Bokt.nl

Citaat:

Op een dag kwam mijn baasje mijn stal in lopen. Ze heet Robin en verzorgt mij heel goed. Ze zei tegen mij:,,Kom Ollie, we gaan er op uit.“ Ze zadelde mij op en ik zag dat Robin’s vriendin Inge haar pony, Druppie, ook opzadelde. Druppie was mijn beste vriend. Daar gingen we dan, met z’n vieren de bossen in. Robin en Inge praatten over van alles. Ook over mij, Ollie dus, en Druppie. Toen gebeurde het, er werd een oorverdovend geluid gemaakt. ,,Ojee, er zijn jagers in het bos!” schreeuwde Robin. Het werd steeds harder en harder. Inge riep:,,We moeten hier weg. Ollie en Druppie flippen helemaal van dat geknal!” En dat was waar. Ik en Druppie begonnen te stijgeren en we raceten weg. Het geluid kwam ons achterna. Een paar minuten na hard racen was het geluid weg. Druppie brieste en hinnikte tegen mij:,,We moeten terug naar de manege, maar de baasjes weten de weg niet.!” Inge en Robin waren helemaal overstuur waardoor ik en Druppie bang werden. Toen hoorden we het geluid weer. Nog harder hadden ik en Druppie nog nooit geracet. We werden bang. Bang dat we onze baasje nooit meer zouden zien. Dat ons laatste uur geslagen had. Maar toen gebeurde er iets wonderlijks. Het was alsof een geest ons naar de manege bracht, maar het geluid bleef bij ons. Toen we met de baasjes op onze rug de manege in liepen was het geluid er weer. Maar nu was het voor ons. We schrokken ons rot! Het geluid kwam weer dichterbij. Ik en Druppie draaiden om en raceten weer weg. Toen we het geluid niet meer hoorden stonden we even stil om te rusten. Robin pakte zo snel mogelijk een of ander ding dat mobiel heet en toetste het nummer 112 in. Ze riep door de telefoon:,,Er is iemand ons aan het achtervolgen! Kom zo snel mogelijk naar Manege Sonniushof!” Ze hing net op tijd op, want ze hoorden het geluid weer. Ik en Druppie begonnen weer te stijgeren. En hier waren we al bang voor. Robin en Inge vielen op de grond. Ik en Druppie gingen zo snel als we konden weg. Na een paar seconde draaide ik me alweer om. Ik zei tegen Druppie die ook al was omgedraaid:,,Ik ga terug. Ik ga de baasjes helpen.” ,,Maar dat is veel te gevaarlijk,” hinnikte Druppie. ,,Oké, ik ga mee,” want ik was al weg. Toen we bij Robin en Inge aankwamen zei Inge:,, Ik hoor sirenes. Kom, we gaan naar de manege.” Robin en Inge stapten zo snel op dat ze er aan de andere kant weer afvielen. Daar konden ze wel mee lachen, maar het geluid werd weer harder. Ze stapten weer op en we raceten naar de manege. De sirene werd harder en we zagen de politiewagen het terrein op rijden. Ze sprongen uit de auto en renden naar ons toe. Ze vroegen:,,Zijn jullie diegene die ons hebben gebeld?” ,,Ja, dat zijn wij,” zei Inge. ,,We rijden wel terug naar het bos. Komen jullie ons achterna met de auto?” ,,Ja, wij komen eraan,” zei één van de agenten. Toen we bij het bos aankwamen was het geluid er weer. Het kwam op ons af. Ik en Druppie deinsden achteruit. ,,Ho maar Ollie,” zei Robin tegen mij. Ze stelde mij gerust door te zeggen dat er niks zou gebeuren. Inge liet Druppie ook rustig worden. De agenten stapten uit en liepen op het geluid af. ,,Dat ze dat durven,” zei Druppie. Er werd weer een harde knal gemaakt waardoor iedereen bijna een hartaanval kreeg. De agenten slopen verder in de richting van het geluid. De spanning was om te snijden. Ik voelde aan Robin’s houding dat ze super bang was. Ik keek naar Druppie en die had zijn oren stijf naar voren. Ik zag aan hem dat hij bang was dat er iets ging gebeuren. Ik kreeg een schok door mijn lijf toen er opeens een enge vent uit de bosjes sprong. Hij had een geweer in zijn handen. Hij stook hem naar voren en liet het geweer afgaan. Hij richtte het geweer op ons en Inge gaf een gil van de schrik:,,Aaaaaaah!” ,,Kom snel!” riep Robin naar de agenten met angst in haar stem. De enge vent wou net het geweer laten afgaan toen de agenten uit de bosjes sprongen. Ze pakte de enge vent van achteren vast en zeiden:,,Laat het geweer nu los!” De enge vent deed wat er werd gezegd. Hij probeerde nog los te komen, maar het lukte niet. ,,Laat me los!“ riep de enge vent. ,,Nee,” zei de agent rustig. ,,U gaat mee naar het bureau.” De enge vent gaf zich over en ging mee naar het bureau. Even later toen Robin en Inge mij en Druppie aan het poetsen waren kwam Annie met de telefoon. ,,Jullie zijn Robin en Inge he?” Robin en Inge knikten. ,,Telefoon voor jullie.” Annie gaf de telefoon aan ons en liep weg. Inge zette de telefoon op de luidspreker en Robin zei:,,Hallo met Robin en Inge.” ,,Ja, hallo met de agenten die net die meneer hebben gearresteerd. Het bleek dat hij al heel lang zoek was. Ze konden hem nergens vinden en nu hebben ze hem dan eindelijk gearresteerd. Hij zit levenslang in de cel. Hij heeft namelijk mensen vermoord en hij moet nu elke week met een psychiater praten. En nu willen wij jullie belonen want het was een ernstige misdadiger. Willen jullie met je pony naar het Bureau komen. Daar krijgen jullie je beloning. Ik heb al met Annie overlegd en Bert brengt jullie hier naartoe. Hij weet precies waar.” ,,O, uhm. Dankje wel. Wij komen er zo aan.” En Inge hing op. Robin en Inge zadelden mij en Druppie weer op en we gingen met de trailer naar het bureau. Toen we aankwamen stonden er allemaal mensen te wachten. Robin en Inge haalden mij en Druppie uit de trailer en we werden hartelijk ontvangen. Iedereen feliciteerde ons. Een agent kwam naar ons toe en vroeg:,,Willen jullie even op je pony gaan zitten?” ,,Tuurlijk,” zei Robin. Robin en Inge gingen op ons zitten en de twee agenten van het mysterie kwamen naar ons toe. Ze gaven ons een hand en zeiden:,,Gefeliciteerd.” ,,Geen dank,” zeiden Robin en Inge tegelijk en begonnen te lachen. Ik en Druppie kregen een lekkere wortel en heel veel suikerklontjes en Robin en Inge kregen een beker. Toen we weer terug op de manege kwamen kregen ik en Druppie nog een wortel en heel veel brood. We werden hartelijk beloond door Robin en Inge. Robin en Inge hadden nog een cadeautje voor ons. Het was een prachtig lintje die ze aan onze stal hingen. We waren er heel trots op. Deze hele gebeurtenis ging als een lopend vuurtje de manege rond en elke dag kwam er wel iemand naar mij en Druppie’s stal om ons te belonen. En Robin en Inge hadden ook heel veel cadeautjes gekregen. Ik en Druppie waren heel trots op onszelf.