Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-11-06 11:33

[VER] Zou dit wat kunnen worden?

Geplaatst door de TopicStarter : 08-11-06 11:33

Ik heb in mijn jeugd ontzettend veel meegemaakt en dacht daar over een boek te schrijven, maar ik vraag mij af of dat wat zou kunnen worden, ik heb al een aardig stuk geschreven en plaats een paar hoofdstukken hier op Bokt, als je tijd hebt en je vind het leuk zou je het dan is door willen lezen, ik zou graag van je horen wat je van vind, vind je het boeiend? vind je het lekker lezen? en denk je dat het eventueel een boek zou kunnen worden?
Ik hoor het graag van je!
De persoon Marjanne in het verhaal ben ik.

Naar School
’Marjanne!! Opstaan! Je moet naar school!’
Slaperig komt Marjanne haar kamertje uitlopen, jeetje wat is het weer vroeg vandaag.
Vlug hielp mama Marjanne met aankleden en haalde een natte koude washand over haar gezicht. Hier zijn je boterhammen en je drinken, stop maar in je tasje, en nu moeten we echt gaan anders komen we te laat! Mama zetten Marjanne in het kinderzitje achter op de fiets, en daar gingen ze, naar school .De koude wind blies langs Marjanne haar gezicht, brrrr wat was het koud, ze moesten nog een klein stukje en daar zag ze de school al.
Kom maar, zegt mama, ik help je uit het stoeltje, en met een zwaai tilde mama Marjanne uit het stoeltje en bracht haar naar de klas. Welkom! Roept juf Wilma, ga maar lekker in de kring zitten dan gaan we straks allemaal vertellen wat we in het weekend gedaan hebben. Mama zwaaide nog even en ging toen weg, dat vond Marjanne altijd het vervelendste moment van de dag, dat ze afscheid moest nemen van haar moeder, maar juf Wilma was altijd heel lief en daardoor voelde ze zich al snel weer beter. Wat heb jij in het weekend gedaan Patrick? Vraagt juf Wilma. Ik ben naar de dierentuin geweest!! Met oma en opa en toen gingen we kijken hoe de leeuwen eten kregen!! Zo zo, zegt juf Wilma, dat is spannend! Ja!! Riep Patrick enthousiast.
En Marjanne wat heb jij gedaan? Uuhhh, Marjanne wist niet zo goed wat ze moest zeggen want mama had gezegd dat ze aan niemand mocht vertellen wat er was gebeurt.
Maar ze besloot het toch te vertellen :’we gingen wandelen, helemaal naar oma toe, maar toen moest mama even stilstaan, ze was moe denk ik, maar mama ging steeds sneller ademen en toen werd mama helemaal rood!’ De juf schrok een beetje van Marjanne haar verhaal maar liet haar verder vertellen. En toen moest ik met mama mee lopen en gingen we naar de groenteman om hulp te vragen want mama kreeg bijna geen lucht, toen ging een meneer bellen en kwam er een politie en een ambulance, de ambulance nam mama mee, en ik moest met de politie mee en die bracht mij naar oma! En daar heb ik geel veel snoepjes gegeten! De juf was er een beetje stil van, dat was dus niet zo een leuk weekend voor je? Vroeg juf Wilma , Marjanne keek naar beneden en wist niet zo goed wat ze moest zeggen.
Toen het kringgesprek afgelopen was mochten ze allemaal gaan spelen, Marjanne ging samen met Nienke met de watertafel spelen, ze maakte er een natte boel van.
Ze moesten om alles lachen, hahahaha, de juf heeft dikke billen hahahaha, Een olifant met 3 poten, hahaha, Marjanne en Nienke hadden het leuk samen.
Toen moest ze allemaal hun boterhammen pakken en een liedje zingen, dat vond Marjanne altijd heel leuk en zong uit volle borst mee, dat zal lekker smaken! Dat zal lekker smaken! Eet maar op! Drink maar op!! Zong Marjanne zo hard als ze kon.
En toen mochten ze allemaal hun boterhammen op eten, Marjanne nam een flinke hap van haar boterham, hmmm lekker dacht ze, maar toen… getver!! Wat proefde ze nou??
O, O een klein rond dingetje, zo’n dingetje wat mama inslikt met water, Marjanne mocht die dingetjes absoluut niet inslikken had mama gezegd en nu had ze dat wel gedaan!!!
Pilletje!!! Pilletje!!!! Riep Marjanne in paniek, juf Wilma kwam snel naar Marjanne toe, wat is er, wat bedoel je met pilletje, Marjanne was inmiddels van de schrik aan het huilen, mama slikt altijd allemaal pilletjes maar ik mag dat echt niet hebben zegt mama, maar nu heb ik perongeluk wel zo’n pilletje gegeten, ik proefde het!!
Rustig maar zei juf Wilma, we gaan mama even bellen dan vragen we wat voor pilletje dan kan zijn. De juf zocht in wat papieren en vond het nummer van de mama van Marjanne, loop je mee Marjanne? En daar ging snikkende Marjanne meer met juf Wilma om mama op te bellen. De juf draaide het nummer en legde de hoorn aan haar oor, gespannen keek Marjanne naar de juf, zou ze een gevaarlijke pil naar binnen hebben gekregen? De juf begon te praten, dat zal haar mama zijn, ze probeerde te luisteren wat mama zei maar ze kon het verstaan. Toen begon de juf te lachen, waarom lachte ze? Wat voor pilletje heb ik ingeslikt?? Toen de juf de telefoon neerlegde vertelde ze;’ ze heeft perongeluk haar brood aan jouw meegegeven Marjanne, en zij had pepertjes tussen haar brood, je had een pepertje in je mond en geen pilletje…
Marjanne werd een beetje rood, wat erg! Ze schaamde zich en liep langzaam weer de klas in, daar at ze rustig haar broodje verder op, en Nienke maakte gelukkig alweer een grapje waar ze hard om moest lachen.

