Geplaatst 
Ik verveelde me.
‘’Ho, Valerio!’’ Zegt Esther streng.
Gehoorzaam gaat de 3 jarige hengst langzamer draven.
Valerio trekt zachtjes aan het longe touw.
‘’Valerio! ga maar rustig lopen’’ Zegt Esther dringend.
Zachtjes hinnikend gaat Valerio stappen. Maar bij het eerste vogeltje dat langs vliegt, Schiet Valerio in een angstige Galop.
‘’Valerio!! HO! STOP!’’ Gilt Esther vermoeid.
Valerio draait zijn ene oor om en gaat schichtig in een drafje.
‘’Ho Valerio.’’ Zegt Esther kalmerend.
Valerio vertraagt zijn pas en gaat stappen
‘’Braaf Valerio’’ Mompelt Esther
‘’Es?’’ Klinkt Esthers moeder.
‘’Ja mam?’’ Antwoord ze.
‘’We hebben een probleem..! Er is net een paard ons erf opgerend, zonder ruiter!’’
‘’Zonder? Had ie een zadel op? Hoe komt ie hier?’’ Vraagt Esther verbaasd.
‘’Ja zonder! hij liep met zadel en al het erf op, Heel erg overstuur.
Ja lieverd dat weet ik niet maar laten we hem vangen!’’ Zegt Esthers Moeder.
‘’Oh!’’ Roept Esther als ze de bruine merrie ziet.
Ze slaat haar hand voor haar mond.
‘’Wat is er Esther?’’ Vraagt Esthers moeder vragend.
‘’Dat.. Mam! Dat is dé merrie van Kirsten van Beek!’’ Piepte Esther benauwd.
‘’Wat? Je bedoeld die chagrijnige TV ster? Die altijd springt?’’
‘’Nou ehh.. Als je het zo bekijkt, Uh ja’’ Zegt Esther.
‘’Oh.’’ Zegt Esthers moeder verveeld.
‘’Kom mam niet zo flauw dat paard is gewond zie je dat dan niet!’’ Zegt Esther boos.
‘’Ja Es.. Het was maar een grapje hoor..’’
‘’Ja fijn. Kom nou maar’’
Voorzichtig loopt Esther naar Misty toe.
Zodra Misty in de gaten kreeg dat er iemand in haar buurt kwam,
Sperde ze haar neusgaten ver open en keek met grote angstige Ogen naar Esther.
Esther zag de wonden op de benen en verder over het lichaam.
‘’Oh meisje.. Je bent er erg aan toe.. Als je zou vertellen wat er aan de hand was.. Ik bel de dierenambulance’’ Zegt Esther benauwd.
Net toen Esther wegliep hoorde ze haar moeder een gilletje slaken en ze hoorde een grote BAM. Ze voelde haar moeder rakelings langs haar naar het paard toe rennen. Misty lag op de grond met ogen dicht. Ze hapte krampachtig naar haar buik en probeerde te rollen.
‘’ES! Bel een ambulance! SNEL!’’ Gilde Esthers moeder.
Esther rende als verstijft naar de telefoon en toetste het nummer in.
‘’H..Hallo?’’ Zegt Esther angstig. Haar hart klopte in haar keel.
‘’Goedemiddag u spreekt met de Dierenarts Praktijk Veelhout,
Waarmee kan ik u helpen?’’ Klonk Michels stem.
‘’M-Michel? K-kom snel! we hebben een gewonde merrie! ze ligt op de grond!’’ Stamelt Esther.
‘’Esther? Ben jij het?’’ Klonk Michel bezorgd.
‘’Ja! kom snel!’’
‘’Ók! ik ben er zometeen!
Esther legde te telefoon racend op de haak en rende naar buiten.
Ze zag haar moeder Misty verzorgen..
Zoals geplant kwam Michel met zijn witte autootje het erf op rijden.
Vliegensvlug bekeek hij het paard en rende weer terug naar zijn auto.
‘’Als jullie mij even alleen laten dan verzorg ik het paard verder.’’ Zegt Michel dringend.
‘’Ók. Wij gaan wel even iets anders doen..’’ Zegt Esthers moeder.
‘’Ja, dat doen we zeker mam! we gaan Kirsten bellen. Die moet op z’n minst weten wat er gebeurd met haar paard!’’ Zegt Esther.
‘’Ja.. Daar heb je inderdaad wel gelijk in..’’
TUUT, TUUT
‘’Hallo met Amely van Beek waarmee kan ik u van dienst zijn.’’ Klonk Kirstens moeder.
‘’Uhh Hallo mevrouw van Beek, is Kirsten thuis?’’ Vroeg Esther.
‘’Nee.’’
‘’Waar is ze?’’
‘’Een buitenrit maken met een vriendin’’ Zegt Amely verveeld.
‘’Wat? Meent u dat nou? Met welk paard? Toch zeker niet Misty?’’
‘’Dat is háár paard. Natuurlijk zit ze op Misty. En ik heb geen tijd voor jou. Niet te min als jou onnozele vragen.’’ Zegt Amely geïrriteerd.
