Ik vind hem niet zo. 
Teveel storende puntjes in mijn ogen. Ik kan me niet echt inleven in het gedicht.
De zinnen zijn niet gelijk, en dit hoeft ook niet perse, maar het is wel mooier. En zoals ze nu zijn is er geen regelmaat in te brengen (als je snapt wat ik bedoel) en is het dus een beetje storend.
Citaat:
Hoe zeer het me ook deed.
Volgens mij is dit geen goede Nederlandse zin?
De eerste strofe vind ik (op de laatste zin, waarvan ik echt twijfel of het wel goed Nederlands is, na) opzich wel lekker lopen. Maar daarna kan ik het ritme er niet echt meer in terugvinden.
De laatste strofe is de strofe met het einde. Het einde van een gedicht is (imo) heel belangrijk.
En deze vind ik niet helemaal lekker eindigen.
Ik vind op de een of andere manier de twee vraagzinnen er niet echt in passen. Persoonlijk had ik denk ik eerder dit gedaan;
Citaat:
De gedachtes razen door m'n hoofd,
wat is aangepraat en wat is echt?
*Een andere zin*
Weer geen uitweg.
Dat zou het al iets beter maken denk ik.
Voor de rest vind ik het "alweer geen uitweg" aan het einde ook niet echt een goede slotzin. Ik weet niet waarom niet, maar het ligt mij niet helemaal lekker. 
Overigens zie ik dat je elke zin met een hoofdletter begint. Maar nadat je de vorige zin met een komma hebt geeindigd zou ik ervoor kiezen om de hoofdletter aan het begin van de zin daarna weg te laten. 
Ik hoop dat je er wat aan hebt.