Ja weer een gedicht van mijn kant.
eigenlijk zijn het 2 verhalen in 1 gedicht.
wee rgeprobeerd om zo mijn mogelijk te herhalen in bijde *verhalen* gaat het om de pijn die de mensen hebben.
De pijn
Na al die dagen piekeren
heb er er
nooit aan gedacht
om ook maar
één keer terug te gaan.
Al die pijn
Het zit me in mijn hart
Maar nooit zal het
eruit kunnen komen
Al die jaren is het er al.
Nooit meer heb ik
me omgedraaid
mijn ogen vulden
zich met rollende tranen
Iets wat ik niet had verwacht.
Na alle jaren ben
ik er wel aan gewend
maar toch is het vervelend
om te weten dat het nooit
meer over zal gaan.
Waarom kon het niet
gewoon normaal zijn
Die ene keer is het mij
zo fataal geworden
Het moest zonder te kijken.
Toch weet ik dat het
alleen maar erger zal worden
Maar misschien komt
er ooit nog iets tegen
tot die tijd leef ik met de pijn.