Het meisje achter de glazen ruit
Ik ben opeens ergens anders
staar voor me uit
zie beelden die er niet zijn
daarbuiten door deze glazige ruit
De weerspiegeling
van een prachtige jongevrouw
veegt iets van haar gezicht
met een zwiepende beweging van haar mouw
Haar haren
glanzend in licht
rode lippen
in een perfect gezicht
Witte jurk
rijkent tot op de grond
glimmende voetstappen
op de plaats waar zij net stond
De hele zaal vol bewondering
kijkt haar aan
komt voor een buiging en een praatje
snel wat dichter bij haar staan
Dan opeens
heel onverwacht
kijkt ze mij aan
ik, die cynisch naar haar lacht
Die blik in haar ogen
doorboort zich diep in mijn hart
ik lach om de verbeelding
die mij al zo lang tart
Dan uit woede
sla ik de ruit kapot
die levendige beelden
voorlopig weer op slot
Maar door mijn innerlijke blik
zie ik haar vervagen
een traan loopt uit haar oog
en ze kijkt mij aan, smekend, vol met vragen
Dan is ze weg
voor lange tijd weer opgesloten
hete teer
heb ik in het sleutelgat gegoten
Ik keer weer terug
een traan over mijn wang
zo onzeker, maar toch
maakt ze mij zo bang
Ik kijk om me heen
zie de onzichtbare lijken
hun onzichtbare ogen
die nietsziend naar mij toe kijken
ik staar omlaag
zie mijn bedekte handen
niemand behalve ik ziet het bloed
dat loopt over mijn slavenbanden
Maar genoeg is genoeg
En ik sluit mijn ogen
Zij zal nooit meer bestaan
Ik ben al te lang bedrogen
commentaar? wat vinden jullie ervan?