De vorige keer ben ik begonnen met Absent, waarschijnlijk bij leken de bekendste AT hengst uit de recente geschiedenis.
Dit maal is de beurt aan Gelishikli en Fakirpelvan, twee (half)broers die beide een eigen hengstenlijn hebben gesticht. Dit schilderij is wat minder spannend qua uitvoering maar met name de kleur van de voorste (Gelishikli) haalt hem op.
Gelishikli (= de onvergelijkbare) is veruit de meest vertegenwoordigde lijn bij de tegenwoordige AT. Als je een AT ziet is er grote kans dat hij Gelishikli bloed voert. Fakirpelvan wordt met name gewaardeerd omdat zijn lijn erg puur is (weinig inmenging van ander bloed, bijv. van Engelse Volbloed of Turkomans). Fakirpelvan (= magiër (fakir) held) was weinig rastypisch qua bouw, warmbloed hunter, maar dat was destijds het beleid bij Russische fokkers om het ras populairder te maken bij westerlingen.
Daarna ben ik begonnen aan een zeer belangrijke hengst voor de AT fok wier directe hengstenlijn echter recentelijk is uitgestorven maar toch nog regelmatig opduikt in afstamming. Het gaat om Bek Nazar Dor (1913). Dor is Turkmeens voor bruin. Deze bruine hengst was de lieveling van de Turkmeense nomaad Bek Nazar. Bek Nazar bezat twee uitzonderlijk mooie hengsten, Bek Nazar Al (een vos) en diens zoon Bek Nazar Dor (van beide hengsten stammen Gelishikli en Fakirpelvan af). Bek Nazar kon onmogelijk afstand doen van deze hengsten, maar verkocht uiteindelijk Bek Nazar Al. De andere hengst van Bek Nazar ging overal waar Bek Nazar ging. Hij kreeg de meest astronomische bedragen geboden voor Bek Nazar Dor maar telkens antwoordde hij: "een vriend verkoop je niet". Toen Bek Nazar merkte dat hij niet lang meer te leven had, deed hij toch afstand van Bek Nazar Dor. De hengst versleet de rest van zijn jaren als een van de belangrijkste dekhengsten van zijn tijd. Hij stierf uiteindelijk aan de May Day Stud in 1939.
De foto is wat onduidelijk, maar zo krijg je toch een idee. =)
Detail:
Aangezien het om hengsten gaat uit een tijd toen er weinig/geen foto's gemaakt werden en Bek Nazar Dor in het bezit was van een nomaad, heb ik me met name gebaseerd op beschrijvingen.
Beide zijn 50 x 60 cm en acryl op linnen doek.
NB: het enige (pure) zwart dat erin zit zijn de scheidingslijnen (zoals bij de wolken enz). Op de een of andere manier bevalt deze manier van werken wel heel goed, het heeft iets leuks omdat de opzet heel los is versus de harde zwarte lijnen.

't ziet er enorm gaaf uit iig!
- is dat ik bij de eerste, het eerste paard het wit te blauw vind. 

) De laatste jaren heb ik op Bokt behoorlijk wat werk langs zien komen waar ik eerst heel erg aan heb moeten wennen, dat van jou, van Laura (ONeilltje), en wel meer niet fotorealistisch werk.