Geplaatst 
De geboorte van dit kind,
Brengt jullie warmte en geluk, al heel gezwind.
Negen maanden heeft het geduurd,
Maar is dan eindelijk toch door Moeder Natuur gestuurd.
Als kleintje van een paar minuten oud,
Vinden je ouders je nog lief.
Dan ben je om te knuffelen zo schattig,
En ook een echte hartendief.
Maar al snel komen de korte nachten,
Want als je gaat huilen dan komen ze naar je toe.
En zo kunnen ze dat weken gaan verwachten,
En daarvan worden ze heel erg moe!
Als peuter ben je al niet veel beter,
Je komt overal aan.
En natuurlijk val je elke paar meter,
Als je probeert van stoel naar stoel te gaan.
Je kleutertijd gaat ook zo razend snel,
Voor je het weet ben je woordjes aan het leren.
En bij het luiden van de schoolbel,
Zitten er allemaal scheuren in je kleren.
Maar al snel zit je in je tienerjaren,
En vlieg je je ouders regelmatig in de haren.
Spijbelen en huiswerk ‘vergeten’ hoort er allemaal bij,
En als je dan thuiskomt staan ze met hun handen in de zij.
Boze woorden vliegen dan over en weer,
Maar helaas nemen gedane zaken geen keer.
Huisarrest in het resultaat,
Ookal ben je nog zo kwaad.
Natuurlijk bedoelen ze het allemaal niet zo verkeerd,
Maar het is de enige manier waarop je het leert.
Later zul je ze bedanken voor alles wat ze hebben gedaan,
Want ouders, daar kun je van op aan!
© Marlies Trap