Bokt.nl

_Karlijn schreef:

Leuk verhaal. Ben benieuwd hoe het verder gaat.
Goed gebruik van leestekens.
Van sommige woorden had ik nog nooit gehoord, zoals 'meidje'
Misschien bestaat het wel hoor, maar ik had er nog nooit van gehoord.
Oja, ik vind het ook wat makkelijker lezen als het gequote staat.

Kimmm schreef:

Zo op het eerste gezicht schrijf je erg lekker, op een prettige manier wat leuk is om te lezen Je maakt goed gebruik van de ‘enter’, vooral zo mee doorgaan! Ik heb in het eerste stuk een paar puntjes gevonden die verbetering nodig hebben en/of die me opvielen.

Haar ouders wilde hier nog een tijdje mee wachten en op haar 6e jaar was het dan eindelijk zo ver! – ‘wilde’ moet ‘wilden’ zijn, ouders is namelijk meervoud.

Al huilend stapte ze op, want ze wist niet dat deze lieve kleine pony's zo groot leken wanneer je erop zat... – Je zou wat meer kunnen vertellen over het huilen – Er iets dieper op in gaan. Gevoelens enz. Dan ga je gelijk in het eerste stukje van het verhaal meeleven met de hoofdpersoon. Nu houd je het een beetje oppervlakkig

Samen met haar vriendinnen gaat ze met plezier naar school, ookal moeten ze in de lessen vaak na blijven door het gegiegel en gepraat. – Voordat je het verhaal plaatst haal er een keer de spellingscontrole over. ‘ookal’ wordt los van elkaar geschreven. ‘Gegiegel’ = Gegiechel.

Je maakt goed gebruik van aanhalingstekens! Compliment!

'Miek we willen het even ergens met je over hebben'. – Na ‘Miek’ een komma, daardoor heb je een rustpunt in de zin gebouwd, waardoor de rest van de zin krachtiger uitkomt. Het aanhalingsteken staat voor de punt in plaats van erna.

'Mam ik weet dat het slechter gaat op school maar dat komt echt niet door de paarden.' – Een komma na ‘Mam’. In de volgende zin gebruik je het wel weer netjes!

'Meidje je weet dat je vader en ik moeite hebben om dit huis te kunnen betalen. We hebben haast geen geld over voor leuke dingen en daarom hebben we besloten dat we gaan verhuizen.' – ‘Meidje’? Vind het wel leuk gevonden, maar het is volgens mij niet echt Nederlands, maar lekker laten staan! Leuk! Dit is een vrij lange zin met een ontzettend grote betekenis van de hoofdpersoon. Ik zou het persoonlijk iets verder uitschrijven. Meer details en iets meer zinnen. Dan is het voor de lezer duidelijk en makkelijker om mee te leven met de hoofdpersoon. Én het valt de lezer niet zo rauw op de dak…

'Mika, we hebben hier voor huizen gekeken maar er is niets wat ons aanspreekt. We hebben wel een ander huis gevonden met een mooie tuin, het leek ons gewoon het einde.' – Na ‘want’, ‘maar’ en ‘omdat’ altijd een komma!

'Wat je moeder probeert te vertellen is dat we gaan verhuizen naar Noord Brabant. – Je bent aanhalingsteken vergeten om de zin te sluiten.

'Mika ik weet dat het moeilijk voor je is maar geef het huis een kans.’ - Na ‘want’, ‘maar’ en ‘omdat’ altijd een komma!

Mika hoort in de verte een soort bel gaan maar is zich er niet van bewust wat het is. - Na ‘want’, ‘maar’ en ‘omdat’ altijd een komma!

Het is al twee weken geleden dat ze zijn gaan kijken naar het huis, toen mika haar ouders zo trots zag kijken heeft ze besloten om het een kans te geven. – De hoofdpersoon heeft een naam, dus wordt geschreven met een hoofdletter. Gewoon vergeten denk ik.

De rest van het verhaal heb ik niet verbeterd, maar wel gelezen. Vind het leuk om te lezen! En dat is een compliment! Niet veel verhalen spreken me op bokt aan als ik ze gelezen heb

Ik heb niet echt verbeterpunten voor je. Misschien het gebruik van komma’s. Wat ik wel iets meer zou willen zien is details. Details in de zin van uitwerken van de omgeving, de hoofdpersoon, haar ouders, Toucha. Hoe ziet ze eruit, wat zijn haar gevoelens, wat gaat er door haar heen als haar ouders haar vertellen dat ze moet verhuizen. Hoe ziet haar omgeving eruit, haar ouders, hun karakter, hun uiterlijk, enz.
Besteedt daar iets meer aandacht aan en je lezers zullen het zeker in dank afnemen! Het is op dit moment op sommige stukken net té oppervlakkig en dat is helemaal niet nodig!

