Bokt.nl

Citaat:

Ik zuchtte en sloeg kwaad met mijn vuist op de tafel. ‘’Ik wil niet mee naar die stomme paardenmarkt!’’ brulde ik woest tegen mijn vader. We woonden sinds een drietal maanden in Engeland omdat mijn vader een heel groot stuk land had gekregen en mijn ouders een renstal wilden opzetten. Mijn broer en zus, Mike en Tina, die vonden het helemaal niet erg, want die vonden paarden leuk. Ik was de enige die nooit met ze bezig was. Ik ging liever naar feestjes, winkelen en dat soort dingen. Als je zag hoe Mike en Tina erbij liepen.. Die interesseerde zich niet eens voor de mode. Mike en Tina keken me raar aan. ‘’Anders willen ik en Mike wel mee’’ opperde Tina. Pa schudde zijn hoofd. ‘’Melissa gaat mee. Niemand anders’’ zei hij, nog steeds kalm. Woest stond ik op. ‘’Als ik de keuze had kunnen maken was ik in Nederland gebleven, bij mijn vrienden. Ik snap sowieso niet waarom jullie persé hier een renstal moesten bouwen. Doe het dan gewoon in Nederland. Daar heb je ook zat vrije stukken land. Maar nee, onze váder die moest persé naar Engeland’’ brulde ik. Ik miste mijn vrienden. Kwaad stapte ik de kamer uit en ging naat boven. Het enige fijne was dat het huis ontzettend groot was, maar meer ook niet. Met een klap gooide ik de deur van de kamer dicht en sloot mezelf op. Geen haar op mijn hoofd dat er ook maar aan dacht een aantal paarden uit te zoeken, en dan ook nog eens een voor mijzelf. Als ik kon ging ik meteen uit huis, maarja. Ik was nog maar 14, dus ik moest nog vier jaar wachten. Iets kalmer zette ik de computer aan en wachtte tot hij opgestart was. Vervolgens startte ik msn op en begon tegen Danny te kletsen. Ik miste hem. Doordat we zonodig naar Engeland moesten, heb ik het uit moeten maken met hem. Het meest van al miste ik hem. Hij vertelde me dat hij me miste en dat hij over 2 maanden naar Engeland kon komen, op bezoek. Iets vrolijker zei ik hem gedag en zei nog dat ik het eerst moest vragen. Toen de computer weer afgesloten was haalde ik de deur van het slot en liep toen naar beneden. ‘’Danny kan over 2 maand komen, dan hebben ze 3 week vakantie. Mag hij dan blijven logeren?’’ vroeg ik. Mijn vader zuchtte. ‘’Best, maar alleen als jij meegaat naar die paardenmarkt.’’ Ik zuchtte. ‘’chanteur. Maar oke, ik ga mee’’ Hij grijnsde en stond op. ‘’Kom’’ zei hij toen. Ik rolde mijn ogen en samen verlieten we het huis. Mijn moeder, mike en tina achterlatend.

