Geplaatst nu ben ik tijdje geleden ook begonnen met een verhaal(dat het lang niet haalt bij de andere verhalen hier op bokt,).
maar ik wou jullie toch eens laten lezen en wat jullie er van vinden.
het is voor me dochtertje chayenne die zo gek is van paarden en alles wat er op lijkt.
sorry voor de evt fouten maar daar kan ik ook niks aan doen die zie ik zelf niet zo snel.
DE AVONTUREN VAN....
Heb je al eens gehoord van arrabella.
Nee dan zal ik nu haar verhaal eens vertellen.
Arrabella was een hele mooie witte eenhoorn,ooit leefde ze met haar familie
in een mooi land hier ver vandaan.
Ze woonden in een dal waar ze naar hartelust konden spelen en rennen.
Er waren vele mooie bomen en struiken en een mooie waterval en een rivier er
aan.
Het gras was er altijd mooi groen en er was eten genoeg voor iedereen.
Arrabella woonde daar met haar vader en moeder en haar broertjes,zusjes,neefjes,
nichtjes,ooms en tante,s.
De oudtse eenhoorn die er woonde was de wijze Thornborn en het was Arrabella opa.
Thornborn was een hele grote grijze eenhoorn en was verschrikkelijk geduldig en
wijs,hij leerde de andere eenhoorns veel.
Op een dag was arra aan het spelen met een paar vriendjes.
Ze speelde aan de rand van de valei die lag aan een lange donkere gang van een
grot.
Ze mochten die grot niet in wandt daar buiten was de wereld van de mensen en
die zouden hun alleen maar willen vangen
voor hun magische hoorn.
Maar even kijken kan toch geen kwaad??
"Kom' zei Joranno 'wie durft er een kijkje te nemen in die grot,of zijn jullie
allemaal van die angsthazen.
" Je weet toch dat dat niet mag,Thornborn heeft ons duidelijk gezegt dat dat niet
mag"
"Wat is er Soraje ben je bang,bang om een mens tegen te komen of bang voor
het donker,haha"lacht Joranno.
"Dat is niet netjes van je Joranno,Soraje heeft gelijk en jij weet dat net zo goed als
ik,maar even een kijkje nemen in de grot zelf daar heeft Thornborn nooit iets van
gezegt'
Joranno en soraje kijken Arrabella met een scheef hoofd aan,Zaza was de enige
die gelijk een gat in de lucht sprong.
"Jahoe dat is een goed idee,eindelijk gaan we eens iets spannends doen,een avontuur
zeg maar."
"Wat is er jongens worden jullie bang "zei ze."bang voor het donker."
Ik ben echt niet bang hoor"zeiJoranno en liep met opgeheven hals de grot in.
Langzaam verdween hij in de donkere grot.
"Hoe is het daar binnen" riep Zaza hem achter na.
"Donker 'riep hij terug "En koud en kil."
Langzaam liepen de andere ook naar de grot en een voor een gingen ze
voorzichtig naar binnen.
"Eu het is hier wel donker he heel donker"zucht Arabella.
"dat is omdat je ogen nog moeten wennen aan het donker,ik zie al wat meer nu "zegt
Joranno.
"Ik vind dat we nu wel ver genoeg zijn gegaan "zegt Arrabella,''we moeten maar
eens terug gaan nu'
'Zeg wie zijn idee was dit,we lopen nu nog een stukje door,voetje voor voetje
oke"
''Nou oke dan maar niet te ver meer he toch,straks verdwalen we nog.''
Zo liepen ze nog een stukje verder de grot in,het pad liep langzaam kronkelend
en dieper de grot in.
Dicht achter elkaar liepen ze toen ze plotseling een raar geluid hoorden.
"Oh jee wat was dat ,hoorden jullie dat ook'' zei Soraje.
"Ik ben eigelijk wel bang nu''
"Sstt stil nou even niet bewegen oke en mond dicht.''zei Jorano.
Daar in de verte in de grot was iets,het kwam langzaam hun kant op en het
maakte een raar eng geluid.
"Kom snel '' zei Zaza. "Hier een zijgang,snel er in en allemaal liggen.
Snel gingen ze allemaal in de gang en gingen liggen,ze maakte zich zo klein mogelijk.
Het geluid en de voetstappen kwamen nu wel erg snel hun kant uit en toen konden
ze horen wat het was.
Het waren mensen en ze kwamen hun kant uit,ook hadden ze honden bij en die
zouden hun geur wel eens op kunnen nemen.
"kom jongens niet zo treuzelen doorlopen hier moet ergens een uitgang zijn.''
Toen begonnen de honden te grommen ze hadden iets geroken een geur die ze nog niet
eender opgenomen hadden.
