Geplaatst Verlaten en alleen
Ik leef mijn paden zoals ik die nooit geleefd heb
Wil wel vluchten, maar kan nergens heen
Waarom kan ik niet terug
Om te zijn wie ik wil zijn
Maar ik moet mijn pad hervolgen
Dus verberg ik mijn pijn
Maar mijn hart wordt zwaarder en zwaarder
Mijn lichaam kan het niet meer aan
Maar ik mag me niet omkeren
Ik moet hier blijven staan
Nu sta ik hier
Vol van wanhoop en van pijn
Maar voor ik mijn pad opgeef
Wil ik zijn wie ik wil zijn
Dit was mijn eerste serieuse gedicht. Ik heb hem recht vanuit mijn hart geschreven
Ik zal wel eens willen weten wat jullie ervan vinden en als jullie ideën hebben voor de titel?
