Ow i’m am sorry, ik praat denk teveel engels whaa. [/b]

Michelle begint te lachen. Melissa, altijd vrolijk. Ze was afgelopen zomer naar Amerika vertrokken voor een jaar, en wat vond ze dat erg! Melissa was een exchange student en wilde een jaar Highschool volgen in Amerika. Haar zou dat fantastisch lijken, maar zou het niet kunnen. Alles hier achter laten? Mij niet gezien. Niet dat ze nu niks heeft achtergelaten, nu ze hier woont met om de 2 km buren. Wie wilt dat nou? Ja haar ouders, maar die zijn niet helemaal goed bij hun hoofd denk.. Dan denkt ze weer aan het gesprek en begint snel te typen.

Michelleeeee(L)Manueeell! Kloteverhuizing!:@ zegt: Jaa ben er ! Was ff aan t bellen met manuell. Hoe is het daar? Nederlands al verleertt? Al een lekkere amerikaanse boy ontmoet? Tell me!
Melis(A) zegt: chickaabonitaaaa. Write me a mail! Ik moet gaan babee. Familieeten, erg importend hier! You know! But, stuur maar een mail dan stuur ik zo snel mogelijk terug. Loveu!
Michelleeeee(L)Manueeell! Kloteverhuizing!:@ zegt: Is cool! hvj!

Grinnikend klikt ze het gesprek uit en opent haar Outlook mail, tikt Melissa haar e-mailadres in en begint te schrijven.

Ewaaaaaaa amerikaanse chick!
Ik mis je echt te erg, we zijn vanmiddag aangekomen en ben nu nog aan het rusten van de schrik. Het is echt verschrikkelijk hier, de vrolijke stadsmichelle is verandert in een boerentrien tussen mongolen die alleen maar klompen dragen (denk ik) maargoed. Het is nu woensdag, en moet maandag naar die boerenschool. Ik heb er echt zo geen zin in, niet dat ik bang ben maar gewoon omdat ik helemaal niet met boerinnen bevriend wil worden, ik wil jullie terug! En eindelijk kunne shoppen in de H&M! dat is alles, de enigste wens op dit moment. Maar die zal niet uitkomen, mijn ouders vinden het hier superleuk en mijn zusje hebbe ze gewoon omgekocht met een pony. Ik ben niet meer me kamer uit gekomen, ik haat ze! Ze denken alleen maar aan zichzelf, en maar zeggen. Oh die natuur hier is zo mooi. Stik er lekker in, fiets. Maargoed. Ik ben nu dus sacherijnig, heb geen avondeten gehad omdat ik weigerde naar beneden te komen en ben ongesteld, wat is leven toch ook moeilijk. En ik mis natuurlijk manuel! Hij is zo lief! Maar. Ander onderwerp, hoe is het in Amerika sweetheart? Is het nog een beetje uit te houden zonder mij? Hopelijk heb je het leuker dan mij op dit moment, en aub niks aantrekken van deze verschrikkelijk zeikmail! Niks vrolijkers kan ik op t moment niet typen. Hoop dat je dat begrijpt. Mja, je moet me alles vertellen over Amerika. Mis je je ouders al? Heb je beetje leuk gastgezin? En zijn de jongens daar om op te eten? Heb je Adam Brody al ontmoet? Whaa. Genoeg vragen, lief. Ik mis je! Zou willen dat je hier was. Trouwens dat wil ik niet, ik zou het je niet aan kunnen doen om jou hier in deze verschrikking te laten komen. Sorry. Hou van jou!
x michelle (L)


Snel klikt ze op verzenden en kijkt triest naar de foto’s aan de muur. Één foto blijft hangen, de foto van de meiden en Manuel en Eric erbij. Dat was de laatste dag dat Melissa nog in Nederland was, ze hadden er een geweldige dag van gemaakt en onwijs veel foto’s gemaakt. Ze raakt de foto aan en gaat weer zitten, was ze maar weer in haar oude huis op haar oude school…

Citaat:

Hoofdstuk 2!:

