Geplaatst Elke keer als je handen
zich om haar lichaam sluiten
voel ik de tranen vanbinnen
maar kan ik niet wegsluipen
Elke keer als jouw lippen
zachtjes de hare raken
voel ik een pijn vanbinnen
die niet valt te evenaren
Elke keer als ik je smachtend
zie kijken naar haar ogen
probeer ik te vluchten
maar ik heb dat mezelf verboden
Elke keer als jij mij even aankijkt
wil ik rennen tot de morgenstond
mijn blik verlegen afwenden
tot dat jij eindelijk bij me komt
Don't shoot me, please.
Tips&commentaar zijn voor de rest meer dan welkom.
Het komt niet zomaar uit mijn fantasiewereld, it's real life.
ik had er van gemaakt: maar dat heb ik mezelf verboden, dat loopt naar mijn idee lekkerder