Misschien een beetje een rare titel,
maar ik zal hem uitleggen, het gedicht heet zo niet. MAar het is voor hem, en zijn familie.En vrienden waar ik bij hoor.
Een goede vriend van mij, Is vandaag om half 9 overleden. Hij was gevallen
ik wil het nog steeds niet geloven, en hoop dat het een grap is.
Maar veel hoop het ik niet meer, ik heb dit gedicht geschreven, maar mijn hoofd zit op het moment vol met watten.
Je bent er niet meer
Nu niet
Nooit niet
Je zal er nooit meer zijn
Na regen dan komt zonnenschijn
Maar wat volgt er na de pijn?
---------------------
Verdronken in mijn tranen, hoort niemand mijn stem
Verscholen achter leugens, weet niemand wie ik ben
die bedacht ik ook nog even snel.
Ik wil hierbij zijn familie condoleren.