Arnoud
Het was drie uur, Marjanne en alle andere kinderen deden hun jas aan want de school was klaar voor vandaag, jeeehhhh iedereen rende naar buiten naar hun mama’s en papa’s.
En daar stond ook de moeder van Marjanne, mama!!!! Vlug tilde mama haar op gaf haar een dikke kus en tilde haar in zitje op de fiets, Marjanne klampte zich stevig tegen mama aan, hmmm lekker dat mama er weer is. Ze fietsen niet meteen naar huis maar ze moesten eerst Arnoud ophalen, dat was haar grote broer, nou ja half broer maar daar snapte Marjanne niks van, wat is nou een halve broer?? Arnoud was helemaal heel, dus noemde Marjanne Arnoud gewoon haar hele broer. Op dinsdag kwam Arnoud altijd naar Marjanne en mama, want Arnoud woonde niet meer bij hun, die woonde bij zijn vader, maar dat was weer niet de vader van Marjanne, Marjanne had een andere vader, soms duizelde het Marjanne, ze snapte het zelf eigenlijk allemaal niet zo goed. Daar was Arnoud al, die kon al zelf fietsen, en daar gingen ze naar het huis van mama en Marjanne wat natuurlijk ook een beetje Arnoud zijn huis was maar hij was er alleen niet zo vaak.
Marjanne vond Arnoud wel lief maar hij pesten haar ook wel vaak, dat vond ze niet leuk, dan gaf hij haar een kattenbrokje en zei dat het een stukje chocola was dat heerlijk
smaakte, of stiekem aan haar haren trekken of haar hamburger van haar bord eten.
Mama vertelde altijd dat Arnoud een beetje jaloers op Marjanne was omdat zij veel meer aandacht krijgt van mama, en daarom is Arnoud een beetje boos.
Maar nu hadden Arnoud en Marjanne geen ruzie, ze waren lekker pannenkoeken aan het eten die heerlijk smaakte, Arnoud deed heel veel suiker op zijn pannenkoek en marjanne heel veel stroop. Ze aten tot er niks meer bij kon.
Mama was op de bank gaan liggen want ze was heel moe van het pannenkoeken bakken zei ze, en viel in slaap. Toen mama sliep gingen Arnoud en Marjanne buiten spelen, Mam!!! We gaan buiten spelen!!! Maar mama regeerde niet, het zal wel goed zijn dacht Marjanne. En trok de deur achter haar dicht.
Arnoud en Marjanne waren zeker al een tijdje aan spelen want daar was de vader van Arnoud al, die kwam hem ophalen. Waar is je mama? Vroeg de vader van de Arnoud.
Boven, ik bel wel aan dan laat ze me binnen, Marjanne begint aan te bellen….. tring tring…. Ze wacht, maar geen mama, ze belt nog een keer, en nog een keer, maar mama komt niet. Mama!!!! Roepen door de brievenbus misschien helpt dat. Maar weer geen reactie. Ik kan je niet zo op straat laten staan zei de vader van Arnoud en liep om het huis heen en zag dat er achter de balkon deur open stond, maar om daar bij te komen moest hij via de regenpijp omhoog klimmen, en dat deed hij.
Hij klom via de regenpijp naar het balkom, de regenpijp wiebelde en Arnoud en Marjanne keken met ingehouden adem hoe de vader naar boven klom, en ja hoor! Daar was hij en ging naar binnen en deed de deur open voor Marjanne, ze ging vlug naar boven om te kijken waar haar mama was, die lag op de bank, heel slaperig keek ze, en ze praten een beetje raar, er stond een lege fles op tafel, maar er zat nog een beetje in haar glas dat ze met een teug achterover gooide, en mama plofte weer neer op de bank, verder slapen.
Het was al donker buiten geworden en Marjanne was erg moe, maar ze kon niet alleen naar bed want mama moest haar uitkleden en een verhaaltje vertellen.
Mama!! Mama!! Moet ik nog niet naar bed? Het is al donker.
Nwee nwog nit, zei mama, Marjanne vond het maar vreemd, normaal moest ze al lang naar bed als het donker was, en nu op eens niet, maar ze was wel heel erg moe.
Dan ging ze maar bij mama liggen, ze duwde de zware arm van mama omhoog en liet zich onder haar arm glijden, lekker warm naast mama.