“Met Michelle Haarling” zegt ze door de telefoon nadat ze opgenomen heeft. “Hee Mich, met opa. Alles goed meisje?” Michelle ploft neer op de stoel. “Hey Opa, ja alles is goed hoor” zegt ze een beetje kortaf. “Dat is mooi, waar zijn je ouders?” “Die zijn naar een pony kijken voor Larissa” “Oh, was dat vandaag? Nah oké, vraag maar of ze me terug bellen. Doei Michelle!” “Doei Opa” ongeïnteresseerd legt ze de telefoon neer en doet het geluid weer harder van de tv, waar TMF op staat. Haar ouders waren een uur geleden vertrokken naar Zwolle waar ze voor een ene pony Marny gingen kijken, ze had een foto gezien en vond het maar niks om straks zo’n beest in een straal van 500 m te hebben staan. Ze had gister nog haar ouders gezegd dat waarschijnlijk alles vies gaat ruiken, maar haar ouders hadden verzekerd van niet. Jeah sure, net alsof die beesten niet vies zijn ofzo. Een rilling trilt door haar heen, brr. Het was nu zondag, gister waren ze naar het dorpje geweest. Dat was helemaal niks, er was een dekamarkt, klein kledingwinkeltje, snackbar en postkantoor en verder was het leegte. Dus waren ze naar de 1e volgende stad gegaan, wat 26 km verder op was! Daar hadden ze een trampoline gekocht, omdat ze dat beloofd hadden. Toen haar ouders en Larissa later in de ruiterwinkel spullen gingen kopen voor dat vieze beest was ze zelf naar de drogist geweest om nieuwe make-up te kopen, ook had ze leuke laarzen gezien die ze na veel geslijm had gekregen. Morgen zou ze naar de nieuwe school gaan, ze had geen idee waar het was. Zou ze even naar die school toe gaan fietsen? Nee laat ook maar, het boeit haar helemaal niks! Stik school, ze haatte het hier zo erg. Toch twijfelt ze even, stel je voor dat ze het morgen niet kan vinden? Wat dan? Ze moest om 8 uur op school zijn, 5 over 8 begon de les. Ook zo iets belachelijks, welke school begint er nou zo vroeg? Haar oude school begon half 9, en elke andere school die ze kent ook. Maar goed het zal wel komen omdat het een boeren school is.
Michelle schrikt op van een auto met een soort vrachtwagen er achter die het erf op komt rijden, snel kijkt ze door het raam en ziet dan dat het haar ouders zijn met zo’n paardending er achter. Vermoeid haalt ze haar schouders op, rotpony! En gaat weer verder tv kijken. Al snel komt Larissa de woonkamer in rennen. “Michelle, Morny is van mij! Ze is er nu!! Papa gaat haar er uit halen kom je ook kijken?” Michelle kijkt zuchtend op en ziet het blijde gezicht van haar zusje, een scheut van verdriet stroomt weer haar lijf binnen. Waarom kan zei nou wel gelukkig zijn, ze haalt snel haar neus op zodat de tranen die begonnen te komen verdwijnen. “Rot op” moppert Michelle boos, en doet de volume van de tv harder. “Waarom moet je huilen?” Michelle knippert snel de traan weg en staat boos op. “Ga lekker naar die rotpony van je en laat mij met rust!” snel loopt ze de trap op naar boven, haar kamer in en smijt de kamerdeur hard dicht. Daar laat ze zich op haar bed vallen, ze waren toch gelukkig? Waarom is dat zo verandert? Na een tijdje doet ze haar ogen open en laat die op haar laptop vallen, waar het emailknopje knippert. Een nieuwe mail! Met haar betraande gezicht springt ze van haar bed af en opent de mail.
[/i]eeeu
I miss you so! Als ik nog in het koude nederlandje was had ik je echt wel opgezocht, elke week zelfs! Maare. Een boerderij is toch leuk! Mij lijkt dus een eigen paard hebben geweldig, ben jaloers! But, als ik terug ben volgend jaar kom ik zeker wel elke vakantie bij je slapen, je woont nu toch super groot! Isn’t it? hier is het fantastic! Me gastouders en gastbroer zijn super aardig, heb een onwijs mooie kamer en de school is super. Ik mis mijn ouders alleen wel heel erg, aankomende vrijdag is me moeder jarig, dan zal het wel even moeilijk worden, maargoed ik red me wel ! school is wel super makkelijk, heb allee nog maar A tjes gehaald hahah! Volgens mij vinden ze me hier nu vet slim, want er wordt van alles aan me gevraagd. Lachen! Maare deze mail wordt niet zo lang, want het is eigenlijk nacht nu wha, kan weer is niet slapen. Maar veel succes morgen, niet over je heen laten lopen door die boeren! Goedbyee honey!
Seeyousoon!. X[/i]


