Geplaatst Dit is mijn eerste verhaaltopic die ik op bokt plaats. Het verhaal heb ik in 2005 voor school moeten schrijven, wat erg lastig was gezien ik alleen maar enorm lange verhalen schrijf. Ik had er wel een acht op, dus kan het met veilig laten lezen
Ben benieuwd wat jullie ervan vinden. Hoewel het al even terug is, wil ik graag opbouwende kritiek en wie weet komt er binnenkort wel weer een nieuwe van mij
Hier is die dan:
Citaat:De schommelstoel
De vrouw overleed terwijl ze in de schommelstoel zat. Gewoon gestorven aan een hartaanval, niet vreemd voor zo’n oud persoon. Wat wel vreemd eraan was, was dat de stoel nog steeds bewoog, alsof de vrouw nog gewoon erin schommelde. Ze werd pas gevonden toen een familielid na drie weken langs kwam en de vrouw in de stoel vond. Merkwaardig was dat het lijk nog niet was begonnen te ontbinden.
Nog vreemder was dat het lijk nadat het uit de stoel was gehaald, wat erg veel moeite kostte, bijna gelijk begon met het ontbinden. Zo snel dat tegen de tijd dat het in de auto lag voor het vervoeren, het lijk al even ver was ontbonden als een lijk van drie weken. Hoe merkwaardig de mensen van de begrafenisonderneming het ook vonden, ze besloten het niet te vertellen aan de familie. Die konden wel wat anders dan rare theorieën gebruiken en bovendien was het niet echt belangrijk.
Het huis werd na de begrafenis leeggehaald en verkocht, de schommelstoel werd bij het grof vuil gezet. Die zou samen met nog meer rotzooi uiteindelijk vernietigd worden.
De nieuwe eigenaars van het huis, een man en een vrouw, begonnen snel met verbouwen. Bij hun eerste dag in het huis stond er een schommelstoel in de grootste slaapkamer. Die hadden ze bij het kopen van het huis weliswaar niet zien staan, toch vonden ze het een leuke verrassing en besloten ze de stoel te houden.
Na een paar dagen was het huis geschilderd en ingericht en het stel ging er wonen. De stoel kreeg gezelschap van een bed, twee kasten en wat kleine spullen.
De eerste dag werd gevierd met vrienden en familie. Toen iedereen weg was en het stel nog even na zat hoorden ze een vreemd tikkend geluid. Het was regelmatig en zacht. Toen ze gingen slapen hoorden ze het nog steeds maar schoven het af op de hoeveelheid drank die ze gedronken hadden.
De volgende dag bleek dat de kleren die ze op de schommelstoel gelegd hadden er niet meer op lagen en de stoel rustig schommelde. Ze zochten er verder niets achter aangezien ze zich nog weinig herinnerden van de avond ervoor.
Iedere dag hoorden ze het tikken weer en telkens gleed het spul dat op de stoel gelegd was eraf. Omdat de slaapkamer licht was en de stoel van donker hout probeerden ze hem te verven, maar iedere druppel verf werd opgenomen door de stoel en verdween gewoon. Ze kwamen erachter dat de stoel het tikkende geluid maakte wanneer die schommelde. Het vreemde eraan was dat de stoel de hele tijd schommelde. Het was raar maar ze hadden het te druk om er echt bij stil te staan.
Op de verjaardag van de man, maanden later, haalden ze de schommelstoel naar beneden. Zijzelf waren gewend aan het tikkende geluid en de rare dingen van de stoel en trokken zich er niets meer van aan.
Het huis zat vol en het was een gezellige avond. Totdat een vriend van de man steeds witter werd en naar zijn hart greep. Binnen een paar seconden ademde hij niet meer en keek hij met open ogen voor zich uit. Hij was dood. Niemand snapte er iets van, een paar minuten ervoor had de man nog rond gelopen en was hij kerngezond geweest. De man en de vrouw keken elkaar aan en werden bijna witter dan het lijk dat in de schommelstoel zat. De ambulance werd gebeld maar die kon niks meer doen, de man had een hartstilstand gehad, gewoon, zomaar, werd er gezegd.
Zodra alle mensen weg waren zette de man de schommelstoel buiten. Hij en zijn vrouw wisten niet precies wat er gebeurd was maar dit was de laatste onverklaarbare gebeurtenis rond de stoel voor hun. De stoel ging het huis uit. Die nacht gooiden ze terpentine over de stoel en ze staken het aan. Samen bleven ze kijken hoe de vlammen de stoel probeerden te verbranden. De opluchting die ze hadden gevoeld op het moment dat de terpentine in de fik ging verdween toen ze zagen dat de vlammen de stoel niet verbrandden. Angstig wachtten ze totdat de vlammen uit waren en sloten de stoel op in het tuinhuisje. Met het gevoel dat ze nu wel veilig waren gingen ze naar bed.
’s Nachts sliepen ze slecht en toen ze wakker werden stond de stoel weer in hun kamer, op dezelfde plek waar die altijd had gestaan.
De man, die als laatste op was, sprong uit bed, opende het raam en smeet de stoel eruit. Hij zag hoe die boven op zijn vrouw viel die net onder het raam door liep. Ze was bezig met het inladen van de auto.
Hij rende naar beneden, naar zijn vrouw die languit op het stoepje lag. Een van de punten van de stoel was op haar hoofd terecht gekomen, de stoep was rood van het bloed en ze leefde niet meer. De stoel zelf stond rechtop en schommelde een beetje. De man was zo geschokt en verdrietig dat hij gewoon ergens op moest zitten en hij had niet door dat hij in de schommelstoel ging zitten.
Zodra hij zat voelde hij zich koud worden. Maar hij was in shock en lette er niet echt op. Totdat hij erg koud werd en alles moeite kostte. Hij draaide zijn hoofd, om naar de buren te kijken die uit hun huizen kwamen. Hij raakte in paniek toen zijn hartslag steeds minder snel ging en hij naar adem moest happen. Hij probeerde uit de stoel te komen. Maar zijn been optillen kostte hem zijn laatste krachten en het laatste wat hij voelde was hoe zijn hart voor het laatst klopte.
Na het ontruimen van het huis door familie en politie werd de oude schommelstoel bij het grof vuil gezet. Die bleef daar staan totdat een jongetje de stoel vond en die mee naar huis nam voor zijn oma, dan kon ze lekker schommelen……
Doet me een beetje denken aan die Kippevel boeken die ik vroeger altijd zo enorm eng vond 
