Geplaatst - Mijn leventje en ik,
zijn aan elkaar gewend.
Samen met alles om ons heen,
met een ieder die ons kent.
Samen gaan we door 1 deur,
maar nog steeds niet zij aan zij.
Mijn leven gaat me altijd voor,
het loopt vooruit op mij.
Als ik nog in 't verleden leef,
kijkt mijn leven vast vooruit.
Maar soms dan kijkt het achterom,
en lacht me zachtjes uit.
Het ziet me vechten met wat is geweest,
bang wat voor wat nog komen gaat.
Terwijl, zonder dat ik het weet,
het hele leven voor me staat.
Ik hoef enkel maar te durven,
om rustig door te gaan.
En uiteindelijk op gelijke hoogte,
met mijn leventje te staan.
) en dat maakt het ook weer zo ontzettend leuk 
.
