Geplaatst Ik was begonnen aan een verhaal, maar dat vond ik na een tijdje helemaal niets meer omdat ik geen nieuwe stukken meer kon verzinnen. Ik ben begonnen aan een nieuw verhaal en hier loop ik al aardig op voor. Ik post nu 1 stukje, ga morgennacht op vakantie dus na de 29e komt er weer een nieuwe.
Citaat:Met haar handen hoog in de lucht rekt Eva zich nog even uit waarna zij haar gaap in een zucht liet gaan, en in haar wollen veel te warme pyjama de stallen in liep. Eva is de dochter van de eigenaren van manege Welbrink en het was een lekkere zonnige zomerdag. Op haar wollen sokken liep ze verder naar een kraantje om haar gezicht daar nat te maken. Vervolgens schuifelde ze op haar gemak verder naar de voerkamer. Haar ouders waren in de ochtend altijd druk bezig met de administratie van de vorige dag, dus werd het een gewoonte dat Eva de paarden moest voeren, en niet meer elke dag lekker kon uitslapen. Ze liep de voerkamer binnen en reed met een groot gevulde kar weer naar het begin van het pad. Daar begon ze langzaam en zorgvuldig alle paarden hun voer te geven. Zoals elke morgen liep ze in haar lichtblauwe pyjama, met haar blonde haren in een staartje geknoopt, alle stallen gemakkelijk voorbij. Na een halve rij bleef ze stilstaan. ‘Hoi mijn mooi prinsesje, heb je honger?’ Vanuit de stal kwam er een hoofd te voorschijn die zich weer liet zakken toen er een grote schep met voer de grond reikte. Lady, het paard, maakte altijd alles stuk dus kreeg zij als enige haar voer op de grond. Ze was de lieveling van Eva, maar helaas toch echt voor de manege bestemt. Tot nu toe had ze geen enkel ander paard gezien dat geschikt voor haar zou zijn, omdat Lady haar hart al gestolen had. Eva was een slim meisje op school, net 18 jaar en had ervoor gekozen haar ouders te helpen met de paarden. Ze wou graag naar een paarden opleiding, maar had alle nodige kennis al op een rij. Dus na haar HAVO stopte ze met school met het plan om volgend jaar verder te gaan.
Toen ze aan het eind van het gangpad was liep ze naar buiten om daar nog een aantal paarden te voeren. Vlak daarna vulde ze de kar en reed hem terug. Ze had precies een half uur de tijd om te douchen zodat ze daarna nog snel het hooi en kuil kon geven voordat haar ouders uit kantoor kwamen. Ze stopte nog even bij Lady, maar deze was nog steeds de grond aan het onderzoeken. ‘Ach, dan kom ik vanmiddag wel even kroelen.’ Zei Eva. Ze rende snel naar het huis dat aan de stallen grensde, om haar daar te gaan fatsoeneren.
‘Eva, kom nou eens onder die douche vandaan de paarden moeten hun hooi!’ Haar moeder riep met een ietwat strenge, harde stem naar boven. ‘oliebol.’ Dacht ze. Ze zat zo in haar gedachten dat ze al een half uur onder de douche stond. Snel droogde ze zichzelf af en trok haar werk kloffie aan. Ze kamde haar haren en bont het netjes in een staart. Daarna bracht ze wat rouge op, rende naar beneden en sprong de laatste drie treden van de trap. ‘Ik ben er ma, sorry.’ Haar moeder gaf haar een boterham. ‘Eet jij eerst maar een ontbijtje, dan geef ik het hooi. Wil je me dan wel helpen met de lessen vanmiddag?’ Eigenlijk had Eva daar geen zin in, het enige wat ze moest doen was de pony’s op en afzadelen en ze hield juist niet van de korte, saaie klusjes. Zo had ze geen enkel contact met de dieren en ze was er zelfs van overtuigd dat de pony’s haar daarna niet meer zo aardig vonden als daarvoor. ‘Is goed mam, bedankt.’ Ze zei maar niet dat ze plannen had om te gaan shoppen en belde gauw haar vriendin af.
Die middag verliep zo erg nog niet. Eva hielp met het zadelen maar er waren niet veel kinderen vanwege de schoolperiodes. Ze vond zelfs nog gelegenheid om bij Lady te gaan staan en rond 5 uur zaten ze met zijn allen gezellig aan tafel. Eva had haar vader heel de dag nog niet gezien en vergat bijna nog haar dagelijkse zeurpartij om Lady. ‘Pa waarom kopen we niet een kleinere pony zodat ik met Lady aan de slag kan?’ ‘We kunnen best een extra pony gebruiken.’ Haar vader bromde iets waarvan ze zonder luisteren al wist dat het een nee was. Toen iedereen klaar was met eten begon Eva haar rondje voeren weer en bracht daarna nog wat tijd door voor de tv.
