
Mijn oma wilde al heel lang eens gaan speksteenbeeldhouwen. Ze wilde wel zo'n workshop doen maar niet alleen. Dus ik ging mee. Zogenaamd voor oma, maar stiekem vond ik het ook zélf superleuk!

Ik kreeg hem bij lange na niet af in de drie uur die we hebben zitten werken, maar nu is hij klaar.
Ik heb ééuwig (twee dagen
) zitten schuren, maar het bruine steen blijft korrelig. Ik stoor me er niet aan. Ben benieuwd wat jullie ervan vinden!
1: de gele streep op zijn rug is geen kras, maar een witte lijn in de steen. Hoort erbij dus.

2:
3: Hij heeft de macho-houding die ik wilde hebben hier.
4: Lekker strak, ik heb het hoofd gewoon in de hals laten zitten. (Dat klinkt raar...)
5: En hij heeft inmiddels een plekje op de schoorsteenmantel veroverd.

En het brak bij mij door midden. Dus ik heb erg veel respect voor je dat je zo'n mooi beeldje hebt gemaakt. Die houding past er goed bij. Mooie steen is het ook

Ach, ´t was in elk geval heel gezellig!) 