Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-12-06 16:20

[VER] Machteloos gebroken

Geplaatst door de TopicStarter : 20-12-06 16:20

Ik heb het mede geschreven omdat ik mijn vriend niets durf te vertellen en hij mij heeft gevraagd het op papier proberen te zetten zodat hij mij beter kon gaan begrijpen. Dit ben ik gaan doen ook omdat veel zeggen dat schrijven lucht ! Ik hoor graag gewoon commetaar erover wat je ervan vind.

Heb nu pas het eerste stukje deel af en heb daar behoorlijk lang over gedaan. Het 2e stuk zet ik er nogniet op, omdat ik niet weet of ik dat zo laat staan of nog ga veranderen. Nou.. hier komt het dan :

1

Verstijft viel ze achterover tegen de muur. Mijn wijdopen oogjes staart ze naar de deur. Wachtend tot er iets gebeurd. Het kraken van de traptreden stopt. Maar er gebeurd niets. Met een zucht laat ze zich weer op het bed vallen en kijkt tussen de lampen van de zonnebank door. Met een zwaai vliegt de deur los en met een grote glimlach kijkt hij haar aan. Stokstijf krimpt ze in tegen de dekens. Zonder iets te zeggen komt hij recht op haar af. Hij trekt haar broekje uit en zegt dat hij erbij komt liggen. Met een doodangst gevoel kroemt ze opzij en probeerd weg te komen. Maar van de angst lukt het niet... durft ze niet. Ze kijkt hem recht in zijn ogen aan, die nogsteeds glunderen en haar ook aankijken. Ze probeerd zich langzaam naar de rand van het bed te wurmen om eraf te gaan. Om iets tegen hem te zeggen, weg te gaan, hem te slaan... maar het lukt haar niet. Ze is bang.. doodsbang. Hij trekt haar op de rand van het bed. Ze huilt van binnen duizende tranen, maar van buiten durft ze ze niet te laten zien. Bang dat hij misschien nog ergere dingen gaat doen. Een stoot van pijn. Terwijl hij naar haar lacht duuwt hij hem nog verder erin. De pijn, geen kracht. Weer duuwt hij hem er verder in. Met een knal voelt ze haar hoofd tegen de muur vallen. Ze duuwt zich tegen de muur af maar ze heeft de kracht er niet meer voor... Hopend dat het gauw voorbij is laat ze zichzelf gebruiken. Al die angst en dat verdriet gaat door haar kleine lichaampje heen. Waarom nou zij? Waarom hij? Ze probeerd zich weg te wurmen dat het minder zeer doet. Maar hij trekt haar terug op de rand van het bed en blijft stoten.
De pijn word minder.. hij is gestopt. Ze laat zich op het bed rusten. Hij gooit een handdoek naar haar toe en loopt naar de deur. Ga douchen! Ze laat zich langzaam de grond op glijden, tot haar beiden voetjes op de vloer staan. De pijn die door haar heen gaat is ondragelijk. Alle angst en woede... Ze loopt haar beneden en opend de douchedeur. Hij grijpt haar bij haar arm. Er ligt iets onder je kussen, met een grijns loopt hij weer verder naar benden. Ze sluit de douchedeur en laat zich tegen de deur aanzakken. De tranen stromen over haar wangen. Ze vervagen in het douchewater en vallen op de grond. Ik ben waardeloos, machteloos. Ik kan niets! ... ze blijven maar rollen en rollen...
Met een omgeslagen handoek kijkt ze om de douchdeur of hij weg is. Ze blijft nog even staan maar hoord niets meer. Ze rent haar kamer op en schuift haar krukje tegen haar deur aan. Klimt haar hoogslaper op en laat zich op haar bed vallen. Draait zich om en denkt aan wat hij zei. Met trillende handjes tilt ze haar kussen op. Ze begint weer te huilen. Wat ben ik? Een prutsmuts? Een slet.. wat moet ik met dat geld..? Ze klimt haar bed af en voordat haar moeder het vind stopt ze het gauw weg in haar portomonee.
De deur word beneden los gemaakt en ze hoord haar moeder "Hallo" door de kamer heen roepen. Gauw veegde ze al haar tranen af en keek in de spiegel op de douche. Ze wreef nog wat water door haar gezicht om de laatste rode vlekken weg te halen. Snel liep ze naar beneden en groete ze haar moeder. "Wat gaan we vanavond eten?" ...

Nomineer dit bericht ×