Vorig jaar is bij ons op school een jongen uit de derde klas overleden.
Hij leed aan leukemie. Ik kende hem alleen van gezicht maar het raakte me heel erg.
Dit gedicht heb ik voor hem op het gedenk-altaar (dat nu helaas weg is) gelegd. Ik wilde het eigenlijk liever vergeten maar ik heb besloten om het hier toch te plaatsen.
De dood
Je ziel scheurt
Een stukje verdwijnt
Een verminkt deel blijft over
Een deel vol verdriet
Een deel vol liefde
Een deel vol pijn
Tranen komen en gaan
Steeds weer
Wat betekenen die tranen
Het onuitdrukbare verdriet
De woede, waarom jij?
Je kunt het niet uitdrukken
Er bestaat geen woord voor
Dat zal er ook nooit zijn
Je probeert door te gaan
Van buiten probeer je vrolijk te zijn
Maar binnenin ben je een wrak
De tijd verstrijkt
Bedankt voor het lezen. Commentaar is altijd welkom(hou er rekening mee dat ik dit geschreven heb toen ik verdrietig was en ik verder niet op de opbouw oid gelet heb).