Waar is mama?
De volgende ochtend was mama al vroeg wakker, ze was wakker maar ze zag er niet wakker uit, ze keek alsof ze net wakker was en dat bleef ook zo.
Kleed jezelf maar even aan hoor, zei mama, dat kan je best, Marjanne keek in haar kast,
dan doe ik me gele jurk aan! Die is mooi! Dan vinden ze me allemaal mooi op school.
Marjanne kreeg met veel moeite de jurk over haar hoofd maar ze kreeg het voor elkaar.
Marjanne!! Nu naar beneden komen want we moeten nu weg! Marjanne kwam trots naar beneden ze had zichzelf aangekleed, wat heb je nu aan??? Je gele jurk? Die is toch niet voor school?? Mama was een beetje boos maar moest ook wel lachen, kom we gaan vlug wat anders aan trekken.
Toen Marjanne bij school aankwam was ze al een beetje te laat, ze rende de klas in en gaf mama vlug een kus, He! Daar ben je riep juf Wilma, kom maar snel we miste je al!
De juf gaf een knipoog naar mama en mama lachte. Kom maar snel in de kring zitten Marjanne, we hebben het vandaag over katten want Petra heeft een nieuwe kat.
Petra vertelde dat ze haar kat op gingen halen bij een oude mevrouw die niet meer voor de kat kon zorgen, ze hadden de kat heette Sam, zo had de mevrouw hem al genoemd, Hij was zwart met een witte vlek op zijn rug. En soms dan deed Petra hem kleertjes aan en dat vond Sam goed. Dat klinkt als een hele lieve kat, zei Juf Wilma en keek de kring in het rond, wie heeft er nog meer een kat? Lieke stak haar hand op, ik had een kat maar die is dood, die was ziek en toen moest een meneer in een wit pak onze kat dood maken met een grote naald, O, dat is niet zo’n leuk verhaal Lieke zei Juf Wilma, aahh zei Lieke kan me toch niet schelen, was een stomme kat. De klas moest er om lachen.
Ik had een kat verteld Marjanne,een grote kat en hij was rood, maar op een dag kwam hij niet meer thuis, mama zegt dat hij is weg gelopen, ik heb hem gezocht maar ik kon hem niet meer vinden. Nou dat is ook al niet zo’n leuk verhaal Marjanne zei de Juf, heeft iemand nog een leuk verhaal over een kat? De juf keek rond maar iedereen was stil..
We gaan vandaag beginnen in ons nieuwe schrijfboekje, ga maar aan je tafeltje zitten en pak je boekje en een potlood. Je ziet daar de letters in je boekje staan, probeer deze maar zo netjes mogelijk over te trekken met je potlood dan kom ik zo kijken hoe jullie het gedaan hebben. Marjanne keek naar de ingewikkelde lijnen in het boekje, overtrekken, ze probeerde het maar het ging niet goed, maar kleuren kon ze wel goed, ik ga de letters kleuren! Dacht Marjanne, dat vind de juf vast ook heel mooi.
Marjanne!! Wat ben jij nou aan het doen?? Dat vroeg ik niet, je moet de lijnen overtrekken, niet in kleuren!! Marjanne was een teleurgesteld en verbaast tegelijk, ze dacht echt dat de juf het mooi zou vinden…
Het was half 1 en ze mochten naar huis, op woensdag mochten ze altijd eerder naar huis.
Hèhè, dacht Marjanne dan hoef ik gelukkig even niet meer te schrijven.
Dag kinderen! Riep juf Wilma en iedereen trok zijn jas aan en liep naar buiten waar de papa’s en mama’s stonden te wachten. Mama was er nog niet maar dat gebeurde wel vaker, maar dan kwam ze er altijd snel aan, Marjanne ging op een bankje zitten.
Ze zag iedereen weg gaan met zijn papa of mama maar haar mama was er nog steeds niet, ze wachten zo lang tot dat iedereen weg was en ze helemaal alleen op het schoolplein zat, de Juf kwam naar buiten, is je moeder er nog niet? Nee, zei Marjanne beteuterd, kom
maar mee naar binnen dan mag je helpen met de planten water geven en dan bellen we je moeder. De juf ging mama bellen en Marjanne mocht de planten water geven, ze liep rond met een grote zware gieter en kon maar net bij de planten komen, maar ze vond het wel leuk dat ze de juf kon helpen.
Na een mooie tekening op het schoolbord te hebben gemaakt kwam mama aan rennen, sorry sorry! Riep ze, maar Marjanne wou haar niet begroeten ze was boos op mama, je bent me vergeten!! Riep Marjanne, nee joh! Zei mama, ik was in slaap gevallen. Mama tilde Marjanne in het zitje maar Marjanne bleef nog heel lang boos en praten niet met mama.

