Geplaatst Hieronder plaats ik een gedicht, dat niet van mij is. Het is van een andere bokker, die nog even niet wil dat dit uitkomt.. ze wil wel graag haar gedicht plaatsen, en kan dus hier gewoon het commentaar lezen. Tegen de tijd dat ze wil, zal ze uitgeven wie ze is. Ik hoop dat het mag blijven staan. Betekent veel voor haar..
Gedachtes die je niet kent,
Af en toe niet wetend wie je bent.
Alles zo zwart wit.
Denkend bij jezelf, Leven; is het dit?
Onzekerheid die aan je blijft knagen,
De eenzaamheid die je voelt is niet te verdragen.
Je voelt je leeg, maar tegelijkertijd heb je geen gevoel.
Alles lijkt verloren, je hebt geen doel.
De storm gaat weer door mijn hoofd,
Wanneer wordt die pijn nu eens gedoofd
Waarom heeft hij zich aan me vergrepen.
Je wordt door niemand begrepen.
De gedachtes die weer door mijn hoofd gaan.
Wanneer is het nou eens er mee gedaan.
Ze willen dat ik me uit, ze willen dat ik praat.
Maar ze weten niet, dat ik mijn borderline zo haat..
Als het tóch niet mag.. sorry.
Zeker niet gedwongen. 
