zit ik hier stilletjes en alleen te wachten.
Tussen jou en mij 2 deuren,
die de pijn en het gemis niet kullen verzachten.
Heel even kijk ik op en slaat mijn hart 2 slagen over,
als ik jou deur open hoor gaan.
Hopend dat je me komt vertellen dat het een nachtmerrie was,
en dat we vanaf nu vooraltijd naast elkaar zullen staan.
Tot ik die deur weer dicht hoor gaan,
jou voetstappen langzaam vervagen.
Dan leg ik mijn hoofd weer op mijn kussen,
en denk weer terug aan al die mooie dagen.
na lange tijd mijn hoofd in de knoop kwam er vorige week weer wat inspiratie. helaas was het geen leuke inspiratiebron maar wat er uit is gekomen vond ik nog wel aardig