Geplaatst Ik ben een verhaal aan het schrijven,het is een paardenverhaal.
Het heet "Klein maar fijn".
Ik had vorige zomer vakantie ook een verhaal "Te verlieft".
Maar ik begon last te krijgen van een dwanneurose dus,
toen was ik daarmee maar mee gestopt.
Dit is een heel ander soort verhaal,dus ook weer een
nieuwe uitdaging,tips en trics zijn natuurlijk welkom!.
en je kan me ook een Pbtje sturen
.Hier is een stukje en ik hoop dat jullie het wat vinden.
Christina veegt haar tranen af aan haar mouw,en doet een poging om met haar korte benen bij de stijgbeugel te komen.
De kinderen uit haar les hoort ze achter haar giechelen.
Christina is de kleinste van haar groep,en voelt zich het buitenbeentje.
“Christina,schiet nou maar op,we hebben niet de hele dag de tijd”.
Roept haar instructrice vanaf de andere kant van de bak.
Christina klautert zo snel mogelijk weer in het zadel,en volgt de rest van de groep.
De groep heeft het teken gekregen dat ze aan mogen galopperen.
Christina racet de groep voorbij,en geniet van de snelheid.
Haar instructrice zag het. .
“Christina,denk om je snelheid,dit is absoluut niet de bedoeling!”.
Christina houdt haar paard in en laat een paar paarden voorbij gaan.
Als Christina de zadelkamer achter zich laat,gaat ze op weg naar haar fiets,De andere kinderen uit haar les gaan meestal nog wat drinken,maar daar heeft zijzelf geen behoefte aan,ze zijn toch niet aardig tegen haar.
Op de terug weg geniet ze van het koele zomerbriesje en van de paarden die in de wei staan te grazen.
Zijzelf heeft geen eigenpaard,ze zijn niet zo rijk,en daarom rijd ze een keer per week op de manege,en als ze haar zakgeld heeft op gespaard nog een tweede keer.
Meestal op haar lieveling Crunch,Die gaat altijd lekker snel,en is toch heel
Lief en betrouwbaar.
De rest van de groep heeft ook geen eigen paard,ja een enkeling.
Maar de rest rijd nou eenmaal wat netter,en heeft duurdere spullen,en
Mogen ook wedstrijdjes rijden op de manege.
Daar heeft zijzelf geen geld voor.
Misschien dat ze daarom er niet bij hoort.
Als ze een keer lieve woordjes toefluistert in Crunch zijn oor,wordt ze meteen uitgelachen.
Christina begroet haar ouders en stapt meteen onder de douche,lekker koel vind ze,het was nogal warm vandaag.
Morgen gaat ze nog even langs Crunch,dan kan ze hem even lekker poetsen en verwennen.
Ze draait de kraan uit ,en pakt een handdoek van de plank.
Ze kleed zich aan en spiekt nog even op de computer bij het paardenforum Bokt.
“We gaan eten!”,roept haar oudere zus Lianne.
“Oké!”
Lianne trekt de pan open en trekt een vies gezicht,zoals haar oudere zus
Wel vaker doet aan tafel.
Christina kijkt best wel op tegen haar oudere zus,ze is mooi met haar roodbruine lange haar,en ze is al 20,dat vind Christina al heel wat,zijzelf is net 16 geworden.
“Als ik op kamers woon eet ik tenminste normaal eten!”.
“Nou,Lianne ,doe is even normaal volgende keer kook je zelf maar!”.
Zegt hun moeder geïrriteerd.
Haar vader neemt grote happen,maar de helft valt al van zijn vork,voordat het in zijn mond is gekomen.
“Lianne en Christina ruimen af en mogen ook gelijk de afwas doen,” zegt vader,en hij pakt een krant en begint er gretig in te bladeren.
“Ah nee pap,niet alweer,als ik op kamers woon ,koop ik mooi een vaatwasser.”.
“Lianne houdt toch is op met die opmerkingen,wacht maar tot je echt op kamers woont,dan piep je wel anders”.