Naar de rokerige kamer.
In de avond was Marjanne niet meer zo boos, ze speelde met haar speelgoedhondjes, Woef Woef!! O wat was Fikkie een stoute hond, die beet zomaar in Sisi haar staart!
Mam, kom is! Jij moet een hondje uitkiezen, welke vind jij de liefste?
Nu even niet! Riep mama. Wat ben je aan het doen? Ben je iets aan het zoeken?
Marjanne liep naar de keuken waar ze haar moeder in de kastjes zag zoeken, moet ik helpen met zoeken? Wat zoek je? Mam!! Nu even niet! Riep mama geïrriteerd.
Dan niet hoor!! En Marjanne liep weer terug naar haar hondjes maar het spelen was al lang niet meer zo leuk. Mama kwam de kamer binnen lopen en nam Marjanne op haar schoot, sorry dat ik boos werd, jij kan er niks aan doen dat mama wat kwijt is.
Weet je wat we doen? We gaan even gezellig eens stukje wandelen, ze liepen langs de speeltuin waar Marjanne graag speelde, ze rende er naar toe en ging op een wipkip zitten en zwaaide hard heen en weer, kom op! Roept mama, we moeten verder, we gaan verder wandelen! Marjanne liep weer mee met mama, tot dat ze voor een deur stonden waar ze naar binnen gingen, het was een soort huis maar niet het zag er toch ander uit, het was een hele grote kamer met allemaal rook en het stonk er ook, het was er heel druk en iedereen had een glas in zijn hand. Mama liep naar een soort laag muurtje waar een meneer achter stond en die gaf mama ook een glas. Er was nog een meisje van Marjanne haar leeftijd, die zat in een hoek op een bankje, Marjanne ging er bij zitten maar het meisje zei niet zoveel maar keek alleen maar naar haar vader die inmiddels met Marjanne haar moeder aan het praten was. Het duurde uren en Marjanne wou weg uit deze rokerige kamer, Mam!! We gaan nu! We gwaan zwo, niet zeuren! En mama lachte hard en danste met de mannen die in de kamer waren. Het meisje die volgens Marjanne niet veel ouder was dan haar zelf keek haar aan en Marjanne liep naar haar toe, met wie ben je hier? Vroeg Marjanne, met me pa, antwoorden het meisje onverschillig, vind jij het leuk hier? Vroeg ze aan het meisje, mwa maakt me nie uit, me pa zit hier heel vaak en dan moet ik soms mee, kan me toch niet schelen. Marjanne keek het meisje aan en ze vond het maar
een vreemd meisje, wat deed ze stom zeg, ze lachte niet eens een keer, ze keek alleen maar boos, dat is mijn mama! En Marjanne wees naar haar moeder, kan me niet schelen zei het meisje, O… antwoorden Marjanne, en keerde haar rug naar het meisje keek naar haar moeder en zag dat haar moeder steeds harder moest lachen en dat ze steeds gekker ging doen, Mam! Gaan we nou!! Zwo jwa.. antwoorden ze, en de man pakte haar moeder beet en mama lachte.
Toen ze weg gingen was Marjanne al in slaap gevallen, wakker worden Marwjanne, wwe gwaan naar huis. Mama praten weer raar, dat vond Marjanne maar niks, mama kon ook niet meer goed lopen, Mama! Loop is normaal!! Doe niet ze gek!! Riep Marjanne steeds tegen mama, het leek of mama ziek was, ze deed ook heel anders. Marjanne probeerde mama steeds recht te duwen maar dat was erg moeilijk.
De buurvrouw keek van achter het gordijn naar mama en Marjanne die haar mama steeds weer de andere kant op duwde als ze weer richting stoep zwalkte, en ze schudde haar hoofd, Marjanne zwaaide naar de buurvrouw want ze kreeg altijd een lekker snoepje van haar als ze buiten gingen spelen maar de buurvrouw zwaaide niet terug.
Toen ze thuis aankwamen wou mama naar bed gaan maar ze had het beddengoed van het bed gehaald, Marjanne kon er geen nieuwe op doen, ze wist niet hoe dat moest dus legde ze mama in bed en dekte haar een beetje toe, toen ging ze zelf naar bed, en viel meteen in slaap.
Toen ze de volgende ochtend wakker werd lag mama naast haar, Mam!! Dit is mijn bed! Maar ik had het zo koud antwoorden mama slaperig.

