Geplaatst glijden langzaam naar benee
dwalend langs het gladde vlak
uitmondend in de diepe zee
stilletjes wachtend
kijkend door het natte raam
laat ik mijn gedachten zweven
zie ik ieder drupje gaan
Tot alle druppen zijn verdwenen
één geworden met de zee
blijf ik alles volgen
en neem ik mijn gevoelens mee
Dit gedicht zou op verschillende manieren geïnterpreteerd kunnen worden.
Graag opbouwende kritiek. Ik ben een amateur, houd hier aub rekening mee
Alleen 1 puntje, ik had er zelf regendruppen van gemaakt (1e strofe) omdat je verder het ook hebt over drupje en druppen. Verder super. 