Reageert hun vader erachteraan.
Christina moest lachen,en Lianne werpt een verveelde blik naar haar zusje.
“Christina,je moet die vieze paardenkleren niet meer in de badkamer laten,liggen dat stinkt verschrikkelijk”.Zegt Lianne.
“Oké is goed,maar dan moet je niet meer zeggen dat het stinkt!”.
“Paarden stinken sowieso al.
“Dat is niet waar Lian !”.
“Helemaal wel,ik ruik het toch!”.
“Alsof jij ooit één stap in een manege zou zetten,dus hoe weet je dat nou weer.”
“Omdat ik niet achterlijk ben,en omdat joú kleren ook naar paarden stinken!”.
“Meisjes,houdt toch is op met dat gekibbel,ga verder met de afwas,doe iets nuttigs”.
“Ik doe iets nuttigs pap,ik maak Christina wijs dat paarden stinken”.
“Ach Lianne laat dat meisje nou lekker genieten van de paardjes”.
Lianne zucht en gooit weer wat glazen in het sopje.
Christina rekt zich uit,en word wakker van de warmte.
Ze kan lekker uitslapen,het is tenslotte vakantie.
Christina vind het best raar van zichzelf,al haar vriendinnen zitten achter de jongens aan,en zij zit dan op de manege.
Maar ja zij vind paarden veel leuker dan jongens.
En veel vriendinnen heeft ze ook niet,want zij is nou eenmaal een beetje anders dan de rest,paarden zijn gewoon alles wat in haar leven boeit.
Maar op een dag,zal ze zelf een paard hebben,het liefst Crunch,maar dat kan ze wel vergeten.
Ze wordt wel regelmatig nagevloten,want ze nou eenmaal best mooi.
Maar de jongens hebben nou eenmaal geen kans bij haar,ze gaat liever voor de lieve Chrunch.
Het is weer eens zo ver,ze hoorden haar ouders weer tegen Lianne schreeuwen,en ze hoort Lianne terug schreeuwen.
Christina doet haar hooft onder de dekens.
“Niet weer”,zei ze zachtjes in zich zelf.
Het is warm weer buiten,dat komt goed van pas,want Christina was al
Van plan om even naar Crunch te gaan.
Ze trekt haar oude gympen aan,en pakt de tas met borstels en paardensnoepjes.
Daarna rijd ze de straat op,op naar haar lieveling.
Als ze de manege op komt,heeft ze het idee dat iedereen naar haar kijkt.
Maar ze trekt zich er niks van aan,ze haalt Crunch uit de stal.
Ze geeft hem als eerste een paardensnoepje,en daarna poetst ze hem helemaal glanzend schoon.
Ze gaat even een stukje met hem lopen door de gang.
“Hé je lijkt wel kreupel jochie,kom nog één rondje daarna zal ik je zere been afspoelen met koud water,dat zal je been goed doen”.
Crunch slaakt een diepe zucht.
Christina loopt naar de wasplaats en zet Crunch vast.
Ze draait het kraantje open en pakt de slang.
“Hé ,laat dat !” .
Daar komt een instructrice aanlopen die de gevorderden altijd les geeft.
Ze heeft haar haar in een strakke knot naar achter,waardoor haar strenge uitstraling nog meer opvalt.
“Je doet héél snel die kraan uit,en zorgt dat Crunch binnen nu en enkele seconden weer op z’n stal staat!”.
“Ja maar mevrouw,Crunch is nogal kreupel,en ik wou alleen maar helpen”.
“Ten eerste heb jij niks te zoeken in de wasplaats,en ten tweedde jij bent hier geen stalknecht,instructeur of wat dan ook”.
Christina zucht en zet Crunch terug in zijn stal.
Ze ploft voor de staldeur neer,en veegt de haren van haar broek.
Een groepje meiden loopt langs,en ze hoort ze giechelen.
Daar luistert ze niet naar,maar ze krijgt wel een geweldig idee.
. 
.