Dit zijn trouwens alleen maar tips/opmerkingen en zeker géén aanmerkingen. Hoop dat je er iets aan hebt met het schrijven van het vervolg!

Ik zie het liever inderdaad ook in een quote, maar dit is al aangegeven

[edit] Jeetje, wel een erg grote post geworden Sorry!

Kimmm schreef:

Juist andersom! Misschien heb ik dit verkeerd aangegeven, maar je maakt juist goed gebruik van aanhalingstekens.
Volgens mij had je ergens een aanhalingsteken voor een punt gezet in plaats van erna. Vooral niets veranderen!

sammyvriend schreef:

kimmm, jij schreef dit: Na ‘want’, ‘maar’ en ‘omdat’ altijd een komma! Is dat zo? dat leest toch niet lekker! bedoel je misschien ervoor? dat denk ik wel

sammyvriend schreef:

ze zegt altijd dus dan wordt het: Het leest wat raar omdat, niet iedereen dit gewent is. of zo: maar dat was omdat, ik gisteren ziek was. ik denk toch echt dat het ervoor is

sammyvriend schreef:

jeeeeeeeeej ik heb gelijk!!

Citaat:

Mika heeft deze dag eigenlijk niets te doen en bladert maar een beetje door een boekje. Ze kijkt de kamer door naar de donkerbruine meubels. De muren zijn beige geverfd en hier en daar hangen wat schilderijen. Op zich vind ze het wel mooi maar, ze had liever wat meer kleur gezien. Ze denkt even terug aan het huis in Rotterdam. ‘Wat mis ik dat toch.’ Zegt ze hardop. Mika is de laatste tijd vaker hardop gaan praten omdat ze zich erg eenzaam voelt. Ze mist haar oude huis en haar vriendinnen, ook om de paarden ligt ze vaak s’avonds te piekeren. Ze pakt haar mobiele telefoon en bedenkt wat ze naar haar vriendinnen zal sturen.

‘Hey daar allemaal,
Hoe is het met jullie? Het is hier erg saai en ik mis Rotterdam zeg!
Kuss, Mika’

Ze stuurt het berichtje door naar een paar vriendinnen en zet de tv aan. ‘Jammer, denkt ze. Er is niets op tv.’ Bliepp, gaat haar telefoon. Snel pakt ze hem op en opent een ontvangen berichtje.

‘Mieeek, lang geleden hoor!! Het is hier erg somber zonder jou en de paarden missen je ook!!! We moeten snel wat afspreken zeg . Greetzz, stef’

Gelukkig denkt ze, ze zijn me nog niet vergeten. Stef is een afkorting voor stefanie, haar paardenvriendin. Ze heeft er eigenlijk maar eentje omdat er verder niet zoveel leeftijdsgenoten op de manege kwamen. Mika vind stef haar allerbeste vriendin, omdat ze allebei van paarden houden en elkaar al vanaf de basisschool kennen. Ze kijkt nog eens rond en vind het maar een eenzaam en somber huis. Snel pakt ze de afstandsbediening en zet een muziekzender op.

Die dag wordt er niet veel meer gedaan. Mika maakt het eten klaar en haar ouders kwamen net binnen toen ze de tafel aan het dekken was. Ze eten stilletjes hun bord leeg. ‘Eigenlijk hebben mijn ouders nooit geweten hoe ik erover denk om alleen thuis te zijn.’ Zegt ze in haar gedachte. Tijdens het toetje gingen haar ouders op de bank zitten voor de tv en Mika blijft achter.

De volgende ochtend staat Mika al erg vroeg op. Ze kon niet slapen door de zenuwen, want ze krijgt vandaag haar eerste paardrijles op de nieuwe manege. Ze loopt naar beneden en pakt een kom vla. ‘Meer krijg ik nu niet naar binnen.’ Denkt ze. Wanneer Mika erg zenuwachtig is heeft ze snel de neiging om over te geven. Na een paar snelle en grote happen rent ze weer naar haar kamer. Ze pakt er een lichtblauwe rijbroek uit met donkerblauwe leerstukken. Vervolgens haalt ze haar kast overhoop om haar bijpassend shirtje te zoeken. Na een lange 5 minuten ligt heel haar kamer vol met kleding en vind ze hem. Aangekleed en al poetst ze haar tanden en probeert zoals vaker het dikke haar in een gladde staart te proppen. ‘Potverdorie!’ Zegt ze hardop. Na een paar kwade pogingen zit het toch een beetje.

