Geplaatst ik vertel
de woorden
zijn er niet meer
ik luister
maar hoor niks
de zinnen
ze zijn er niet
ik voel
geen aanraking
die knuffel
is er niet meer
voorgoed.
Veilig
Veilig in je armen
je armen om mij heen
ik voel me zo klein
ik wou dat ik niet zo bang hoefde te zijn
Veilig in je armen
tranen lopen over mijn gezicht
de waarheid komt naar boven
ik kan je niks beloven
Veilig in je armen
even kunnen schuilen
zonder wat te zeggen
het valt toch niet uit te leggen
Veilig in je armen
je lacht en kijkt me aan
het is maar een gedachten
ik wil je gewoon nooit meer laten gaan
was die gedachten maar de waarheid
ik veilig in je armen
(1e gedicht van van de week, 2e van een tijdje geleden)
Bedankt voor het lezen, als je het gelezen hebt en je hebt opbouwende kritiek ik hoor het graag
