Geplaatst Ga je dan voor de tv hangen 's avonds waarop iedere commerciele tv zender minstens 1 romantische film of serie uitzendt? Ga je voor jezelf als avondeten maar aardbeien in de chocolade fondue stoppen en opeten tot je kotsmisselijk bent? Oftewel: zwelg je in zelfmedelijden en ervaar je dit als "the worst day ever?"
Ik persoonlijk heb niets met Valentijn. Uiteraard is het ontstaan van deze dag mij wel redelijk bekend (maar dan weer niet bekend genoeg om dat mee te nemen in deze post
), maar ik doe er gewoon niet aan. Misschien nog een restantje van mijn vorige relatie, mijn ex was er nl. nog feller op tegen dan de gemiddelde man. Ieder jaar van deze relatie had ik de stiekeme en stille hoop dat hij me nu wél eens zou verrassen met een kleinigheidje, maar nee hoor. Jammer genoeg waren andere dagen in het jaar (inclusief mijn verjaardag) nog geen reden om eens flink uit te pakken en me te verwennen (in de breedste zin van het woord 
). Misschien ben ik afgestompt op romantiek? Gisteren heb ik voor het eerst in mijn leven een geweldige Valentijn gehad. Ja, ik heb iemand ontmoet die me weer het gevoel geeft wat ik al een tijdje kwijt was. Verliefd? Ja, waanzinnig verliefd zelfs! En hij ook op mij... Eng, beangstigend? Ja, dat misschien zelfs nog meer... En waarom?
Nou, inmiddels ben ik ruim 7 maanden happy single en geniet ik weer volop van het leven (daar waar ik voorheen oprecht ONgelukkig was). Ik heb enorm leuke dingen opgepakt, zoals (bijna) elke dinsdagavond eten bij Diana, 1 x in de week eten bij Marlies of Marlies bij mij, veel bellen/smsen met Catja en daar in het weekend slapen, afspraakjes met diverse mannen (laat ik daar maar niet op ingaan
) en gewoon mijn eigen, prive tijd (badderen, boekje lezen etc.). Wat gaat er nu dan weer veranderen als deze verliefdheid zich verder ontwikkelt in eventueel een relatie??? Dus: bedankt meneer Valentijn. Na jarenlange indoctrinatie dat Valentijn een commerciele rotdag is die de nodige single depressief maakt en aanzet tot flatspringen, moet ik nu concluderen dat ik op Valentijnsdag waanzinnig verliefd ben geworden op iemand. Tof. Mag ik nog geloven dat mijn primaire gevoelens losstaan van deze dag of hangt er op 14 februari toch wat "elfenstof" in de lucht, wat mijn gevoelens heeft versterkt?
*zucht*
"De tijd zal het leren" zouden mijn ouders zeggen. "Loop niet te hard van stapel" is zo'n andere leuke dooddoener. Of wat dacht je van deze: "Geniet van het moment"...
Ik geniet al 7 maanden enorm, van ieder moment... Ik loop altijd te hard van stapel, zo ben ik nu eenmaal... En mijn ervaring met tijd is dat het altijd te snel gaat wanneer je het leuk hebt en langzaam wanneer je je klote voelt. Dus hoe betrouwbaar is dat?
Dus: Valentijn, the day after... Mijn conclusie: afschaffen die kütdag, het brengt alleen nog maar meer verwarring op het toch al gecompliceerde gebied van liefde...
. Ik heb het verhaal idd vrij slordig en misschien wat cynisch serieus geschreven. Het komt van mijn blog van Hyves en ik moet eerlijk zeggen dat ik het aantal woorden niet heb geteld 
, maar dat zullen er vast geen 1500 zijn... 
. Dat is ook dapper van je! 
). 
. 
... 
kijk er al met smart naar uit!