Naar Pita en Gert.
Kom is hier zei mama tegen Marjanne, Marjanne keek mama aan en zag dat ze heel serieus keek, het gaat niet zo goed met mama vertelde ze, en daarom moet mama een tijdje weg naar een huis waar ze mama gaan helpen, en als mama dan weer beter is dan kan ze weer goed voor jouw zorgen, maar als ik daar ben dan moet jij even logeren bij Pita en Gert, wie zijn Pita en Gert??? Vroeg Marjanne verbaast. Die hebben we vorige week bij de kerk ontmoet, weet je nog? Marjanne dacht diep na maar ze wist het niet.
Maar ik wil helemaal niet bij jouw weg!!!! Ik wil bij jouw blijven!!! Dat gaat even niet vertelde mama met een brok in haar keel, je moet echt even weg.
Mama had Marjanne haar koffertje klaar gezet, kom dan gaan we, Ik wil niet!!! Riep Marjanne nog een keer, mama pakte de hand van Marjanne en ze liepen naar de fiets, ze hoefde niet zo heel ver te fietsen tot ze bij Pita en Gert aan kwamen, die stonden al buiten te wachten en lachte heel vriendelijk naar Marjanne, kom maar binnen zei de vreemde vrouw, ik ben Pita en dit is Gert, en dit zijn mijn dochters Lydia en Petra en dat is mijn zoon Stefan, Marjanne liep er naar toe, niet goed wetend wat ze hier nou mee aan moest.
Hallo.. Ik ben Marjanne, kom maar binnen zijn Pita, ze gaf haar moeder een dikke kus en liep mee met Pita. Ze ging op de bank zitten en staarde voor zich uit. Zal ik de kamer waar je slaapt laten zien? Vroeg de man zichzelf Gert noemt. Ja hoor, Marjanne pakte haar koffertje en liep mee naar boven, ze voelde een ijzige pijn door haar lijf trekken, ze wilde haar mama, ze was hier bij vreemde mensen, waar ik mama nou eigenlijk? Komt ze wel weer terug? Vond mama haar niet leuk meer? Marjanne begint te huilen, en Gert en Pita komen naast haar zitten, mis je je moeder? Vroeg Pita, j..ja antwoorden Marjanne snikkend, rustig maar zei Pita je vind het vast gezellig hier en het is maar voor tijdelijk, en elke week gaan we bij je moeder op visite. Echt? Vroeg Marjanne, echt waar zei Pita, ga je koffertje maar uitpakken en kom dan maar naar beneden dan gaan wel lekker samen eten, dat is goed zei Marjanne en ze voelde zich alweer wat beter, ze was bij hele aardige mensen. Toen ze beneden kwam zaten Pita, Gert, Lydia, Petra en Stefan al aan tafel, en er lag een boek op tafel, Petra pakje het boek en bladerde er in, ze stopte op pagina en begon te lezen. Marjanne snapte eigenlijk niet zo goed waarom Petra ging lezen voor het eten, dat doe je toch meestal voor het slapen gaan? Petra las over Josef en Maria, over Mozes en Ramses, Pita vertelde dat het verhalen uit de bijbel waren. De bijbel kende Marjanne wel, daar vertelde ze op school ook over, over God en over Jezus, God is altijd bij je en hij zorgt voor je, dat was wel fijn dat altijd iemand voor je zorgt vond Marjanne.
Het eten was lekker maar Marjanne kon niet zo veel eten, ze moest steeds aan mama denken. Hoef je niet meer? Vroeg Pita, nee antwoorden Marjanne, geeft niks hoor ik begrijp het wel en Pita pakte de borden van tafel. We gaan zo naar de kerk om te zingen, Petra en Lydia zitten in het kerkkoor heb je zin om mee te zingen? Dat vond Marjanne we wat, ze hield van zingen. In de kerk aangekomen die aan het huis vast zat stond daar een man, ik ben meneer Aatjes, vertelde de man, welkom bij het koor! Ga daar maar staan bij de andere kinderen. Marjanne ging een beetje verlegen tussen de andere kinderen staan ze begonnen te zingen, ze kende de tekst nog niet dus ze luisterde alleen maar, ze zongen wel mooie teksten, over God en over een regenboog dat er nog hoop was en dat je niet alleen bent, dat vond Marjanne wel fijn om te horen. Toen ze klaar waren kregen ze allemaal een grote beker limonade en een koekje. Lydia en Petra kwamen naar Marjanne toe en namen haar weer mee naar huis. Was het leuk? Vroegen Pita en Gert, Marjanne knikte haar hoofd, ja hartstikke leuk! Gaan jullie nog maar even televisie kijken en dan moeten jullie naar bed want jullie moeten er weer vroeg uit voor school.

