Geplaatst Mijn afgemaakte verhaal:
Pensionstallen, liefdes en gevoelens
Ik hoop dat jullie het leuk vinden
Citaat:“Geef mij maar weer de schuld!” roep ik boos, ik kijk kwaad mijn moeder aan, draai me om, gooi de kamerdeur dicht en storm naar me kamer toe waar ik mezelf wanhopig op mijn bed laat vallen. “Stom leven” scheld ik boos. Ik denk terug, weer ruzie met mijn etterige broertje die iets anders wilde kijken. Haar ouders wilde het liefst een jongen, nou dat heeft ze geweten ook. Alleen maar omdat haar broertje Sven, en haar broer Marc goed in voetbal zijn en haar ouders van voetbal houden, krijgen ze al meer aandacht. Ik zucht, ik weet zelf ook wel dat mijn ouders van mij houden. Ze wordt gewoon moe van dat gezeur, en dat eeuwige gezucht. “Het zal het puberen wel zijn” wordt er elke keer weer gezegd als haar ouders zitten te zeuren. Waarom begrijpen ze niet gewoon dat ik er op dat moment even geen zin in heb. Ik denk terug aan vandaag, haar vriendin Elise had zoals altijd weer de aandacht gekregen die ze wilde van de jongens op de excursie naar Amsterdam. Het was altijd zo, ook al was Elise haar beste vriendin, ze was gewoon jaloers op haar. Ze kreeg alles, de coolste kleren, duurste make-up en ze had geen etterige broertjes of zusjes. Ze zag er altijd super hip uit, en ze hoefde het zelf niet te betalen. Ik denk aan mijn eigen zielige kleedgeld wat ik krijg, oké ik moet niet zeuren ik heb ook wel leuke kleren en loop met de trend mee. Maar ik heb niet zoveel als Elise. En ook al zou ik het anders willen, Elise is spontaan en krijgt dus alle aandacht. Ze is nooit lang vrijgezel, terwijl ik zelf al 7 maanden vrijgezel ben. Zij hoeft maar met haar vingers te knippen en ze staan voor haar in de rij. Het lijkt wel alsof de jongens op school mij niet staan, ze kijken wel, maar doen niks. Ik schrik als de kamerdeur open gaat, ik zie mijn 17 jarige broer in de deuropening staan. “Eten zusje” hij grijnst. Ik ga vermoeid staan. “Vind je het leuk mij zo kwellend te zien ofzo?” vraag ik geïrriteerd. Hij lacht – of kan je het beter bulderen noemen? – en duwt me de gang op. “Je hebt ook zo moeilijk leven” zegt hij treiterend. Ik geef hem boos een duw en loop de trap af, waar ik met een sacherijnig gezicht aan de tafel ga zitten. Haar vader ziet haar gezicht. “Nou Denise, dat kan wel wat vrolijker niet?” Ik voel weer het irriterende gevoel in me op komen, maar besluit me rustig te blijven en ga overdreven glimlachen. “Zo goed?” vraag ik zo sarcastisch mogelijk, waarop mijn moeder een blik naar mijn vader werpt waar ik mezelf niet in kan vinden. Ik kijk naar mijn bord waar spaghetti op ligt. Lekker! Ik kijk de tafel rond, ik zie Marc zitten. Hij zit in de 5e, Atheneum. Hij is wat haar vriendinnen noemen, de ‘lekkere’ van de school. Zelf kan ze niks ‘lekkers’ aan hem vinden, misschien omdat het haar broer is. Ik kijk naar zijn kleding en merk op dat hij er wel goed uitziet. Dan laat ik me blik rusten op mijn tweelingbroer Sven, ook 14. Net zoals haar, oké dat is logisch natuurlijk. Hij zit op een andere school in de stad, omdat hij niet bij zijn zus en broer op school wilde zeggen. Waarom? Dat vraag ik me ook nog steeds af. Ik kijk mijn ouders aan die met elkaar aan het praten zijn. Mijn moeder werkt als lerares op de peuterschool, en mijn vader is advocaat. Ik schuif mijn lege bord en blijf lusteloos zitten totdat de rest klaar is.
Nadat we met ze 3e de tafel hebben afgeruimd, Sven en Marc naar de training zijn en ik de preek van mijn ouders heb gehad over ruzie met familieleden loop ik de woonkamer in waar ik mezelf op de bank laat vallen. Ik kijk de woonkamer rond die modieus is ingericht, haar tante is binnenhuisarchitect en heeft geholpen met het huis in te richten, ze heeft ook geholpen met haar kamer die er ook erg leuk en sfeervol uitziet. Ik loop naar mijn kamer waar ik achter mijn computer ga zitten. Ik had mijn computer voor mijn verjaardag gekregen, naar haar gevoel was het alleen maar omdat er dan geen ruzie meer over de computer kwam. Ik meld me aan op MSN, ik kijk de lijst rond wie er online zijn. Ik zie Elise staan en begin tegen haar te praten.