Eenmaal op de fiets speurt ze naar Toucha. Ze belt aan maar niemand doet open. Na een aantal pogingen doet er een slaperige moeder de deur op een kier. ‘Hhallo’ Zegt ze tijdens het gapen. ‘Hallo mevrouw, ik ben Mika en Toucha en ik zouden samen naar de manege gaan.’ ‘O’ Zegt de vrouw. ‘Toucha is gisteravond laat gaan logeren bij een vriendin, ze zal het wel vergeten zijn.’ Teleurgesteld kijkt Mika naar de grond. Ze weet nog steeds de weg niet goed en durft het niet aan om hem zelf te gaan zoeken. ‘Mevrouw?’ Vraagt ze. ‘Kunt u mij dan misschien uitleggen hoe ik bij de manege kom?’ Na een korte uitleg fietst ze gemakkelijk het terrein op. Aan het eind van het gangpad loopt ze een linker deur in en komt in de kantine aan. ‘Hallo daar!’ Hoort ze vriendelijk vanaf ergens boven. Mika kijkt naar de bar en ziet dat er een trap naar boven gaat. Terwijl ze om het hoekje kijkt komt er een vriendelijke gezette vrouw aanlopen. ‘Ehh, Hoi’ Zegt Mika. ‘Mijn naam is Mika en ik heb hier vandaag een proefles’ Gaat ze door. De vrouw kijkt haar nadenkend aan en kijkt in het boek. ‘Sorry meis, er zijn vandaag geen groepslessen en je staat ook niet bij de privé-lessen ingeschreven.’ Mika kijkt verbaast en bedroeft, ze wilde net wat zeggen toen er een luid groepje meiden de kantine in kwamen lopen. Tot Mika’s verbazing behoort Toucha tot één van die meiden. ‘Waar was je nou?’ Vroeg Toucha overdreven. ‘Ik heb een hele tijd op je zitten wachten en om 9 uur kwam je nog niet aan. Ik heb een hele tijd gewacht op je en ben toen maar gaan fietsen.’ Toucha kijkt arrogant naar Mika en loopt lachend met haar vriendinnen de stallen weer in. ‘Mma, maar ik was er al om kwart over 8!’ Beteuterd wil Mika haar spullen pakken. Ze weet erg zeker dat ze er al zo vroeg was, haar ouders waren nog niet eens naar hun werk! ‘Mika is het toch?’ Hoort ze de vrouw achter de balie zeggen. ‘Ja, ik ben Mika en ik ben het nieuw buurmeisje van Toucha. Ik wist jullie telefoonnummer niet dus heeft zij beloofd dat ze zou bellen voor een groepsles.’ De vrouw stelt zicht voor. ‘Ik ben Annemarie, samen met mijn man run ik deze manege. Wat zeg je ervan om eens een nieuw start te maken?’ ‘Mika glimlacht en steekt haar hand naar voren, ze stelt zichzelf nog eens voor en voelt zich al weer wat beter. ‘Ik zal eens kijken of ik nog een plekje voor je kan vinden deze middag.’Dankbaar glimlacht Mika en gaat zitten op een barkruk. ‘De groepslessen kosten 11 euro voor een uur wist je dat?’ Vraagt Annemarie. Mika knikt van ja en luistert verder naar wat ze te zeggen heeft. ‘De prive lessen kosten 16 euro per uur, als je genoeg geld bij je hebt zou je in de les van 11 uur mee kunnen doen’ Dankbaar neemt Mika het aanbod aan, ze heeft twintig euro gekregen van haar ouders dus dat is meer dan genoeg. Ze kijkt op de klok en ziet dat het pas half 10 is. Zonder dat ze het opmerkt komen Toucha en haar vriendinnen om Mika heen zitten. ‘Onee.’ Denkt ze. ‘Zullen ze me nu weer gaan pesten?’

ma_rie_tje schreef:

Wat mij opviel was dat in het eerste stuk (en volgens mij ook in het 2e stuk af entoe) je de namen niet met een hoofdletter begint.
Ook iets om op te letten.
verder wel een goed verhaal