Onbegrip in hun ogen
als ik hen probeer duidelijk te maken
dat ik weer niet mezelf ben ..
weer niet mezelf kan zijn ..
Machteloos zoek ik de woorden
de beste omschrijving lijkt er niet te zijn ..
ik begrijp het niet
zal het nooit begrijpen ...
Bittere tranen duiken op
zomaar en ineens op een onverwacht moment ..
Niet wetend hoe te reageren draaien ze zich om.
Vrolijkheid en verdriet gaan nu eenmaal niet samen..
Maar ik hou me vast aan die ene gedachte
Misschien slechts een illusie
of een droom waarvan ik hoop dat hij werkelijkheid wordt..
Laat me maar even verder dromen..
"ooit zal het wel in orde komen"