Denisee [L] focktop. (H) zegt: hee lieverd
Elise (L) Mathijs zegt: heeey meiss =D
Denisee [L] focktop. (H) zegt: moet ik je morgen op halen. ??
Elise (L) Mathijs zegt: ja. 1e uur vry he..
Denisee [L] focktop. (H) zegt: ja kweet.
Elise (L) Mathijs zegt: saterdag movienight hea. je komt tog wel heaa (A)?
Denisee [L] focktop. (H) zegt: jahoor, kan k dan bij jou slape?
Elise (L) Mathijs zegt: tuuurlijk meiss!!
Denisee [L] focktop. (H) zegt: mooi. Wie komen er allemaal?
Elise (L) Mathijs zegt: me boy of course, en hij neemt nog wat van zijn vrienden mee..
Denisee [L] focktop. (H) zegt: omg. Eliesss je hebt toch niet gezegd dat ik graag een vriendje wilt? dan kom k zo wanhopig over.
Elise (L) Mathijs zegt: maakt toch nie uit? kom op meiss, anders kom je nooit aan de jongen hoor
Ik kijk naar het scherm en zie dat Tim tegen haar begint te praten, een vriend van zijn broer. Ook een populaire jongen dus. Waarom heeft mijn broer een vriendin, Elise een vriend en zowat iedereen verkering? Wil ik het gewoon te graag? Ik zucht en klik Tim aan.
Tim zegt: dus jij komt ook zaterdagavond?
Denisee [L] focktop. (H) zegt: waarheen?
Tim zegt: filmavond?
Denisee [L] focktop. (H) zegt: O ja, jij ook dan?
Tim zegt: ja tuurlijk, het is bij mathijs en hij heeft al zijn vrienden uitgenodigd.
Denisee [L] focktop. (H) zegt: oh, komt marc ook?
Tim zegt: ja
Denisee [L] focktop. (H) zegt: fijn :S
Tim zegt: hahahahah, is het zo erg om met hem in 1 huis te wonen
Denisee [L] focktop. (H) zegt: Je mag zo met me ruilen, ik ga GTST kijken. Dus doei
Ik wacht het antwoord niet af en meld me af op msn en ga naar beneden. Op het moment dat ik de afstandbediening wil pakken zie ik dat mijn moeder tv zit te kijken. “Mag GTST op?” vraag ik op een vriendelijke manier. “Nee ik ben wat aan het kijken” antwoord ze zonder op te kijken.
“Maar ik kijk altijd GTST!”
Ze kijkt op van de tv en kijkt mij aan. “Vandaag dus niet, simpel zat Denise. Moet je trouwens niet naar je dansles?”
“Dat is op dinsdag, donderdag en vrijdag weet je nog” zeg ik nors.
“Waarom zou ik dat niet weten, ik was gewoon in de war met de dagen”
“Kom op zeg, het enigste waar jij aan denkt is Marc, Sven en dat stomme voetbal van hun. Als ik niet belangrijk voor je ben, waarom heb je mij dan genomen. Of was het soms niet de bedoeling dat je een meisje kreeg en ik ben een stom misverstand?” zonder dat ik het door heb floep ik het er allemaal uit. Haar vader die net de woonkamer in komt, heeft duidelijk gehoord wat ik allemaal geroepen heb en kijkt mij boos aan.
“Denise! Hou je grote mond dicht tegen je moeder, wat is dat nou weer voor een onzin. Dat weet je best, wij houden net zoveel van jou”
Oké het is waar, Tuurlijk houden ze wel van mij, maar soms word ik er gewoon gek van. En denk maar niet dat ik ze nu hun zin geef!
“Waarom komen jullie dan nooit bij mijn danslessen kijken?” zeg ik spottend terug.
“Denise nu is het afgelopen, ik ben dat puberale gedrag van je echt zat!”
Ik voel tranen opkomen, dat heb ik nou altijd als mijn vader boos op mij is. Ik draai me om doe mijn jas aan en loop zonder gedag te zeggen de voordeur uit naar buiten. “Stik maar!” mompel ik boos terwijl ik de deur achter me dicht gooi. Ik pak mijn fiets en fiets de afrit af. Ik pak mijn mobiel uit mijn zak en stuur Elise een sms.
Elies, zou je alsjeblieft naar het bankje voor de supermarkt kunnen komen, ik wil gewoon even met je praten. Ik wordt gek hier!
Ik schuif mijn mobiel dicht en houdt hem in mijn hand, Elise heeft altijd haar mobiel bij zich, dus ze verwacht zo wel een sms terug. En inderdaad, een paar seconden later piept mijn mobiel dat ik een sms heb. Handig terwijl ik aan het fietsen ben open ik het smsje.
is goed meis. sie je so! (K)
Ik glimlacht, het voelt goed om een vriendin te hebben waar je gewoon altijd mee kan praten als je daar behoefte aan hebt! Bij de supermarkt aangekomen zet ik mijn fiets in de fietsenstalling en ga op het bankje zitten wachten. Het is aardig rustig op de straat, ik pak mijn iPod en ga muziek luisteren…
