Moderators: Essie73, NadjaNadja, ynskek, Polly, Telpeva, Muiz

rudi schreef:Verdronken gedachtes,
drijvend in verdriet.
Donkere wolken,
maar niemand die ze ziet.
Alles is chaotisch,
niets meer op een rij.
Gravend in problemen,
zijn ze echt van mij?
Een lucht vol van gevoelens,
en bomen overal.
Laag hangende takken,
vlak boven een diep dal.
Een wereld vol van onkruid,
en kapot gelopen gras.
Een nietszeggende geur,
niets meer van wat was.
Bijna onmogenlijk te omschrijven,
wat binnen in mij leeft.
Ook moeilijk te begrijpen,
dat niet elk mens dat heeft.
Maar tussen het diep dal,
en de toppen van de bomen,
liggen een paar heuvels,
waar heel veel beestjes komen.
Het vers groene gras,
uitzicht op de zee.
Mijn allermooiste dagen,
nemen me daar mee.
En als de zon dan doorbreekt,
en mijn tranen kunnen drogen..
Geloof ik het niet meer,
is dat moois gelogen??
rudi schreef:Verdronken gedachtes,
drijvend in verdriet.
Donkere wolken,
maar niemand die ze ziet.
Alles is chaotisch,
niets meer op een rij.
Gravend in problemen,
zijn ze echt van mij?
Een lucht vol van(zou ik weglaten) gevoelens,
en bomen overal.
Laag hangende takken,
vlak boven een diep dal.
Een wereld vol van(zou ik ook weglaten) onkruid,
en kapot gelopen gras.
Een nietszeggende geur,
niets meer van wat was (zin loopt niet).
Bijna onmogenlijk te omschrijven,
wat binnen in mij leeft.
Ook moeilijk te begrijpen,
dat niet elk mens dat heeft.
Maar tussen het diep dal,
en de toppen van de bomen,
liggen een paar heuvels,
waar heel veel beestjes komen!
Het vers groene gras,
uitzicht op de zee.
Mijn allermooiste dagen,
nemen me daar mee.
En als de zon dan doorbreekt,
en mijn tranen kunnen drogen..
Geloof ik het niet meer,
is dat moois gelogen??