De stad

Vanuit het raam kijk ik
uit over de straten.
Een vrouw fietst voorbij,
alleen en verlaten.

“Mijn stad
de eenzame stad.”

Een draaiorgel speelt
op de hoek van een straat.
De centenbak rinkelt
mee op de maat.

“Mijn stad
de gezellige stad.”

Zonder enig aarzelen gaat
een tram aan de halte voorbij.
Verontwaardigde gezichten
van de mensen in de rij.

“Mijn stad
de grote stad.”

Vanuit het raam kijk ik
uit over de zwak verlichte straten.
de lantaarn op de hoek
heeft het leven gelaten.

“Mijn stad
de duistere stad.”

Eenieder mijdt de duisternis
door een gevoel van onbehagen.
De onverlichte steegjes kunnen
het kunstlicht niet verdragen.

“De stad
de onheilspellende stad,
mijn stad.”