‘’Oh ook goed. Als u het niet belangrijk vind dat uw dochter waarschijnlijk dood is. En haar paard ook bijna dood. Maarja dan toch niet..’’ Zegt Esther mat.
‘’Waar heb je het in hemels naam over?’’ Zegt de vrouw deftig.
‘’Pff u hoort me toch? Het paard van uw dochter is bij ons op het erf gerend. Onder het bloed! Later nog neergevallen en we hebben de dierenarts gebeld.’’ Esther kookt van woede dat de vrouw zo kil doet.
‘’Wat? Mijn arme Kirsten!! Waar is ze! ZEG OP! WAAR IS ZE, Stuk onderkruipsel!’’ Gilt Amely.
‘’Dat weten we niet! En noem me niet zo! Toevallig betalen wij de dierenarts voor een paard dat niet van ons is!’’ Schreeuwt Esther kwaad.
‘’SCHREEUW NIET TEGEN ME!’’ Krijst Amely’s stem aan de lijn.
Esther houd de telefoon 5 centimeter van haar oor. Nu hoort ze Amely nog schreeuwen. Esther giechelt.
‘’ER VALT HIER NIKS TE LACHEN’’ Krijst Amely van woede.
‘’Nee nee. Maar u schreeuwt nu ook tegen mij dus ik mag ook schreeuwen’’ Zegt Esther koeltjes.
‘’Jij bent niet zo belangrijk als mij!’’ Zegt Amely Kil.
‘’O nee hoor natuurlijk. Vandaar dat onze Ranch altijd in de krant staat.’’ Zegt Esther koel.
‘’Gebruik niet zo’n grote mond! Ik wil mijn Kirsten terug!! Anders bel ik de politie en ik klaag jullie aan!’’ Esther hoort de vrouw letterlijk koken van woede.
‘’En wat voor klacht dient u dan in?’’
Het was even stil aan de andere kant.
Na een tijdje Begint Amely weer te praten.
‘’Ik wil gewoon Kirsten terug en anders kom ik haar persoonlijk zoeken!’’
‘’Oké u doet maar’’ Zegt Esther koeltjes.
‘’WAT? DWING JIJ MIJ OM PERSOONLIJK MIJN HUIS UIT TE GAAN?’’ Gilt Amely.
‘’Nee. Maarja als u blijft schreeuwen valt er geen normaal gesprek met u te voeren. Dag!’’
Snel drukt Esther op de uit knop.
Binnen 5 seconden gaat de telefoon weer maar Esther ging er tussen uit.
‘’Hallo met Sophia Dijkman’’ Klinkt Esthers moeder.
‘’WAT? PROBEER ME NIET VOOR E GEK TE HOUDEN!’’ Zegt Amely Krijsend.
‘’Wie bent u? En waarom schreeuwt u zo?’’ Vraagt Esthers moeder Geschrokken.
‘’OCH DAT WEET JE BEST! GA MIJN KIND NU ZOEKEN OF IK GEEF JE AAN!’’
Voordat Esthers moeder iets kon terug zeggen had Amely al opgehangen.
Haar moeder zucht diep en loopt vermoeid naar buiten.
‘’Ehhh Mam? Wie was dat aan de telefoon’’ Vroeg Esther met een brok ik haar keel.
‘’Oh weet ik niet maar ze was behoorlijk overstuur’’ Zegt Esthers moeder zuchtend.
‘’Mam het was Amely van Beek.. Denk ik.
Ik had haar gebeld en ze bleef maar schreeuwen en mij overal van beschuldigen en zeggen dat ik haar kind moest vinden! Ze geeft niks om het paard!’’ Zegt Esther met stemverheffing.
‘’Wat? Kirstens moeder? O.. Dan snap ik waarvan Kirsten haar gedrag heeft..’’ Zegt Esthers moeder verontwaardigd.
‘’Mam! dit ik geen tijd voor grapjes! ik ga Kirsten zoeken!’’ Zegt Esther boos.
‘’Ho! Ho! jongedame! Jij gaat helemaal nergens heen! dat is veel te gevaarlijk! Laat dat soort zaken maar aan de politie over’’ Zegt Esthers moeder serieus.
‘’MAM! ik ben geen Baby meer’’ Zegt Esther verontwaardigd
‘’Dat ben je wel nu je zo doorzeurt! Kom op! naar je kamer!’’ Dringt Esthers moeder aan.
‘’Aaaah! Grrr!’’ Zegt Esther kokend als ze op haar bed ligt.
Ze besluit in haar dagboek te schrijven.
Lief dagboek,
Vandaag was een wilde dag.
Eerst met Valerio getraind, (Ging fantastisch! =D )
Daarna kwam Misty bij ons op het erf!
Dat paard van Kirsten van Beek.
Ik ben stiekem een beetje jaloers op haar...
Maar dat laat ik niemand merken.. De meeste vinden haar een kreng. Maar ik vind haar gaaf.
Ik hoop dat ik ooit zo beroemd word als zij!
Misty had dus Koliek, Dat zijn normale verschijnselen..
