Ik heb er eigenlijk geen titel, voor maar omdat het nu eenmaal moet..
Dit kwam overlaatst weer uit mijn gedachtekronkels gekropen, in samenwerking met potlood en papier:
Dat ongeneeslijke missen
het reiken naar wat was
horen wat de radio speelt
een verdieping lager
en herkennen
en zacht zingen willen
maar niet kunnen
Ik heb er zelf niet echt een mening over, het is nog te 'vers', dusja. Oorspronkelijk stond er nog een zin achter maar die heb ik weggelaten, omdat het zo sterker is.
Graag opbouwende kritiek en tips!