Bedankt..
Op het punt dat ik sta te vallen,
sta jij naast of achter me.
Zodat je me kan vangen,
voordat het te laat is.
Hoe kan ik je ooit bedanken,
voor alles wat je ooit voor me hebt gedaan.
Nooit zal ik de woorden vinden,
om te laten zien hoe erg ik je waardeer.
Ik weet dat het moeilijk is,
om me op 1 of andere manier op de been te houden.
Ik snap zelf niet hoe je het doet,
maar zoveel gelukkiger ben ik geworden door jou.
Nooit vergeet ik je hulp,
je lieve lach waardoor ik me altijd beter voel.
Nooit vergeet ik je,
het maakt niet meer uit wat er gebeurd.
Want ik weet dat je er bent,
als ik je nodig heb en als ik je mis.
Ik snap niet dat ik ooit aan je heb getwijfeld,
twijfelde ik misschien aan mezelf.
Hoe kant ik verder gaan zonder je,
dus onthoud dat ik op dezelfde plaats sta als jou.
Naast je of achter je,
altijd ben ik er voor je en laat je niet meer gaan.
En als ik mijn plaats niet meer kan vervullen,
als alles over is en is vervaagd.
Ben ik nog steeds in je hoofd dicht bij je,
want daar hoor ik thuis.