Laten vallen,rollen en naar buik happen.. Zo zijn er nog meer.
Michel heeft haar meegenomen naar zijn praktijk!
Ze mag pas weer terug als ze helemaal beter is! =D
Maar ik wil Kirsten zoeken! anders krijg ik met haar moeder te maken denk ik..
Maar ik ga vanavond gewoon met Valerio!
Mijn moeder kan me nu even niks schelen!
Eens zien hoe Kirstens moeder reageerd als ik
Haar eerder vind dan zij! =D
Maarja ik moet weer gaan..
Moederalarm komt naar boven...
Heel veel KuZ-Xxxxxxxxxxxxxxxxxx Esther.
‘’Ezzie? Lieverd?’’ Zegt haar moeder.
‘’Ja.. Kom maar binnen’’ Zegt Esther kil.
Ze stopt snel haar dagboek weg.
‘’Lieverd.. Over vanmiddag. Het spijt me.. Ik wilde je niet van streek maken maar je moet me niet verkeerd begrijpen..’’ Zegt Esthers moeder.
‘’Oh ik begrijp het heel goed. Je denkt dat ik nog een baby ben. Dat is alles’’ Zegt Esther kil.
Ze kan zichzelf wel voor de kop slaan! haar moeder komt het goedmaken en zij blijft koppig!
‘’Lieverd dat is het niet.. Ik wil niet dat met jou het zelfde gebeurd als met Kirsten.. Ik maak me zorgen om je.. Snap je dat Es?’’ Zegt Esthers moeder verdrietig.
‘’Je vertrouwd me gewoon niet!’’ Zegt Esther snauwend.
‘’Lieverd ik vertrouw je maar al te goed! ik weet hoe goed je kan rijden ik weet hoe goed je bent met paarden en mensen..’’ Zegt Esthers moeder betraand.
‘’Ja ‘T zal wel. Als je het echt zou vinden zou je me laten gaan’’
‘’Ik maak me zorgen! is dat niet genoeg?’’ Zegt Esthers moeder half huilend.
Esther voelt een steek van medelijden maar ze laat er niks van merken.
‘’Puh zorgen maken. Is dat het enige wat moeders doen’’ Zegt Esther verveeld. Ze pult verveeld aan haar nagels.
‘’Als je er zo over denkt.. Dan ga ik .. Maar..’’
Esther hoort haar moeder hard huilen op de gang.
Ze voelt zich ontzettend schuldig. Ze wilt niet zo doen tegen haar moeder maar tegelijkertijd wilt ze toch Kirsten zoeken!
Na het avond eten glipt Esther naar buiten.
Ze gaat bij Valerio’s stal staan en zet hem vast buiten de stal.
Gauw haalt ze een borstel over hem heen en zadelt hem op.
‘’Kom kleine jongen! we gaan er tussen uit!’’ Zegt Esther.
Dan herinnerd Esther zich dat Valerio nog nooit echt een sterkte buitenrit heeft gemaakt... Ze had Valerio net kunnen wennen aan het zadel en hoofdstel.. En een klein ritje in de binnenbak had ze ook wel geprobeerd.. Zou ze dit nou wel doen?
Besluit loos gaat Esther naast Valerio staan en pakt het zadel past.
Valerio doet zijn oren plat in zijn nek en probeert te bijten.
‘’Valerio! Als je het maar laat!’’ Schreeuwt Esther boos.
Valerio draait geschrokken zijn hoofd terug.
Voorzichtig stapt Esther op.
Valerio geeft een klein bokje maar is tamelijk rustig.
Esther weet ook dat Valerio behoorlijk sterk is en heel hard kan scheuren.
Esther gaat zachtjes het erf af op weg naar het bospad.
Ze ziet de voetstappen van Misty nog zachtjes ingedrukt in de grond.
Ze stuurt Valerio bedenkzaam achter de sporen aan.
Bij het zien van het bospad had Valerio de volledige controle over zichzelf en over Esther.
Keihard scheurde hij door het bospad heen en Esther klampte zich vast aan Valerio en ging in de verlichte zit zitten.
‘’Valerio! Stoppen! STOP!’’ Gilde Esther benauwd.
Maar in plaats van te stoppen bokte Valerio en ging enigszins nog harder.
Esther trok hard aan de teugel en probeerde hem van de weg af te sturen.
Maar bij 1 enkel trekje in de mond ging Valerio nog sneller.
Met af en toe een bok.
Na een tijdje ging Valerio wat langzamer en Kreeg Esther hem terug in stap en stilstand.
Benauwd keek ze om zich heen. Waar was ze?
Ze herkende dit pad helemaal niet..
erg leuk zelfs!!! 
probeer niet na elke zin te enteren en op de volgende regel een nieuwe zin te starten. probeer de zinnen iets uitgebreider en hierdoor iets langer te maken. probeer wat meer te vertellen over de omgeving, hierdoor is het voor de lezer makkelijker om je in te leven in de personen (eigenlijk in Esther). vooral blijven schrijven en oefenen! succes en veel plezier!