En wanneer de zon zo langzaam,
terugzakt in het niets.
Vloeien mijn gedachtes,
langzaam uit mijn hoofd.

En wanneer het donker,
langzaam bezit van me neemt.
voel ik even niets meer,
alles lijkt verdwenen.

En als ik dan wil denken,
komen er rare dingen in me op.
alles lijkt vertroebelt,
wat eens zo helder was.

De tranen blijven rollen,
het donkerste komt boven.
herrinneringen spelen op,
en ik huil.

En wanneer de zon dan opkomt,
lijkt alles teruggekomen.
ik voel me zo gelukkig,

zie weer op tegen vanavond.