Geplaatst maar heb hem gisteren gemaakt, en ben benieuwd wat jullie ervan vinden.
De middagzon schijnt haar lichtstralen
Op mij neer
Maar in mijn hart
Voel ik haar warmte niet meer
De mogelijkheid voor dat gevoel
Is al een tijd verdwenen
Sinds niemand meer
Een traan van mij wil lenen
De avondzon verschijnt
En haar rode gloed verlicht mijn gelaat
Maar dringen niet door de bescherming
Van mijn donkere gewaad
Na een vermoeiende poging
Trekt ook zij zich terug
En gaat peinzend onder
Met haar gezicht nog op mijn rug
De avond begint te vallen
En de maan begint te schijnen
Haar stralen aaien liefkozend
Mijn donkere gezichtslijnen
Als ik opkijk
Glimlacht zij
Ze weet dat ze mij heeft gewonnen
Met de golven van haar eeuwige getij
Verslagen pak ik haar randen vast
En trek ze als een deken om me heen
Onzichtbaar en veilig ben ik nu
Maar wel helemaal alleen
De duisternis verdikt
En ze complimenteert mij
Want ze weet dat ze Zijn plaats heeft gewonnen
Zijn plaats in mij
vriendelijk commentaar?
