Geplaatst De Quasimodo van de liefde.
Opgesloten in mijn lichaam.
Praten onmogelijk.
Denken niet.
Het praten in mijn hoofd gaat door.
Onzichtbaar voor iedereen.
Ben ik wie ik wil zijn.
Genegeerd door de wereld.
Met mijn eigen gedachten.
In mijn eigen wereld.
Achter mijn glimlach,
zit alles wat niemand ooit zal begrijpen.
Achter mijn ogen,
zit mijn pijn, eenzaamheid en verdriet.
Ik zie mensen rondom mij
gelukkig zijn met iemand.
Maar het doet me niets.
Ik zie het nut er voor mij niet in.
Ik de Quasimodo van het dorp.
De dorpsgek.
Ik ben niet gemaakt voor de liefde..
Commentaar is welkom.