Michelle blijft even stil zitten, om de paar seconden vallen er tranen op het toetsenbord, hardhandig veegt ze, ze weg. Na een aarzeling klikt ze de mail weg, en besluit morgen wel weer wat terug te sturen. Ze rilt even. “Koud” mompelt ze en loopt naar haar verwarming en die hoger zet. Ook is het al wat donkerder dus doet ze een lamp aan en gaat zuchtend midden in haar kamer zitten met rechts van haar, haar schoolboeken ongekaft. Even had ze staan twijfelen die ochtend om ze te gaan kaften maar had het toch niet gedaan. Wat boeide het haar? Waarom zou ze nog energie in alles hier gaan stoppen terwijl ze het haatte? Weer voelt ze tranen op komen en haalt een paar keer haar neus op, buiten hoort ze gelach en soort van geklik wat waarschijnlijk wel dat paard zou wezen. Ze staat op en kijkt uit het raam waar haar zusje met dat beest van haar rond aan het lopen is, haar vader zit op het bankje in het gras lachend toe te kijken, ze ziet de schittering in zijn ogen. Blijdschap, 100% gezond en vol goede moed. Ze kijkt het erf nog is rond en ziet haar moeder nergens, die zal wel aan het koken zijn. Ze ziet dat haar vader op staat en wat tegen Larissa zegt en uiteindelijk naar binnen loopt. Larissa zegt wat tegen die pony en leidt hem dan naar die stallen. Ze laat zich weer zakken en gaat weer op de grond zitten. Ze voelt een trilling in haar broekzak, haar mobiel! Snel haalt ze hem eruit en ziet dat ze een nieuwe sms heb, snel opent ze hem en leest hem.

MICCHHHHHH! Hoe is het daar? Mis je ons al? Morgen weer school, zal super saai worden zonder je. We missen je echt zo erg, de vakantie was echt leeg, zal zo wennen worden. Had gister Manuel nog gesproken, hij mist je ook heel erg. Wens je super veel succes op school morgen, niet gaan zenuwen! Ze vinden je daar vast ook super cool. Mis je echt erg Michelle! Xxxxxxx Katja

Michelle begint te lachen, Katja een van haar vriendinnen, ze denken dus nog aan haar! “Michelle!” hoort ze haar moeder vanaf beneden roepen, iets vrolijker loopt ze naar de trap toe. “Ja?” roept ze terug. “Eten” hoort ze weer vanaf beneden, ze glimlacht even loopt naar haar laptop klapt die dicht en springt dan de trap af naar beneden.
“Lekker weer schat!” zegt haar vader vrolijk tegen haar moeder. Michelle kijkt vies naar het eten, Nasi. Iets wat ze dus echt zo vies vindt. Michelle kijkt naar haar zusje die vrolijk zit te kijken. Opgewekt begint Larissa weer te praten. “Oh mam, ik ga haar zo meteen zo lang poetsen, tot haar witte vachtje weer helemaal schoon is” Haar ouders glimlachen breed naar Larissa. “En morgen mag ik voor het eerst rijden hé pap en mam, hopelijk gaat het goed” Michelle zucht diep. Larissa kijkt haar zus aan. “Jij mag ook wel is paardrijden op mijn paardje hoor Michelle” “Pff alsof ik dat wil, stinkbeest”. “Michelle! Doe is normaal, het was net gezellig!” Michelle kijkt haar moeder aan die boos naar haar kijkt, niet alleen boos maar ook teleurgesteld. Ze voelt tranen in haar ogen opkomen en staat op. “Zoek het ook maar lekker uit, je kan beter het oh zo gezellige gezinnetje spelen zonder mij!” Michelle schrikt van haar felle stem. Haar moeder staat nu boos op, streng en boos kijkt ze Michelle aan. “Naar je kamer, NU!” “Oh, ga je me nu net zoals een klein kind naar me kamer sturen?” “Als mijn dochter van 15 zich zo gedraagt wel ja!” Tranen lopen over haar wangen. “Het is toch gewoon zo! Jullie denken alleen maar aan Julie zelf, even snel een paard kopen, 1 probleem opgelost! Maar jullie weten niet wat jullie met mij aan moeten, waarom doen jullie me niet gewoon weg!” “Michelle! Zo is het genoeg, praat niet zulke onzin en ga is even normaal doen. Je gaat het heus wel leuk vinden hier!” “Dat denk jij, ik ga het hier pas leuk vinden als ik uit huis kan! En hier dus weg!” “Waar slaat dat nou weer op, we willen het beste voor je, die plek was heus niet alles hoor. Net zoals daar ga je het hier ook leuk vinden!” “Ach mens praat toch niet zo stom! Je vond Manuel toch ook niks, je vindt het zeker wel lekker dat ik nu 100000 km van hem vandaag woon!”
Michelle ziet in haar oog hoeken dat haar vader opstaat. “Michelle! Zo is het genoeg, naar je kamer! En wel heel snel, hoe durf je zo’n toon tegen je moeder aan te slaan! NU NAAR BOVEN!” Michelle blijft nog even aarzelend staan, draait zich dan om en rent huilend naar boven. Boven gooit ze de deur met een smak dicht en laat zich op haar bed vallen. “poedersuiker! Ik ga morgen niet naar school, jullie zoeken het maar lekker uit!” Snikkend, vol gedachtes en verdriet blijft ze liggen.