Laatst bijgewerkt door Mireille op 10-11-06 10:38, in het totaal 1 keer bewerkt
Reden: [TAG] toegevoegd

**Geplaatst**: 08-11-06 11:38

Re: Zou dit wat kunnen worden? (verhaal)

Geplaatst: 08-11-06 11:38

Arrabel schreef:

Naar School
’Marjanne!! Opstaan! Je moet naar school!’
Slaperig komt Marjanne haar kamertje uitlopen, jeetje wat is het weer vroeg vandaag.
Vlug hielp mama Marjanne met aankleden en haalde een natte koude washand over haar gezicht. Hier zijn je boterhammen en je drinken, stop maar in je tasje, en nu moeten we echt gaan anders komen we te laat! Mama zetten Marjanne in het kinderzitje achter op de fiets, en daar gingen ze, naar school .De koude wind blies langs Marjanne haar gezicht, brrrr wat was het koud, ze moesten nog een klein stukje en daar zag ze de school al.
.

Heb nog maar het eerste stukje gelezen, maar toch al even een tip Knipoog

Gebruik OF de verleden tijd, OF de tegenwoordige tijd. Je begint met tegenwoordige tijd "slaperig komt" en daarna ga je verder in de verleden tijd.

Ik ga even verder lezen

Edit: Ik heb nog een stuk verder gelezel (het hele verhaal wordt me ff te lang), maar ik denk toch dat je het eerst nog eens zelf moet gaan nakijken op spelling en grammatica. Ook is het verstandig aanhalingstekens te gebruiken wanneer een persoon iets zegt, dan is dat duidelijker te onderscheiden. Verder vind ik het verhaal (sorry hoor voor al het commentaar, klinkt misschien niet aardig, maar probeer je te helpen) voor iemand van jouw leeftijd nogal kinderlijk opgesteld. Mijns inziens is dit verhaal nog lang niet rijp voor de pers.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-11-06 12:00

Re: Zou dit wat kunnen worden? (verhaal)

Geplaatst door de TopicStarter : 08-11-06 12:00

Van de verleden tijd en heden heb je inderdaad gelijk in, dat vind ik echt een super tip en dat zal ik veranderen, dat het kinderlijk geschreven is dat klopt inderdaad maar dat heb ik eigenlijk expres gedaan om dat ik daar nog een kind ben, naarmate ik ouder word zal ik ook steeds ouderlijker gaan schrijven, de comma's openen en sluiten... ja ik ben er nog niet helemaal uit hoe dat moet, maar ik schrijf nu het liefst meteen door en daarna zet ik alle comma's en punten op zijn plek.
Ik heb ook gezien in boeken dat ze vaak de zin een beetje naar voren zetten, dat kan ik bokt niet laten zien want die zet automatisch de zinnen recht.. maar als iemand begrijt wat ik bedoel en waarom dat gedaan word hoor ik het graag.

Nomineer dit bericht ×