Ik dacht laat ik ook is een gedicht van mijn plaatsen.
Zelfmoord
waarom krijg je elke keer weer het zelfde gevoel,
Elke keer weer de zelfde neiging
Bij elke trein, bij elk ding dat je maar kan bedenken,
Elke keer weer de zelfde gevoelens,
de zelfde gedachtes.
Waarom wil je eigenlijk een eind aan het leven maken?
God heeft je niet voor niets op de wereld gezet,
Hij heeft een doel voor je leven
waarom zou je jezelf voor de trein gooien, Waarom?
Er houden genoeg mensen van je
maar toch elke keer weer de zelfde gevoelens,de zelfde gedachtes
Je ziet maar wat je reageert. Mag ook een paar tips zijn dat ik iets beter een gedicht kan maken.