Toen ze om 9 uur in de avond op haar pantoffels nog een plak hooi wou gaan voeren hoorde ze een heel bekende stem. ‘O nee!’ Dacht ze. De stem kwam van buiten de stallen en daar stond Dennis, haar geheime liefde. Toen ze binnen klaar was móest ze wel naar buiten voor de rest van de paarden, en ze hoopte maar dat ze niet werd opgemerkt. ‘Hey Eva!’ Hoorde ze helaas. Dennes kwam naar haar toe lopen met een grote glimlach. ‘Lang niet gezien joh, hoe is het met je?’ Ze antwoordde wat kortaf dat het goed ging en probeerde hem af te wimpelen. Eva kon met iedereen goed opschieten maar zodra het om Dennis ging werd ze stil of sacherijnig. Dennis probeerde nog een praatje te maken. ‘Sorry, maar ik heb echt geen tijd, misschien een andere keer.’ Eva gaf het laatste paard te eten en liep zonder gedag, terug naar stal. ‘Misschien lijkt het raar, dat ik zo doe.’ Schreef ze even later in haar dagboek. ‘Maar hij heeft me verleden jaar voor gek laten staan, me vernederd en nu is het weer goed?’ En dat was waar vond ze. Zij wou hem verleden jaar op school vertellen, dat ze verliefd op hem was, hem zo leuk vond lachen en enorm warm werd van binnen, zodra hij haar een arm gaf. Maar diezelfde dag ging hij met iemand anders, het meisje die hij naar zijn zeggen helemaal niet leuk vond vroeger. En toch deed hij het. Ze was woest, maar ook enorm verdrietig. Sindsdien is hun vriendschap verwaterd en ook al moet ze Dennis vaak zien op de manege, heeft ze het liefst geen contact meer met hem. Doodmoe stapte ze haar bed in en viel in een onrustige slaap.
‘Waarom doet ze nou elke keer zo raar?’ Zei Dennis tegen zijn vriend. ‘Elke keer dat ik langskom wimpelt ze me af en is ze druk, en als ze dat niet is dan zoekt ze wel wat.’ Zuchtend keek Dennis voor zich uit en liet zijn vriend hem vertellen dat hij Eva moest laten gaan. ‘Maar hoe kon hij dat nou doen? Hoe kan ik Eva laten gaan als ik al zo lang gek op haar ben?’ Dacht hij in zichzelf. ‘Ik probeer alles, ik heb zelfs met dat stomme wijf gedate omdat ik wou dat Eva daar wat van zei.’ Maar ze deed helemaal niets en sindsdien zie ik haar nooit meer.’ Dennis ging maar door en door, hij begreep er helemaal niets van. Toen zijn vriend wegging, die overigens niet eens zo’n heel goede vriend voor hem was, lag hij nog uren piekerend in zijn bed. Hij voelde zich verslagen, door iemand waarmee hij zo’n fijne relatie had. Die vriendschap was geweldig, onbreekbaar en ineens was het weg. Na een lange tijd valt ook Dennis in een onrustige slaap.
Die volgende morgen moest Dennis ook werken op de manege. Vroeger deed hij alles samen met Eva, nu komt hij alleen nog als hulp, voor het lossen van het stro. Eva is zich bewust van vandaag, ze noemt het Dennis-dag. Gelukkig is het morgen donderdag en hoeft ze hem pas een dinsdag avond weer te zien. Ze stapt uit bed maar doet toch nog even wat moeite om wat leukere kleding aan te doen. Elke Dennis-dag kamt ze haar haren in een knotje en doet ze haar make-up wat extra op. Ze vindt Dennis dan heel vervelend, hij is toch nog haar ware en net als met Lady laat ze die niet zomaar gaan. ‘Op naar het stro.’ Zucht ze diep. Onderweg is ze zoals altijd enorm zenuwachtig, en struikelt ze bijna over een pak kuil. ‘O sorry meid!’ Roept Dennis. ‘Fijn.’ Denkt ze. ‘Weer een Dennis-dag van start.’
Na de 29e weer een nieuw stuk dus!