Verveeld stapte ik uit de auto toen hij stilstond. ‘’Ga jij opzoek naar een leuk paard voor jezelf? Ik moet even nog iets afhandelen en dan kom ik je zoeken, okay?’’ Ik knikte alleen maar en begon te lopen. Ik wilde helemaal geen paard, maar ach. Wat kijken kon geen kwaad. Waarschijnlijk zou ik er toch geen mee naar huis nemen. Ietwat verveeld stopte ik bij een hek waar een man met een schimmel bezig was. Het dier liep mooi, dat wel. Voor het hek stopte hij bij mij en bond hem toen vast. Daarna liep hij naar een van zijn andere paarden. Stiekem klom ik over het hek heen en aaide het dier over zijn hals. Iets in het beest trok me aan, ik wist niet wat, maar het was gewoon zo. Chagerijnig ontblootte hij zijn tanden en probeerde me te bijten. ‘’You can ride him’’ zei hij vriendelijk. Zonder dat ik nog maar een antwoord gegeven had tilde hij me in het zadel. Verbijsterd keek ik de man aan toen ik de teugels in mijn handen geduwd kreeg. ‘’But, i can’t ride. I have never did it before!’’ Hij schudde lachend zijn hoofd. ‘’Jack, come here!’’ riep de man. Een aantal seconden later zag ik een jongen verschijnen met blond haar. Hij was best knap vond ik. ‘’Walk with that girl en tell her how she need to ride’’ bevool hij de jongen. Ik zuchtte onhoorbaar. ‘’Hi’’ zei hij vriendelijk. ‘’Hi’’ Of ik wilde of niet, het kwam er behoorlijk vriendelijk uit. ‘’Listen good’’ zei hij terwijl hij de teugels van het paard vastpakte en mijn voeten in de stijgebeugels deed. Verbijsted keek ik hem aan. Dat zat echt heel onhandig. ‘’Can you speak Dutch?’’ vroeg ik iets ongemakkelijk. Hij knikte. ‘’Kun je dan misschien nederlands praten?’’ ging ik verder. Hij knikte weer. ‘’Dus je stopt je voeten zoals dit in de stijgbeugels en dan ga je voorover zitten in de verlichte zit. De teugels neem je iets korter en dan laat je hem gaan.’’ Ik knikte. Ik had het wel eens gezien als ik mee moest naar de renbaan waar mijn pa en ma hadden gewerkt. ‘’Nou, probeer maar zou ik zeggen’’ Ik knikte. Dat ik hetr voor hem moest doen maakte me eigenlijk niet zoveel uit. Ik drukte zachtjes mijn voeten in de buik van het paard. Meteen schoot hij weg. Hij was wel erg gevoelig. Stevig hield ik me vast aan zijn manen en ging mee met zijn ritme. Eigenlijk viel dit reuze mee, maarja. Zodra ik hem zou hebben dan zou ik toch niks meer met hem doen, waarschijnlijk. Aan het einde van het weitje racette hij automatisch terug. Op het einde stormde hij op Jack af die net op tijd de teugel vastgreep omdat hij anders door zou rennen. ‘’Je moet wel sturen’’ siste hij. ‘’Ik weet niet hoe ik moet rijden.’’ ‘’Ik kan je lesgeven als je wilt.’’ Ik schudde mijn hoofd. ‘’Jawel, dat wilt ze wel’’ hoorde ik een stem. Die stem herkende ik uit duizenden. ‘’Oja, En flashback is nu helemaal van jouw. Hij is 2 jaar, een echte volbloed met goede ouders. En als je eenmaal goed kunt rijden mag je hem om wedstrijden gaan uitbrengen.’’ Ik keek voor de zoveelste keer vandaag verbijsterd, maar nu naar mijn vader. ‘’Maar pap.’’ ‘’Discussie gesloten’’ gromde hij. Ik zag hoe Jack een kaartje gaf met een telefoon nummer erop aan mijn vader. ‘’Kan hij ook springen?’’ vroeg ik toen aan Jack. ‘’Ja, best wel, hoezo?’’ Dankbaar voor zijn antwoord keek ik hem aan en drukte toen kwaad mijn hakken in zijn buik. Meteen sprong hij over tot galop. ‘’Niet zo snel’’ siste ik kwaad terwijl ik naar de uitgang van de wei reed. Ik gaf een ruk aan de teugels zodat hij iets langzamer ging en verliet toen de wei. Buiten het terrein van de paardenmarkt gaf ik nog een ruk aan de teugels zodat hij nog langzamer ging. Ik wist niet precies wat deze gang was, maar ik schatte stap. Het zou in dit tempo nog wel even duren voordat we op stal waren, maarja. Ik wist een pad naar het bos te vinden. Zo kon ik een heel stuk binnendoor gaan. Op het pad waar alleen ruiters konden rijden drukte ik weer met mijn hakken in zijn buik. Opnieuw stoof hij weg. Zo nu en dan kwam ik wat mensen tegen die een wandeling maken, of die ook aan het rijden waren. De meeste keken ons na, maarja. Dat boeide mij niks. Ik wilde gewoon als eerste thuis zijn. Plots remde hij waardoor ik bijna uit het zadel viel. ‘’Flik me dat nooit meer’’ siste ik kwaad. Dit zou dus de eerste en met ook de laatste keer zijn dat ik op hem reed. ‘’Jack had toch verdomme gezecht dat je kon springen, dan spring verdomme ook’’ kwaad trok ik aan de teugel en hij draaide zich om. Een heel eind stapte hij terug en draaide ik weer om. Vervolgens drukte ik mijn hakken opnieuw in zijn buik en hij stoof weer weg. Maar weer stopte hij voor het beekje en opnieuw viel ik er bijna in. ‘’Verdomme, spring nou. Een andere weg is er niet’’ Wanhopig probeerde ik het nog een keer en opnieuw springde hij niet. Nog een keer probeerde ik het, maar nu vloog ik er dus wel af. Geschrokken sprong hij achteruit toen ik gevallen was in de beek. Pijnlijk greep ik naar mijn hoofd. Ik was tegen een steen geknald. Blijkbaar stond er geen water in de beek. Dat had ik eerst helemaal niet gemerkt. Met moeite wist ik me eruit te hijsen. Mijn hele rug en hoofd deed pijn. Gehaast greep ik naar de teugels. Hoe moest ik nou weer op hem komen? ‘’Echt weer typisch hoor’’ mompelde ik terwijl ik naar een bankje zocht. Nergens was er een te vinden. ‘’Goed, ik loop wel’’ Ik haalde de teugels over zijn hoofd vandaan en sleepte hem achter mij aan. Uiteindelijk was er toch een ander weggetje dat naar huis leidde. Met stevige passen liep ik door. Het paard volgde me stapvoets en zuchtte. Hij vond dit blijkbaar niet al te leuk. Ik gooide na een stuk gewandelt te hebben de teugels weer over zijn hals. Ik kon niet meer lopen, daar deed mijn rug te zeer veel pijn voor. Met moeite wist ik mijn voet in de stijgbeugel te plaatsen. Net toen ik me omhoog wilde zwaaien hoorde ik een harde knal. Flashback schrok waardoor ik ook schrok en met mijn voet in de stijgbeugel bleef haken. Hard denderde hij weg, mij met zich mee slepend.