Lach, huil en zing


Lachend, door de dagen
vast geketend op je gezicht
die eeuwige glimlach

Blijf sterk, steen vast
een stuk metaal
onbreekbaar

Kijk, verklaar anderen
dat het leven mooi is
zonder twijfel

Huilend, in je eigen tijd
bang voor de toekomst
zo vaag als die is

----------------------------------------------

In haar huisje
de schulp van zekerheid
zal zij breken

Zal zij huilen
zo breekbaar en fragiel
een porseleine beeldje

Zingend, vragend
om een arm
die haar troosten zal

De arm, nooit gekomen
anderen hebben het te druk
om haar te vragen

- Hoe het gaat.

------------------------------------------

Keihard, verwijten doen anderen
begrijpend hun onbegrip
zien zullen ze niet

Onzekerheid, over hoe en wat
een lach en traan
verwoestend verder gaan

Nooit mocht zij, breken
omdat zij zo sterk
is gebleken

Het einde, gebroken
eenzaam en verlaten
omdat niemand haar ooit

- Heeft begrepen.